۱۰ علت کاهش رشد جنین

در این مقاله قصد داریم از نگرانی های راجع به رشد جنین کم کنیم و اطلاعات زیادی درباره محدودیت رشد جنین در اختیار شما قرار دهیم.

کم شدن سرعت رشد جنین در هفته های آخر بارداری، مشکل خطرناکی است که در بسیاری از بارداری ها رخ می دهد. تشخیص به موقع این مشکل، به حفظ سلامت رشد جنین در بارداری کمک زیادی می کند. در موارد شدید، تنها راه بهبود رشد جنین، زایمان زودتر از موعد مادر است.
گروه دیگری از این جنین ها را تا یک زمان معین مورد پایش قرار می دهند، طوری که مادر باید تمام این مدت به طور منظم تحت نظر پزشک قرار بگیرد. شیوه زندگی مادر برای جنین هایی که به این مشکل دچار شده اند سرنوشت ساز است.
شیوه صحیح زندگی شامل تغذیه سالم، ورزش متناسب با سن و وضعیت بارداری، زندگی در هوای سالم، دوری از دود سیگار و مصرف الکل و مواد مخدر و دوری از استرس می باشد.
علل شایع کاهش رشد جنین
۱- اختلالات جفت:

جفت مسئول تامین غذا و اکسیژن برای جنین است. اگر جفت ناهنجاری داشته باشد و یا در طی دوران بارداری غذا رسانی به جنین توسط جفت مختل شود، رشد جنین دچار اختلال می‌شود.

همچنین ممکن است محل قرارگیری جفت در رحم، اختلالاتی را برای جنین ایجاد کند که به آن جفت سر راهی می گویند و یا جفت کمی از رحم جدا گردد که به آن جدا شدن زودرس جفت می گویند. هر یک از این اختلالات یاد شده، می‌تواند رشد جنین را کم کند.

 ۲- فشار خون بارداری:

در مادران بارداری که دچار فشار خون بالا هستند، رگ های خونی تنگ می‌شود و خون رسانی به بافت‌ های بدن کند می‌ گردد. بنابراین خون رسانی به جنین در حال رشد نیز کاهش می ‌یابد. به همین علت است که معمولا مادران با فشار خون بالا، نوزادانی کم وزن به دنیا می‌آورند.

فشار خون بالا می تواند منجر به مسمومیت بارداری شود.

لازم به ذکر است که فشار خون بالا در حاملگی بسیار خطرناک است و اگر درمان نشود و تحت کنترل قرار نگیرد، عوارض آن تنها به کاهش وزن جنین ختم نخواهد شد.

۳- ناهنجار های کروموزومی جنین:

جنین‌ هایی که دارای ناهنجاری‌ های کروموزومی هستند، اغلب روند رشد کن دتری نسبت به جنین‌ های سالم دارند.

برخی از ناهنجاری‌ های کروموزومی جنین شامل این موارد می‌باشد:

آنانسفالی، نقص‌ های کلیوی، سندروم داون (منگولیسم) و نقص‌ های دیده شده در حین تولد.

 10-reasons-for-decreased-fetal-growth
۴- بیماری‌ های مادر در زمان بارداری:

اغلب دیده شده زنانی که در زمان حاملگی بیماری‌های زمینه‌ای داشته‌ اند، فرزندانی با وزن کم به دنیا می‌آورند.

بیماری‌ های زمینه‌ ای شایع در مادران عبارتست از:

دیابت

کم خونی داسی شکل:
کم خونی معمولی باعث محدود شدن رشد جنین نمی شود. تالاسمی ممکن است روی رشد جنین تاثیر بگذارد.

اختلالات انعقادی خون

بیماری‌ های کلیوی

بیماری‌ های قلبی و عروقی

و بیماری‌ های ریوی.

۵- سن مادر:

عامل مهم دیگر، سن مادر است. بهترین سن بارداری ۲۳ تا ۲۹ سالگی است و سن قابل قبول ۲۰ تا ۳۵ سالگی می باشد.

۶- مصرف الکل و سیگار:

مصرف الکل در بارداری توسط مادر سبب عقب ماندگی ذهنی، ناهماهنگی حرکتی، حافظه و زبان معیوب و از همه مهم تر بیش فعالی کودک می شود.

عامل دیگری که اکثر افراد فکر می کنند خیلی تاثیرگذار نیست، مصرف سیگار می باشد. نیکوتین که ماده اعتیاد آور توتون سیگار است، باعث می شود جفت به صورت غیر طبیعی رشد کند و این امر، انتقال مواد غذایی را به جنین کاهش می دهد و باعث کم وزنی جنین می گردد. از سوی دیگر، سیگار کشیدن تراکم مونوکسیدکربن را در خون مادر افزایش می دهد.

