عمل جراحی دیسک کمر

پارگی دیسک کمر
مهره ها بوسیله صفحات انعطاف پذیری به نام دیسک بین مهره ای از یکدیگر جدا می شوند. در واقع هر فرد در حالت طبیعی دارای پنج مهره کمری و چهار دیسک بین مهرهای می باشد .اگر دیسک دچار بیرون زدگی یا پارگی شود، این قسمت بیرون زده روی نخاع یا رشته های نخاع فشار وارد می کند و سبب بروز درد در ناحیه کمر با انتشار به پاها می شود. پارگی دیسک کمری ، بیماری سیاتیک نیز نامیده می شود.

 

علل ایجاد پارگی دیسک کمر

از حدود ۱۵ سالگی به بعد دیسک بین مهره ای دچار تغییراتی می شود که اجتناب ناپذیر است. این تغییرات به کاهش میزان آب موجود در دیسک و کاهش انعطاف پذیری آن منجر می شود. این تغییرات دژنراسیون نامیده میشود و در برخی افراد بدلایل ژنتیکی زودتر بروز می کند و به عبارت دیگر زودتر فرسوده میشود . در صورت وارد آمدن فشار نامناسب به دیسک فرسوده، دیسک دچار پارگی یا بیرون زدگی می شود و این بیرون زدگی روی نخاع یا رشته های آن فشار وارد می کند.

پارگی دیسک در ناحیه کمری، سبب بروز درد در ناحیه کمر و باسن و پشت یا جلوی ران می شود. اگر فشار روی رشته های نخاعی زیاد باشد، بیمار علایمی نظیر درد، بی حسی، گزگز و مورمور، احساس سردی یا گرمی، گرفتگی مکرر عضلانی، ضعف یا لاغر شدن پیدا می کند، بیمار نمی تواند براحتی خم شود و هنگام خم شدن احساس می کند که رگی در پشت زانویش کشیدگی پیدا می کند. درد بیماران با سرفه زدن تشدید می شود.

 

عوامل دیسک کمر
  • وزن زیاد 

اضافه وزن باعث می شود که فشار بر روی مهره های کمر زیاد و در نتیجه باعث فتق دیسک کمر می شود

  • شغل 

بعضی از افراد که شغل های پرفشار دارند نسبت به بقیه افراد در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به مشکلاتی مانند کمردرد و دیسک کمر قرار دارند .همچنین بلند کردن و کشیدن اجسام سنگین و هم چنین خم شدن های ناگهانی می تواند خطر ابتلا به دیسک کمر را افزایش دهد

  • ژنتیک 

برخی از افراد به نوعی بیماری دیسک کمر را به ارث می برند.

جراحی دیسک کمر

در صورتی که بیمار با هر یک از علائم زیر مواجه شود  جراحی دیسک کمر توسط جراح و متخصص ستون فقرات لازم می شود:

*پا دردی که با درمان های طبی و استراحت کردن رفع نشود

*اختلال در حرکات پا و یا اختلال  اسفنگتری

*دردهای مکرر که باعث اختلال در انجام فعالیت های روزانه شود

*برای جراحی بسته دیسک گردن و کمر روش های مختلفی وجود دارد که با توجه به علامت هایی که بیمار مبتلا به دیسک کمر دارد و همچنین سن بیمار و اختلالات مهره ای و وضعیت کانال نخاعی یکی از روش ها برای بیمار توسط جراح ستون فقرات در نظر گرفته می شود

عمل جراحی بسته دیسک کمر

در روش جراحی بسته کمر از تکنولوژی های پیشرفته و تکنیک های خلاقانه مانند جراحی بسته دیسک کمر با هدایت سونوگرافی برای درمان کمر درد و گردن درد ناشی از اختلالات ستون فقرات استفاده می شود. به طور کلی هدف ازجراحی بسته ستون فقرات بازیابی ثبات مهره ها و مفاصل ستون فقرات و برطرف کردن فشار وارده به شاخه های عصبی در ستون فقرات است ( معمولا فشار به شاخه های عصبی بر اثر بی ثباتی مهره ها و مفاصل ، زائده های استخوانی، بیرون زدگی دیسک کمر ، انحراف ستون فقرات یا تومور است).

جراحی بسته دیسک کمر در مقایسه با روش جراحی باز کمر بسیار سریع تر و ایمن تر است ، درد بعد از جراحی دیسک کمر کمتر بوده و نیاز به دوره نقاهت بسیار کوتاه تری دارد. . در روش جراحی بسته دیسک کمر، حین عمل آسیب بسیار کمتری به عضلات و بافت های بدن وارد می شود از این رو این روش مزایای زیر را دارد:

مزایای این روش
  • برش های بسیار کوچک تر در کمر و به جا نماندن جای عمل ( برش های کمتر از ۲ سانتی متر)
  • از دست رفتن خون بسیار کمتر بر اثر جراحی
  • کاهش ریسک آسیب به عضلات کمر به این علت که نیازی به برش دادن عضلات نیست یا برش ها بسیار کوچک خواهند بود
  • کاهش ریسک درد و عفونت پس از عمل
  • دوره نقاهت بسیار کوتاه تر و نیاز به توانبخشی کمتر
  • کم شدن میزان نیاز به داروهای مسکن پس از انجام عمل جراحی
     

در ادامه مقاله هر یک از روش های جراحی بسته  توضیح داده خواهد شد:

