بیماری لوپوس: علائم، عوامل خطر، تشخیص و درمان لوپوس

بیماری لوپوس یک بیماری خودایمنی بدن است. این بیماری زمانی رخ می دهد که سیستم ایمنی بدن به اشتباه به بافت های سالم بدن حمله کند. به نظر می رسد که بیماری لوپوس به علت ترکیبی از دلایل ژنتیکی و دلایل محیطی به وجود می آید. علائم خاص لوپوس عبارتند از راش صورت ( جوش و دانه ) که شبیه به بال های پروانه است. نور خورشید، عفونت و بعضی داروها می توانند به عنوان محرک هایی برای این بیماری عمل کنند. التهاب ناشی از لوپوس می تواند روی بسیاری از مناطق بدن مانند: قلب، کلیه ها، ریه ها و … تاثیر بگذارد، درمان لوپوس بستگی به علائم و نشانه های بیمار دارد. مطالب این مقاله برای شناخت بیماری لوپوس، علائم، عوامل خطر، تشخیص و درمان لوپوس به شما کمک می کند.

بیماری لوپوس چیست؟

بیماری لوپوس جز بیماری های خود ایمنی می باشد. لوپوس هنگامی به وجود می آید که سیستم ایمنی فرد به بافت ها و اندام های بدن آن حمله می نماید. هنگامی که یک فرد به لوپوس مبتلا می شود در نقاط مختلف بدن وی مانند مفاصل، پوست و کلیه ها ورم و التهاب ایجاد می شود.

از آنجایی که علایم لوپوس مشابه علایم بیماری های مختلف دیگری نیز می باشد، تشخیص لوپوس سخت می باشد. بعضی افراد مستعد ابتلا به این بیماری بدنیا می آیند و عوامل ساده و معمولی همچون عفونت ها، مصرف بعضی دارو های خاص و یا حتی نور خورشید محرک ابتلای آنها به لوپوس می شود. هرچند درمان کاملی برای لوپوس وجود ندارد، اما انواع درمان ها برای کنترل بیماری و کاهش شدت آن موجود می باشد.

انواع بیماری لوپوس کدام اند؟

لوپوس پوستی

در این نوع لوپوس، فقط پوست بیمار درگیر می شود و بقیه دستگاه ها مثل کلیه، مغز،ریه،قلب سالم هستند. این بیماران دارای ضایعات پوستی می شوند که به ضایعه دیسکوئید معروف است. دیسکوئید به ضایعات پوستی گرد، قرمز رنگ و کمی برجسته با پوسته های خیلی ظریف روی آن گفته می شود. ضایعه معمولا برروی پوست صورت و سر و جاهای دیگر ایجاد می شود. پس از بهبودی، معمولا جای ضایعه برروی بدن باقی می ماند. بیماران مبتلا به لوپوس پوستی، معمولادرگیری ارگانهای دیگر پیدا نمی کنند ولی حدود ۵ تا ۱۰ درصد از آنها به لوپوس سیستمیک تبدیل می شوند، یعنی ممکن است درگیری ارگانهای دیگر پیدا کنند. بیماران مبتلا به لوپوس پوستی بهتر است تحت نظر یک متخصص پوست آشنا به لوپوس باشند، به طوری که در هر ویزیت بررسی های لازم از نظر بالینی و آزمایشگاهی برای بررسی لوپوس سیستمیک و درگیری ارگانها انجام شود و در صورت بروز هر علامت بالینی یا آزمایشگاهی به روماتولوژیست ارجاع شوند. بیماران مبتلا به لوپوس پوستی ممکن است علاوه بر درمانهای موضعی که توسط پزشک متخصص پوست تجویز می شود، لازم باشد تحت درمان داروهای خوارکی نیز قرار گیرند.

لوپوس اریتماتوی سیستماتیک :

این نوع لوپوس جدی تر بوده و می تواند باعث بوجود آمدن جوش ها و کهیرهایی شکل پروانه بر روی پوست بینی و گونه ها و در صورت درمان نشدن بر روی تمام پوست بدن شود.

در لوپوس سیستمیک قسمت های مختلف بدن می توانند گرفتار شوند. البته این به این معنا نیست که همه بیماران مبتلا به لوپوس سیستمیک، دچار درگیری همه ارگانها می شوند، بلکه معمولا افراد مبتلا به لوپوس سیستمیک، درگیری چند ارگان شایع مانند پوست، مفصل، سیستم خونی وگاهی درگیری کلیه را دارند. ارگانهائی که می توانند در اثر بیماری لوپوس درگیر شوند شامل: پوست، مفصل، کلیه، مغزو سیستم عصبی، پرده های اطراف ریه وقلب، سیستم خونی، عضله،قلب و ریه، عروق خونی، چشم، سیستم گوارش و کبد می باشند.

لوپوس داروئی

لوپوس داروئی تعداد اندکی از افراد نرمال با مصرف بعضی از داروها شامل هیدرالازین، پروکائین آمید ، داروهای ضد فشار خون، داروهای ضد تشنج، آنتی بیوتیک ها و داروهای ضد قارچ و تعدادی از داروهای دیگر، دچار علائم شبیه بیماری لوپوس می شوند. علائم شامل: درد و تورم مفصل ها، ضایعات پوستی، تب، درد قفسه سینه می باشند. این افراد معمولاً درگیری کلیه و یا مغز پیدا نمی کنند. همچنین تست ANA (آ. ان. آ) در این بیماران همانند بیماران لوپوسی مثبت می شود. علائم این افراد معمولا با قطع دارویی که این علائم را ایجاد کرده است کاملا برطرف می شود. اگر با قطع دارو، علائم پس از حدود ۶ ماه باقی ماند، ممکن است فرد به بیماری لوپوس دچار شده باشد.