مهم ترین اثر سیگار، تاخیر رشد جسمی کودک و کم وزنی او در هنگام تولد است. همچنین موجب کاهش مقاومت بدن کودک در برابر بیماری ها می گردد.

 تذکر:

مادرانی که سیگار می کشند، به علت کمبود اکسیژن رسانی به جفت و جنین، اغلب نوزادانی با وزن کم به دنیا می‌آورند. کاهش رشد جنین در مادران سیگاری تنها یکی از عارضه‌ هایی است که جنین را تهدید می‌ کند. عوارض دیگری مانند احتمال ابتلا به بیماری های قلبی، تنفسی، پوستی و … نیز در کمین این جنین‌ ها می ‌باشد.

۷- آلودگی هوا:

دانشمندان دریافته‌ اند مادرانی که در دوران بارداری در معرض میزان بالایی از آلودگی هوا قرار دارند، بیشتر نوزادان با وزن کم به دنیا می‌آورند، زیرا آلودگی هوا، اکسیژن محیط زندگی را کم می‌ کند و جنین در حال رشد را با کمبود اکسیژن روبرو می‌نماید. بنابراین مادران باردار باید مراقب باشند و زمانی که آلودگی هوا زیاد است و رسانه های مختلف افراد را از رفت‌ و آمد غیر ضروری در شهر منع می کنند، از خانه بیرون نروند.

۸- سوء تغذیه مادر:

سن و وزن مادر بر روند رشد جنین تأثیر می‌ گذارد. اگر مادر وزن کمی داشته باشد و در طی حاملگی افزایش وزن قابل قبول نداشته باشد، احتمال کاهش رشد جنین وجود دارد.

همچنین سن مادر نیز مهم است. اگر سن مادر بالای ۴۵ سال و کمتر از ۲۰ سال باشد، احتمال کم وزن بودن جنین نیز زیاد می‌باشد.

۹- زایمان‌ های قبلی مادر:

مادرانی که در زایمان‌ های قبلی خود، سابقه زایمان زودرس (نوزاد نارس) داشته‌اند، در زایمان‌ های بعدی خود نیز احتمال کم وزن بودن نوزادشان وجود خواهد داشت. بنابراین این دسته از مادران باید مراقب باشند و در حاملگی های بعدی خود مدام تحت نظر پزشک متخصص زنان قرار بگیرند.

۱۰- چند قلویی:

مادرانی که بیش از یک قل، باردار هستند (دو قلو و چند قلو زایی)، معمولا احتمال بیشتری وجود دارد که نوزادانی کم وزن به دنیا آورند، زیرا حجم رحم مادر نمی تواند هم زمان چند جنین را با وزن طبیعی در خود رشد دهد. به همین علت است که مادرانی که چند قلو حامله هستند، باید بیشتر تحت مراقبت پزشک  متخصص قرار بگیرند. 

محدودیت رشد جنین  یا IUGR 
وزن نرمال جنین چقدر است؟
در هفته ۱۵ جنین روزی ۵ گرم ؛ در ۱۵ هفتگی ۱۵-۲۰ گرم و در ۳۴ هفتگی ۳۰-۳۵ گرم وزن میگیرد.(پس نتیجه میگیریم جنین از ۳۴ هفتگی به بعد بیشتر وزن میگیرد.)
وزن نرمال در جنین رسیده یعنی جنین هایی که از ۳۷ هفته و ۶ روز تا ۴۱ هفته و ۶ روز ب دنیا آمده ند حدود ۲٫۵۰۰ تا ۴۰۰۰ گرم است.
محدودیت رشد جنین یعنی چی؟
وقتی جنین نسبت به سن حاملگی وزن کمتری داشته باشد گفته میشود اون نوزاد محدودیت رشد دارد.
حدود ۲۵-۶۰ درصد این جنین ها رشد خوبی دارند ولی به دلیل گروه نژادی یا وزن و قد والدین کوچک هستند.
دو مدل محدودیت رشد وجود دارد:
  • قرینه
  • غیر قرینه
تفاوت محدودیت قرینه و غیر قرینه در چیست؟
در محدودیت قرینه دور سر و دور شکم هردو به یک نسبت کم هستند.ولی در محدودیت غیر قرینه رشد شکم کمتر از رشد دور سر است.
محدودیت قرینه:
در اوایل حاملگی اتفاق هایی باعث کم شدن تعداد سلول ها و کوچکتر بودن آنها میشود مثل تماس با مواد شیمیایی عفونت های ویروسی یا اختلالات کروموزومی.(ولی اگر غربالگری های سه ماهه اول و سه ماهه دوم را انجام دادید از بابت اختلالات کروموزومی نگرانی نداشته باشید.)
محدودیت غیر قرینه:
معمولا در اواخر حاملگی دیده میشود و بدلیل نارسایی جفت دراثر بالا رفتن فشار خون ایجاد میشود در این نوع محدودیت رشد مقدار زیادی از اکسیژن و گلوکزی(قند ساده خون) که به جنین انتقال میابد به مغز میرود.و مقدار کمی از اکسیژن و گلوکز باقی میماند که به بقیه قسمت ها مثل کبد که در شکم است میرود.در واقع مغز از محدودیت رشد مصون می ماند.
10-reasons-for-decreased-fetal-growth
کوچکتر بودن جنین نسبت به سن حاملگی بعداز تولد چه خطراتی دارد؟
  1. معمولا این جنین ها زودتر از موعد به دنیا می آیند به همین دلیل مستعد عفونت و سختی در تنفس و .. هستند.
  2.  ممکن است قند خونشان افت کند.
  3. یا دمای بدنشان پایین بیاید.
  4. و یا از لحاظ عصبی کامل رشد نکرده باشند.
چرا محدودیت رشد جنین اتفاق میفتد؟
مبتلا شدن به عفونت:
  • عفونت ویروسی سیتومگالوویروس مستقیم روی جنین اثر میگذارد.سرخجه و سیتومگالوویروس باعث میشوند کلسیم در جنین رسوب کند.
  • عفونت باکتریایی مثل سل ریه یا غیر ریه که ابتدا روی مادر اثر گذاشته بعد از اون سبب کاهش رشد جنین میشود.
  •  سیفلیس مادرژادی 
  • مالاریا
 