تزریق اپیدورال

تزریق در ناحیه اپیدورال یک روش عمل بسته دیسک کمر است که موجب تسکین درد کمر و گردن و همچنین تسکین درد دست ها و پاها که  ناشی از اختلالات ستون فقرات است ، می شود. تزریق اپیدورال می تواند در تسکین درد ناشی ازتنگی کانال نخاعی ، آرتروز ستون فقرات و بیرون زدگی دیسک کمر موثر باشد. در این روش داروی استروئیدی در محل شاخه عصبی تحت فشار و در فضای اپیدورال تزریق می شود. فضای اپیدورال ، فضای بین لایه محافظ پوشاننده نخاع و مهره های ستون فقرات می باشد.  اثرات تزریق استروئید می تواند موقتی باشد. نتایج تزریق ممکن است بین چند روز تا چند سال ماندگار باشند. هدف از انجام تزریق اپیدورال تسکین درد بیمار به منظور قادر ساختن او به انجام فعالیت های روزانه و انجام درمان های فیزیوتراپی می باشد.  ماده تزریقی شامل یک کورتیکواستروئید با اثر بلند مدت ( مانند تریامسینولون یا بتامتازون) و یک ماده بی حس کننده( مانند لیدوکائین یا بوپیواکائین) می باشد. همانطور که گفته شد این دارو ها به فضای اپیدورال یعنی ناحیه بین غشای سخت شامه(غشای محافظ عصب) و قسمت استخوانی مهره ها تزریق می شود.( به شکل زیر نگاه کنید). این ناحیه با چربی و رگ های خونی پر شده است.

lumbar-disc-surgery
 
ناحیه اپیدورال: فضای بین “سخت شامه” ( غشای محافظ عصب) و قسمت استخوانی مهره که با چربی و رگ های خونی پر شده است. سخت شامه یک غشای محافظ برای طناب نخاعی و تمام شاخه های عصبی منشعب شده از آن است و درون این لایه ماده مغزی نخاعی وجود دارد.

 سه روش عمده برای تزریق ماده استروئیدی به فضای اپیدورال وجود دارد. تزریق از طریق استخوان لامینا(اینترلامینار) ، تزریق دمی یا کودال(نزدیک دنبالچه) و تزریق ترانسفورمینال.

با تزریق ماده ی استروئیدی مستقیما به محل درد ، التهاب کاهش پیدا می کند . متاسفانه این روش بیرون زدگی دیسک را برطرف نمی کند بلکه تنها روی شاخه عصبی تاثیر می گذارد. اثرات تزریق ممکن است بین چند روز تا چند سال ادامه داشته باشد و در این مدت با تسکین درد بیمار می تواند مشکل خود را با فیزیوتراپی و پیگیری برنامه تمرینی ویژه حل کند.

افراد مناسب برای استفاده از این روش

این روش برای بیمارانی که درد در گردن ، بازوها، پایین کمر یا پاها(سیاتیک) دارند موثر است. خصوصا کسانی که یکی از مشکلات زیر را دارند:

–    تنگی کانال نخاعی: باریک شدن کانال نخاعی و در نتیجه فشار به طناب نخاعی که منجر به درد کمر و پا می شود(خصوصا هنگام راه رفتن)

–    اسپوندیلوز : تحلیل رفتن و یا حتی شکسته شدن مفاصل فاست و سر خوردگی مهره های کمری روی هم و در نتیجه وارد شدن فشار به شاخه های عصبی.

–    بیرون زدگی دیسک کمر: ماده ی ژله ای مانند درون دیسک های بین مهره ای ممکن است با ضعیف شدن یا وارد شدن فشار به لایه بیرونی دیسک ، از درون دیسک بیرون بزند . با بیرون آمدن این ماده از درون دیسک و برخورد آن با شاخه های عصبی ، عصب ها تحریک می شوند ، ملتهب می شوند و ورم می کنند. 

    فرسایش دیسک: تحلیل رفتن و فرسایش دیسکهای بین مهره ای بر اثر زمان ، کوچک شدن دیسک، شکننده شدن لایه بیرونی آن و رشد زائده های استخوانی اطراف مهره ها

–    سیاتیک: دردی که در طول عصب سیاتیک حس می شود یعنی در باسن و پاها. این درد بر اثر وارد شدن فشار به پنجمین شاخه ی عصبی در ناحیه کمری یا اولین شاخه عصبی در ناحیه خاجی در ستون فقرات ایجاد می شود.

موثر بودن تزریق اپیدورال با تقبل هزینه عمل بسته دیسک برای تسکین درد ناشی از مشکلات التهابی گفته شده در بالا به اثبات رسیده است. همچنین پزشک با تزریق اپیدورال می تواند اطمینان حاصل کند که بیمار دچار بیرون زدگی دیسک کمر نیاز به انجام جراحی باز دارد یا نه چرا که بعد از تزریق استروئید و تسکین درد بیمار قادر است فیزیوتراپی و برنامه تمرینی را انجام دهد و مشخص می شود که بیرون زدگی دیسک با این روش ها قابل درمان است یا خیر.

ملاحظات:

 تزریق اپیدورال نباید برای بیمارانی که دچار عفونت هستند ، زنان باردار و بیماران دارای خونریزی انجام شود. همچنین این تزریق در بیماران دیابتی می تواند برای حدود کمتر از ۲۴ ساعت میزان قند خون را بالا ببرد. این تزریق همچنین موقتا فشار خون را بالا می برد.

تزریق اپیدورال کودال

بر اساس مطالعات انجام شده روش تزریق ایپدورال کودال  عوارض بسیار کم و بیشترین تاثیر را در روش‌های تزریق به همراه دارد. در روش تزریق اپیدورال کودال ترکیبی از داروهای بی‌حسی و موضعی جهت کاهش و رفع درد پشت و کمر تزریق می شود.

این روش شامل وارد کردن یک سوزن نازک در ناحیه خاصی از کمر می باشد که معمولا این ناحیه بی حس شده تا بیمار درد ناشی از وارد شدن سورن را احساس نکند.

در این روش برای رفع درد کمر و پشت تزریق به صورت مستقیم توسط سوزن و به ترنیب در ناحیه پشت و خاجی انجام می شود.آرام شدن سریع  درد و علائم بیماران از  مؤثرترین دستاورد این تزریق است.

 
تزریق فاست

تزریق در مفصل فاست نیز یکی دیگر از روش های جراحی بسته کمر می باشد که کمر درد و گردن درد ناشی از التهاب مفاصل فاست را درمان می کند. دلیل درد مفاصل فاست ( آرتروز، فرسایش یا آسیب) به خوبی قابل تشخیص نیست و ممکن است با درد دیسک های بین مهره ای اشتباه گرفته شود. تزریق فاست با دو هدف انجام می شود : اول به منظور تشخیص منبع درد که مفاصل فاست است یا دیسک و دوم تسکین درد و التهاب مفصل . .  اثرات تزریق فاست می تواند موقتی باشد. نتایج تزریق ممکن است بین چند روز تا چند سال دوام داشته باشند. هدف از انجام تزریق اپیدورال تسکین درد بیمار به منظور قادر ساختن او به انجام فعالیت های روزانه و انجام برنامه درمانی فیزیوتراپی می باشد. 

افراد مناسب برای استفاده از این روش

در صورتی که درد گردن، بازو ، کمر یا پای بیمار ناشی از التهاب مفاصل فاست باشد این روش برای او موثر است. این روش در مورد بیمارانی به کار می رود روش های درمانی اولیه مانند داروهای ضدالتهاب خوراکی، استراحت، استفاده از کمربند طبی و فیزیوتراپی برای آن ها موثر نبوده است. همچنین ممکن است پزشک این تزریق را به این منظور انجام دهد که تشخیص دهد منشا درد مفصل فاست است یا خیر. تزریق فاست در موارد التهاب مفصل فاست دز اثر مشکلات زیر موثر است:

–    تنگی کانال نخاعی: باریک شدن کانال نخاعی و در نتیجه فشار به طناب نخاعی که منجر به درد کمر و پا می شود(خصوصا هنگام راه رفتن)

–    اسپوندیلوز : تحلیل رفتن و یا حتی شکسته شدن مفاصل فاست و سر خوردگی مهره های کمری روی هم و در نتیجه وارد شدن فشار به شاخه های عصبی.

–    بیرون زدگی دیسک کمر: ماده ی ژله ای مانند درون دیسک های بین مهره ای ممکن است با ضعیف شدن یا وارد شدن فشار به لایه بیرونی دیسک ، از درون دیسک بیرون بزند . با بیرون آمدن این ماده از درون دیسک و برخورد آن با شاخه های عصبی ، عصب ها تحریک می شوند ، ملتهب می شوند و ورم می کنند. 

–    سیاتیک: دردی که در طول عصب سیاتیک حس می شود یعنی در باسن و پاها. این درد بر اثر وارد شدن فشار به پنجمین شاخه ی عصبی در ناحیه کمری یا اولین شاخه عصبی در ناحیه خاجی در ستون فقرات ایجاد می شود.

–    آرتروز ستون فقرات: التهاب مفصل به علت فرسایش و ساییدگی مفصل که باعث درد، ورم و محدودیت حرکتی و خشکی مفصل می شود.

–    درد پس از جراحی کمر: درد شدید کمر پس از جراحی باز دیسک کمر که علت آن آسیب رسیدن به عضلات کمر و مفصل فاست در حین انجام عمل است.

ملاحظات:

 تزریق فاست نباید برای بیمارانی دارای عفونت، خونریزی  و  زنان باردار انجام شود. همچنین این تزریق در بیماران دیابتی می تواند برای حدود کمتر از ۲۴ ساعت تا حدودی میزان قند خون را بالا ببرد. این تزریق همچنین موقتا فشار خون را بالا می برد.

رادیوفرکوئنسی

روش رادیوفرکوئنسی یک روش جراحی بسته کمر می باشد که برای درمان درد های مفاصل فاست و مفصل ساکروایلیاک ( ناشی از آرتروز یا فرسایش مفصل یا آسیب ) است. در این روش توسط ایجاد حرارت با امواج RF یک بریدگی در عصب های به خصوصی ایجاد می شود تا بدین ترتیب از انتقال سیگنال های درد به مغز توسط این عصب ها جلوگیری شود و بدین ترتیب درد بیمار تسکین می یابد.