 
 
 
 
 
 
چجوری محدودیت رشد جنین تشخیص داده میشود؟
برای جلوگیری از محدودیت رشد در همه خانم های باردار باید سن حاملگی،وزن گیری مادر و افزایش ارتفاع رحم بررسی شود.به همه مادران باردار دوتا سونوگرافی یکی در سه ماهه اول و دیگری در هفته های ۳۲-۳۴ حاملگی توصیه میشود تا مشخص کننده رشد جنین باشد.
اگر این موارد غیرطبیعی باشد رشد غیرطبیعی جنین مدنظر قرار میگیرد.
سونوگرافی:
در سونوگرافی معمولا با استفاده از طول استخوان ران جنین سن حاملگی مشخص میشود(FL).
اندازه دورشکم (AC) در همه جنین ها عدد متغیری دارد چون شکم بافت نرم است اما اگر جنین محدودیت رشد داشته باشد اندازه آن در محدوده غیرطبیعی قرار میگیرد.
اندازه گیری مایع آمنیون:
اگره مقدار مایع آمنیوتیک دور جنین کم باشد این احتمال هست که به خوبی رشد نکند و یا اینکه جنین مدفوع خودشو بخورد.
سونوگرافی داپلر:
در این سونوگرافی مقدار خونی که در رگ های جفت و بندناف در ارتباط است مشخص میشود.اگر مقدار خون کم باشد باعث محدودیت رشد جنین میشود.
10-reasons-for-decreased-fetal-growth
 
اگر مادری جنین با رشد کم داشته باشد باید چه اقداماتی انجام دهد؟
بستگی به سن بارداری دارد.
نوزاد بالای ۳۴ هفته باشد:
اگر سونوگرافی داپلر طبیعی باشد باید حجم مایع آمنیون و ضربان قلب جنین(هرروز) بررسی شود.سونوگرافی داپلر باید هر هفته انجام شود و سونوگرافی برای بررسی رشد هر ۳-۴ هفته ضروت دارد تست های BPP و NST هم باید انجام شود..
اگر حجم آمنیون کم باشد معمولا زایمان بین ۳۴-۳۷ هفته انجام میشود.
نوزاد قبل از ۳۴ هفته باشد:
اگر حجم مایع آمنیون طبیعی باشد انجام تست های NST و BPP ضرورت دارد.اگر جنین رشد داشته باشد تا ۳۴ هفتگی صبر میکنند.
مثل مورد بالا هر ۳-۴ هفته از لحاظ رشد،سونوگرافی داده میشود و هرهفته سونوگرافی داپلر و تست NST و بررسی حجم مایع آمنیون انجام شود
اگر نتیجه تست ها غیر طبیعی باشد معمولا مادر بستری میشود تا وقتی که نتیجه تست ها طبیعی شود.
10-reasons-for-decreased-fetal-growth
کدوم زایمان برای نوزاد دچار محدودیت رشد بهتر است؟
نوع زایمان به عوامل زیادی بستگی دارد که نهایتا پزشک تشخیص میدهد.
اگر ضربان قلب جنین طبیعی و منظم باشد زایمان طبیعی ضرورت دارد در غیر این صورت یعنی اگر جنین افت ضربان قلب داشته باشد مادر باید زایمان سزارین شود.
اگر مشکل از جفت باشد یا حجم مایع آمنیوتیک کم باشد زایمان سزارین ضرورت دارد.

پاسخ ترک

لطفا نظر خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را اینجا وارد کنید