به این روش سوزاندن عصب با امواج RF یا نورولیز عصبی با امواج RF گفته می شود. دو روش برای سوزاندن عصب با امواج RF وجود دارد:

–    سوزاندن ( نوروتومی) عصب شاخه میانی: سوزاندن عصب هایی که سیگنال های درد مفاصل فاست را ارسال می کنند

–    سوزاندن ( نوروتومی) عصب شاخه جانبی: سوزاندن عصب هایی که سیگنال های درد مفاصل ساکروایلیاک را ارسال می کنند

عصب هایی که در این روش توسط امواج سوزانده می شوند مربوط به کنترل حرکت یا حس دست یا پا نیستند و بنابراین خطر آسیب رسیدن به این اعضا در این روش (نزدیک به صفر) است.

روش نوروتومی با امواج رادیوفرکوئنسی( یا سوزاندن عصب با امواج RF) یکی از روش های جراحی بسته کمر است که درد کمر ناشی از آسیب به مفاصل فاست و ساکروایلیاک را تسکین می دهد یا کاملا از بین می برد. در این ارسال سیگنال های درد به مغز متوقف می شود.

روش نوروتومی با رادیوفرکوئنسی نوعی روش جراحی بسته کمر است که برای درمان درد مفاصل فاست استفاده می شود.

مفاصل فاست ، جفت مفاصلی هستند که در قسمت پشتی مهره ها قرار دارند. مفاصل فاست از ستون فقرات حمایت می کنند و امکان خم و راست شدن شخص را فراهم می کنند. هر مفصل فاست به شاخه عصبی میانی بسیار کوچک متصل است که مسئول ارسال سیگنال های درد به مغز هستند. برخی از مشکلات ستون فقرات می تواند به درد مفاصل فاست منجر شود مانند آرتروزستون فقرات،تنگی کانال نخاعی و وارد شدن آسیب به کمر مثلا در یک تصادف

در سوزاندن عصب کمر با رادیوفرکوئنسی یا اصطلاحا نوروتومی رادیوفرکوئنسی ابتدا بیمار به صورت خوابانیده می شود. پوست و بافت نرم بدن بیمار در محل انجام عمل بی حس می شود.

سپس پزشک از دستگاه فلوروسکوپ برای دیدن تصویر ستون فقرات حین عمل استفاده می کند و با استفاده از آن سوزنی را به طرف عصب های شاخه میانی می فرستد.

ابتدا میزان بسیار کمی از جریان الکترکی توسط سوزن به این ناحیه فرستاده می شود تا اطمینان حاصل شود که سوزن دقیقا در کنار عصب مورد نظر قرار گرفته و به اندازه کافی از عصب های دیگر دور است. جریان الکتریکی برای چند لحظه باعث احساس درد و تکان ناگهانی عضله می شود. سپس عصب مورد نظر با ماده بی حس کننده ، بی حس می شود تا درد بیمار کاهش داده شود.

بعد از آن امواج رادیوفرکوئنسی به محل فرستاده می شوند تا سر عصب را داغ کنند و با سوزاندن سر عصب ، دیگر سیگنال های درد به مغز منتقل نخواهد شد.

مانند بسیاری دیگر از روش های جراحی بسته کمر نوروتومی فرکوئنسی برای برخی از بیماران اثر بهتر و برای برخی اثر کمتری دارد اما معمولا در نتیجه انجام این عمل درد بیمار به اندازه ای کاهش می یابد که قادر خواهد بود برنامه توانبخشی را انجام دهد.

تزریق ازون

در این روش گاز ازون به داخل دیسک بر آمده تزریق می شود و باعث کاهش حجم داخل دیسک می شود. کاهش حجم دیسک به علت اکسیده شدن پروتئین های گلیکوژل شده در داخل دیسک است. پرو تئین های گلیکوژل شده نوعی از پروتئین است که در ماده ی ژله ای مانند درون دیسک وجود دارد.

با کاهش حجم دیسک فشار وارد شده بر عصب ( بر اثر برآمدگی دیسک) نیز کاهش پیدا می کند و درد بیمار تسکین می یابد. روش تزریق ازون مزایای بسیاری دارد و در مواردی می تواند آن بهترین گزینه برای درمان غیر جراحی دیسک کمر باشد. مطالعات بسیاری برای بررسی ایمن بودن و اثر گذاری این روش انجام شده است . روش تزریق ازون بر روی هزاران بیمار انجام شده و ایمن بودن و اثر بخشی آن در درمان برآمدگی دیسک کمر به اثبات رسیده. با روش تزریق ازون حجم دیسک کاهش می یابد اما این کار بدون برش دادن و برداشتن بخشی از دیسک انجام می شود.

به غیر از دوره نقاهت کوتاه تر و داشتن عوارض کمتر نسبت به روش جراحی باز کمر، روش تزریق ازون مزایای دیگری نیز دارد. از جمله:

–    یک روش جراحی بسته بدون داشتن عوارض عمل دیسک کمر 
–    انجام عمل نیازی به بستری شدن بیمار ندارد
–    تزریق اوزن زمان بسیار کوتاهی انجام می شود
–    هزینه این روش بسیار کمتر از جراحی باز است
–    این روش بدون درد است

تزریق دیسکوژل

جدید ترین روش جراحی بسته دیسک کمر ، تزریق دیسکوژل است .در این روش که توسط محققان فرانسوی ابداع شده است ، یک لوله جراحی کوچک به داخل دیسک فرستاده می شود و از طریق آن ترکیب منجمد شده ای از الکل و سلولزو تنگستن در درون دیسک تزریق می شود.

تزریق این ترکیب موجب کاهش آب در درون دیسک می شود چرا که این ماده آب درون دیسک را جذب خود می کند. با جذب آب درون دیسک رفته رفته ( طی چند ساعت تا چند روز) فشار روی عصب، ناشی از بیرون زدگی دیسک برطرف می شود. این روش بدون نیاز به بستری کردن بیمار انجام می شود و با بیهوشی موضعی انجام شده و بدون درد است. میزان موفقیت این عمل بین ۸۰ تا ۹۰ درصد است  و بیماران تا سه ماه بعد از عمل دیگر درد و علائم ناشی از دیسک کمر را ندارند.

lumbar-disc-surgery
 
A – بیرون زدگی دیسک و فشار به عصب B – تزریق دیسکوژل به داخل نوکلئوس(بخش میانی دیسک) C – شروع انقباض دیسک بیرون زده و تسکین یافتن درد بیمار D – جمع شدن کامل دیسک بیرون زده و از بین رفتن کامل درد

مزایای روش دیسکوژل در مقایسه با سایر روش های درمان دیسک کمر :

–    روش جراحی بسته کمر با خطرات بسیار کم نسبت به عوارض جراحی دیسک کمر
–    عدم دسترسی به ستون فقرات از طریق جراحی و برش
–    نبودن جای زخم پس از جراحی ، درد پس از جراحی و نیاز به انجام توانبخشی 
–    عدم نیاز به بستری شدن بیمار
–    عدم نیاز به انجام درمان های فیزیوتراپی پس از عمل
–    در صد موفقیت بالا ( ۸۰ تا ۹۰ درصد)

لیزر درمانی برای بیرون‌زدگی و فتق دیسک

لیزر درمانی یک درمان امن و بالینی مؤثر برای بیماران در تمام سنین است- از کودکی تا پیری.  این روش درمانی بدون‌درد،‌ غیرتهاجمی و غیرجراحی بوده و هیچ‌گونه عوارض جانبی ندارد.
عمل دیسک کمر با لیزر یک روش پزشکی است که از  انرژی نور لیزر متمرکز برای درمان درد و التهاب استفاده می‌کند. این روش از طریق تحریک فرآیندهای ترمیم طبیعی بدن در سطح سلولی عمل می‌کند. کاربرد این تکنولوژی بسیار پیشرفته در درمان بیماری‌های حاد و مزمن، که با روش‌های درمانی سنتی قابل‌درمان نبوده‌اند، موفقیت‌آمیز است. شماری از این بیماری‌ها عبارت‌اند از:‌ التهاب مفاصل؛ کمردرد؛ فتق دیسک؛ سردرد؛ زانودرد و درد لکن؛ گردن درد؛ اختلالات اعصاب محیطی؛ نوروپاتی؛ سیاتیک؛ زونا؛ تنگی کانال نخاعی؛ اختلالات مفصل گیجگاهی شود. علاوه بر لیزر درمانی، عمل بسته و بلوک عصبی دیسک کمر نیز برای درمان اختلالات کمر وجود دارد.

لیزر درمانی کم‌شدت

این روش می‌تواند یک درمان مؤثر برای کمردرد و فتق دیسک باشد. پدهای درمانی در ناحیه آسیب‌دیده ستون فقرات قرار داده‌شده، و انرژی نور توسط سلول‌های درون بافت‌ها، اعصاب و دیسک‌های کمر عمیقاً جذب می‌شود. این روش‌های درمانی غیرجراحی می‌تواند باعث کاهش التهاب و درد شده، و درعین‌حال روند بهبود غشای خارجی دیسک‌ها را تسریع کرده و به آن‌ها  در بازیابی شکل و عملکرد صحیح خود کمک ‌کند. لیزر درمانی می‌تواند روند پیشرفت این بیماری دژنراتیو را کند کرده و یا از آن پیشگیری نماید و باعث کاهش درد و التهاب در بافت‌های مجاور می‌شود. گاه‌گاهی این وضعیت می‌تواند منجر به انحراف مهره در ستون فقرات و متعاقب آن فشار بر اعصاب شود که خود موجب ایجاد درد شدید می‌شود. دکتر سپهریان دارای تخصص درروش فعال‌کننده کایروپراکتیک است، که در آن با استفاده از یک ابزاردستی کوچک به مهره ضربه زده و آن را به وضعیت تراز بازگردانده و موجب کاهش فشار وارده بر روی اعصاب و دیسک‌ها می‌شود. لیزر درمانی می‌تواند با عمل ترازکردن مهره‌ها همراه شده و بهترین نتیجه ممکن را به دنبال داشته باشد.
شیوه درمانی ترکیبی ما همچنین دربرگیرنده یک بررسی از سبک زندگی است که ممکن است به توصیه‌هایی برای ایجاد تغییر در تمرینات ورزشی، رژیم غذایی یا فعالیت‌های دیگر منتهی شود. این تغییرات کوچک اغلب می‌تواند دارای تأثیر بسیار زیاد بر سلامت عمومی شما باشد و در برخورداری از بهترین شیوه زندگی ممکن شمارا یاری کند. زندگی با یک دیسک بیرون زده و یا دچار فتق به این معنا نیست که شما از تمام آنچه دوست دارید،‌ دست بکشید. 

lumbar-disc-surgery

اصل درمان کاهش فشار دیسک با لیزر (PLDD)  

اصل درمان PLDD بر پایه مفهوم درنظرگرفتن دیسک بین مهره‌ای به‌عنوان یک سیستم هیدرولیک بسته است. این سیستم متشکل از پالپوسوس هسته است که حاوی مقدار زیادی آب بوده و توسط فیبروسوس حلقه‌ای غیرارتجاعی احاطه‌شده است. یک افزایش در محتوای آب پالپوسوس هسته منجر به افزایش نامتناسب فشار درون ‌دیسکی می‌شود. آزمایشات نشان داده‌اند که تنها یک افزایش ۱٫۰ میلی‌لیتری در حجم درون‌دیسکی موجب بالارفتن فشار درون‌دیسکی به‌اندازه ۳۱۲ کیلوپاسکال (۲۳۴۰ میلی‌متر جیوه) می‌شود. از سوی دیگر کاهش حجم درون‌دیسکی باعث کاهش بسیار نامتناسب در فشار درون‌دیسکی می‌شود. درد رادیکولار که به‌طوربارز با فتق دیسک کمری همراه می‌شود، ناشی از فشردگی ریشه عصبی توسط بخش فتقی   پالپوسوس هسته است. کاهش فشار درون‌دیسکی باعث می‌شود که مواد دیسک مبتلابه فتق به سمت مرکز دیسک سرازیر شده و درنتیجه به کاهش فشردگی ریشه عصبی و تسکین درد رادیکولار منجر شود. در PLDD، این مکانیسم از طریق به‌کارگیری انرژی لیزر برای تبخیر آب در پالپوسوس هسته انجام می‌گیرد. انرژی لیزر توسط یک فیبر لیزر از طریق یک سوزن توخالی قرار داده‌شده در پالپوسوس هسته تأمین می‌شود. سوزن تحت بی‌حسی موضعی در درون دیسک بین‌مهره‌ای قرار ‌داده می‌شود. علاوه بر تبخیر آب، افزایش دما باعث تقلیب پروتئین و متعاقباً بازیابی طبیعت آن می‌شود. این فرآیند باعث ایجاد یک تغییر ساختاری در پالپوسوس هسته شده، و توانایی آن را برای جذب آب محدود کرده و درنتیجه منجر به کاهش دائمی فشار درون دیسکی تا ۶٫ ۵۷٪ ≥  می‌شود.

اثرات لیزر درمانی

آنچه لیزر درمانی می‌تواند برای مشکلات دیسک شما انجام دهد، به شرح زیر است:
۱)‌ از بین بردن التهاب
۲) کاهش درد
۳)‌ افزایش مقاومت کششی تمام بافت زنده
۴)‌ کاهش تشکیل بافت اسکار؛ جمع شدن تورم، بافت زنده توسعه‌یافته (به یاد داشته باشید، این همان ماهیت اصلی دیسک است)
۵)‌ افزایش رشد مویرگی جدید در بخش سوم بیرونی دیسک (این باعث قوی‌تر و سالم‌تر شدن دیسک می‌شود)
۶)‌ ترمیم فیبرهای دیسک پاره‌شده در بخش سوم خارجی
۷)‌ کاهش مقدار واقعی فتق دیسک
۸)‌ بهبود ریشه‌های عصبی ملتهب دردناک
۹)‌ قوی‌تر و سالم‌تر شدن دیسک؛ لیزر درمانی دکتر سپهریان تنها درمان این مشکل است!

سوالات رایج
آیا درمان بی‌خطر است؟

لیزر درمانی از زمان دریافت FDA، بیش از یک ‌میلیون بیمار را به روش غیرتهاجمی درمان کرده است و هیچ عارضه جانبی تاکنون گزارش نشده است.  لیزر درمانی در هر رشته پزشکی ازجمله دانشکده‌های پزشکی معتبر یافت می‌شود. این روش غالباً برای درمان ورزشکاران حرفه‌ای در NFL، NBA، و MLB استفاده می‌شود.

آیا درمان دردناک است؟

خیر، لیزر درمانی درواقع بسیار راحت و تسکین‌دهنده است. در بسیاری از بیماران در عرض چند دقیقه بعد از جلسه درمان، درد تسکین پیدا می‌کند.

آیا من به‌طورنامحدود به درمان نیاز دارم؟

نه، هدف ما تلاش در شناسایی منبع مشکل شما و اصلاح آن است-  به‌ویژه اگر یک مسئله بیومکانیکی باشد. ما از لیزر درمانی برای تسریع فرایند درمان و التیام این بیماری استفاده می‌کنیم. لیزر درمانی از طریق بهبود بافت آسیب‌دیده و ملتهب موجب تسکین درد می‌شود. در اکثر بیماری‌هایی که ما درمان می‌کنیم، نتایج بلندمدت بوده، اما دائمی نیستند. در مواقعی، به بیماری‌هایی برخورد می‌کنیم که نیاز به درمان ترمیمی دوره‌ای دارند. ازآنجایی‌که لیزر درمانی فاقد هرگونه عوارض جانبی است، می‌تواند در تمام طول زندگی بیمار ادامه پیدا کند. 

مراقبت های بعد از جراحی دیسک کمر

برای بهبود کمر درد و کاهش احتمال بروز درد پس از جراحی ستون فقرات و دیسک کمر باید در دوره بهبودی بعضی از راهکارها را با صلاحدید پزشک بکار گیرد. در ادامه به این راهکارها اشاره شده است.

استفاده از داروهای ضد درد در صورت ضرورت هیچ اشکالی ندارد. حتی المقدور سعی کنید تدریجاً به کار قبلی خود بازگردید. مراعات کردن با ترسیدن و نگرانی متفاوت است، مراقب باشید، اما نترسید!!!و کارهای زیر را انجام ندهید:

از درد نترسید چرا که هر دردی به معنی عود دیسک کمر نیست بلکه اغلب به معنی نیاز شما به مراعات بیشتر نکات ایمنی است، مراقبت خود را بیشتر کنید. نگران نباشید چرا که دوره هایی از تشدید و تخیف کمر درد بعد از جراحی کمر در طول دوره ی درمان دیسک کمر کاملاً طبیعیست. مگر در صورت صلاحدید پزشکتان نباید از ضددردهای قوی و پرعارضه استفاده کنید، ولی استفاده از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی در مراقبتهای بعد از عمل دیسک کمر مجاز است.

هفته ی اول

هفته اول بعد از جراحی دیسک کمر حتی المقدور به پشت نخوابید. چون خوابیدن روی زخم می تواند باعث ایجاد درد شده، همچنین با کاهش خون رسانی، از بهبودی و التیام زخم جلوگیری کند. بهتر است برای جلوگیری از کمر درد پس از جراحی به پهلوها خوابیده، پاها را کمی جمع کنید و بالشی بین زانوها قرار دهید.

در صورتی که تمایل دارید به پشت بخوابید، بالشی را زیر زانوها قرار دهید، نیازی به خوابیدن روی تشک سفت نیست. راه رفتن برای شما نه تنها ممنوع نیست، بلکه اثرات مثبتی هم دارد. به همین دلیل توصیه می شود به محض امکان ترجیحاً روز اول پس از عمل جراحی دیسک کمر به راه بیفتید. این مسئله دارای اهمیت بسیاری است.

زیرا اول این که احساس ناتوانی از بیمار گرفته شده و او را که مدت ها و گاه ماه ها تا سال ها در رختخواب بوده است، به زندگی خوب آینده امیدوارتر خواهد کرد. دوم، عوارض ناشی از استراحت طولانی مدت مانند پوکی استخوان، لخته شدن خون در عروق اندام تحتانی، زخم بستر و…با این کار به حداقل خواهند رسید. از سوی دیگر، شروع زود هنگام راه رفتن باعث تسریع در حرکات روده ای، جلوگیری از یبوست، بهتر شده اشتها، ترمیم بهتر زخم و افزایش میزان جوش خوردن استخوان در مواردی که پیوند استخوانی نیز انجام گرفته است خواهد شد.

نکته ی مهم دیگر بعد از جراحی دیسک کمر این است که برای بلند شدن از روی تخت، ابتدا به پهلو بخوابید (برای چرخیدن به پهلو سعی کنید تمام تنه، از شانه تا باسن را با هم حرکت دهید). با احتیاط خود را به لبه ی تخت بکشانید. سپس در حالی که به تدریج پاها را از تخت آویزان می کنید، از پهلو با کمک دست بلند شوید.

سعی کنید کاملاً صاف بنشینید. دست ها را کشیده روی زانو قرار دهید. به آرامی پاها را از زانو و مفصل مچ پا حرکت دهید. معمولاً ابتدا کمی سرگیجه پدید می آید که به ندرت مشکل آفرین خواهد بود اما اغلب به سرعت بر طرف خواهد شد. چند دقیقه بعد دوباره بخوابید و کمی بعد این کار را مجدداً تکرار کنید. وقتی برای اولین بار از تخت پایین می آیید، ابتدا کنار تخت بایستید و پس از چند دقیقه به آرامی شروع به حرکت کنید. به تدریج بر تعداد قدم ها و سرعت راه رفتن خود بیفزایید.

سعی کنید هنگام راه رفتن شانه ها و عضلات ستون فقرات را سفت نکنید و با اعتماد به نفس قدم بزنید. چون انقباض عضلات باعث بیشتر شدن کمر درد شما خواهد شد.

بعد از جراحی دیسک کمر استحمام بسته به نظر پزشک شما بلامانع است، معمولاً اجازه ی استحمام را در زمان ترخیص به بیمار داده می شود (روز چهارم پس از عمل جراحی). شستن محل عمل با کف صابون و فشار ملایم آب خوب است. سپس با استفاده از باد ملایم سشوار محل را خشک کرده، با بتادین یا الکل ضد عفونی و پانسمان کنید.

استفاده از کمربندهای مخصوص برای جلوگیری از درد بعد از عمل دیسک کمر با صلاح دید پزشک شما بلامانع است. در صورت نیاز می توانید از مسکن های معمولی مثل استامینوفن، Celebrex و… با نظر پزشکتان استفاده کنید. مصرف سبزی های تازه، لبنیات کم چرب و گوشت سفید  بعد از جراحی دیسک کمر برای شما بسیار مفید خواهد بود، چرا که هم موجب بهبودی وضعیت گوارشی و کاهش شیوع یبوست و ضمناً فواید زیادی برای سیستم اسکلتی شما دارند.

نشستن حداکثر تا ده الی پانزده دقیقه روی صندلی مناسب بلامانع است، اما سعی کنید به جای نشستن، دراز بکشید. استفاده از توالت فرنگی به جای توالت های سنتی نه تنها برای این مدت، بلکه برای تمام طول عمر برای این بیماران توصیه میشود. البته این توصیه برای تمام افراد با هر شرایطی صورت می گیرد، نه فقط به افرادی که تحت عمل بسته ستون فقرات قرار گرفته اند.

چرا که میزان فشار وارده بر عضلات، مهره ها و دیسک های کمر در حالت چمباتمه بسیار زیاد است. توجه داشته باشید که گاه هنگام تغییر وضعیت بدن، دردهای سوزشی ناگهانی یا احساس سوزن سوزن شدن و کرختی پدید می آید و گاه این دردها در زمان خواب باعث آزار بیمار می شوند، اما این دردها اغلب طبیعی بوده و نگران کننده نیستند. معمولاً این دردها بر خلاف دردهای قبل از عمل با راه رفتن بهبود یافته و در صورت نیاز می توان از مسکن های معمولی برای برطرف کردن آنها استفاده کرد. تعویض روزانه پانسمان را نباید فراموش کرد، برای این کار از بتادین و گازهای استریل استفاده کنید.

lumbar-disc-surgery

هفته دوم تا چهارم

هفته دوم تا چهارم بعد از عمل جراحی دیسک کمر نیازی به تعویض روزانه ی پانسمان نیست، مگر با توصیه ی پزشک. راه رفتن در مسیرهای طولانی تر بلامانع است. نشستن در ماشین یا رانندگی در مسافت های کوتاه به شرطی که مدت آن از ۴۵ دقیقه بیشتر نشود، بلامانع است. انجام فعالیت های سبک به ویژه با گذشت زمان امکان پذیر است. استحمام می تواند گرفتگی و اسپاسم عضلانی را کاهش دهد. به تدریج می توان ورزش های مخصوص و فیزیوتراپی بعد از عمل جراحی دیسک کمر را برای تقویت عضلات کمری و نگه دارنده ستون فقرات شروع کرد.

پس از ماه اول تا ماه سوم

پس از ماه اول تا ماه سوم بعد از جراحی دیسک کمر نشستن و رانندگی برای مدت کمتر از یک ساعت بلامانع است. راه رفتن محدودیتی ندارد. در حقیقت راه رفتن را بدن شما تعیین می کند (خیلی خود را خسته نکنید!). دوچرخه سواری، راه رفتن با سرعت زیاد و ورزش های هوازی را می توان شروع کرد. همچنین توانبخشی و حرکت‌های اصلاحی بخشی ضروری از دوران بهبود پس از جراحی کمر و ستون فقرات است. برنامه‌ریزی دقیق و رعایت برنامه فیزیوتراپی بعد از جراحی دیسک کمر که توسط جراح توصیه می شود، اقدام موثری برای بهبود بیمار پس از جراحی است و کمک شایان توجهی به تسکین درد در درازمدت می‌کند.

پس از سه ماه

پس از سه ماه جراحی دیسک کمر به زندگی عادی و روزمره ی خود بازگردید، مراقب باشید و به خاطر داشته باشید که شما تعداد زیادی دیسک در بین مهره های ستون فقرات خود دارید که احتیاج به مراقبت دارند. درست نشستن، درست راه رفتن، درست خوابیدن و درست کار کردن را بیاموزید و به کودکانتان هم آموزش دهید.

سندرم جراحی ناموفق کمر (FBSS) به درد کمر بعد از جراحی ، کمر درد مزمن و یا درد گردن، با درد اندام‌های تحتانی (یا بدون آن) اشاره دارد و در صورتی رخ می‌دهد که عمل جراحی ستون فقرات به نتیجه‌ی مطلوبی دست نیابد.

آیا ممکن است عمل جراحی دیسک کمر مشکل من را بدتر کند:

مسلما انجام عمل جراحی بر روی دیسک بین مهره ای و یا اعمال جراحی که برای تنگی کانال نخاعی صورت میگیرد مانند هر عمل جراحی دیگر میتواند با عوارض احتمالی همراه باشد. یکی از این عوارض احتمالی آسیب به ریشه های عصبی نخاع است.

ریشه های عصبی نخاع ممکن است در حین جراحی به علت تحت فشار قرار گرفتن یا کشیده شدن یا پاره شدن و یا به علت تجمع خون در اطراف آنها بعد از عمل جراحی آسیب ببینند. احتمال بروز این آسیب ها کم است ولی صفر نیست. درصد بالایی از این آسیب ها در جراحی هایی که در دست یک جراح با تجربه انجام میشود کمتر است.

در صورتیکه درد سیاتیکی بیمار با انجام اقدامات غیر جراحی بهبود نیابد و یا بیمار دچار مشکلاتی مانند ضعف عضلات اندام تحتانی و یا اختلالاتی در کنترل ادرار و مدفوع شود معمولا نیاز به عمل جراحی خواهد داشت. انتخاب یک جراح متخصص با تجربه ممکن است بتواند تا حدودی احتمال آسیب به ریشه های عصبی نخاع در حین جراحی را کاهش دهد.

پاسخ ترک

Please enter your comment!
Please enter your name here

39 − = 33