لوپوس نوزادی

در موارد نادری، نوزادانی که از مادران لوپوسی متولد می شوند دچار یک سری علائم گذرا در ابتدای تولد می شوند. این نوزادان هنگام تولد دارای راش پوستی، کاهش گلبولهای خون و گاهی مشکلات کبدی می شوند. این علائم به تدریج پس از چند ماه به طور کامل برطرف می شوند. علت این اختلال، عبور نوعی آنتی بادی (پادتن) از بدن مادر به جنین است. امروزه با بررسی این آنتی بادی در مادرانی که قصد حاملگی دارند، و همچنین با بررسی قلب جنین در دوران حاملگی، این عارضه نیز قابل تشخیص و درمان می باشد.

بجز آسیب دیدن پوست بیماری لوپوس می تواند باعث ملتهب شدن و یا آسیب دیدن مفاصل، ماهیچه ها، غشاء درونی یا اطراف ریه، قلب، کلیه و مغز شود.

علائم خاص لوپوس عبارتند از راش صورت ( جوش و دانه ) که شبیه به بال های پروانه است و روی هر دو گونه بوجود می آید – در بسیاری از موارد راش پوستی ایجاد می شود اما همه ی موارد را شامل نمی شود.

برخی از مردم از زمان تولد مستعد ابتلا به لوپوس هستند که ممکن است به دلیل عفونت، داروهای خاص و یا حتی نور خورشید، این بیماری خودایمنی خود را نشان دهد. هیچ درمانی برای لوپوس وجود ندارد اما درمان ها به کنترل علائم لوپوس کمک می کنند.

علائم لوپوس

علائم و نشانه های بیماری لوپوس کاملاً مشابه هم نیستند. علائم لوپوس ممکن است به آرامی و یا ناگهانی ظاهر شود، ممکن است خفیف یا شدید باشند و ممکن است موقت یا دائمی باشند. اکثر افراد ، مبتلا به لوپوس خفیف هستند که آن را انفجار لوپوس می نامند. در یک مدت زمانی ممکن است علائم و نشانه های لوپوس بدتر شوند ، سپس بهبود پیدا کرده و یا حتی به طور کامل برای مدتی ناپدید شوند.

علائم و نشانه های لوپوس بستگی به سیستم بدنی فرد دارد ؛ رایج ترین علائم و نشانه های لوپوس عبارتند از :

خستگی، تب، درد مفاصل، سفتی و تورم، راش های پوستی پروانه ای شکل روی صورت که گونه ها و برآمدگی بینی و یا هرجای دیگری از بدن را تحت تاثیر قرار می دهند، زخم های پوستی که با قرار گرفتن در معرض نور خورشید نمایان می شوند. ( حساسیت به نور )

انگشتان دست و پا در زمان سرد شدن یا زمان های استرس زا به رنگ سفید یا آبی تغییر رنگ می دهند. ( پدیده رینود )،  تنگی نفس، درد قفسه سینه، خشکی چشم، سردرد، سرگیجه و از دست دادن حافظه

چه زمان به پزشک مراجعه کنیم ؟

اگر تب مداوم، راش پوستی ناشناخته، درد ماندگار و یا خستگی داشتید ؛ به پزشک خود مراجعه کنید.

 بیمار مبتلا به لوپوس باید تحت نظر روماتولوژیست باشد و در صورتی که دسترسی به متخصص روماتولوژیست نداشته باشد، لازم است به متخصص داخلی مراجعه نماید تا اقدامات لازم برای او انجام شود. 

چرا یک فرد به لوپوس دچار می شود؟

لوپوس بیماری پیچیده ای است که عامل دقیق آن ناشناخته است. عواملی که تاکنون شناخته شده اند عبارتند از: عوامل ژنتیک، نورخورشید، استرس، هورمون ها، سیگار کشیدن، بعضی داروها، و عوامل عفونی مانند ویروس ها. مطالعات اخیر تایید کرده اند که ویروسی به نام ویروس اپشتین-بار [(EBV) Epstein-Bar virus ] در افرادی که از نظر ژنتیکی مستعد هستند، ممکن است یک عامل ایجاد لوپوس باشد. ویروس اپشتین-بار عامل شناخته شده بیماری منونوکلئوز عفونی است.

اگر چه یک ویروس ممکن است عامل شروع کننده بیماری لوپوس باشد ولی باید متذکر شد که شخص مبتلا به لوپوس، بیماری را به فرد دیگری انتقال نمی دهد، به این معنی که بیماری لوپوس مسری نیست.

drik139 سیستم ایمنی بدن در بیماران لوپوسی آن طور که باید عمل نمی کند. سیستم ایمنی در افراد سالم، پروتئین هائی به نام آنتی بادی (پادتن) و سلول هایی به نام لنفوسیت تولید می کند که این مجموعه در صورت حمله ویروس ها، باکتری ها و سایر مواد خارجی به بدن با آنها وارد مبارزه شده و آنها را از بین می برد. اما در بیماران مبتلا به لوپوس، سیستم ایمنی، آنتی بادی ها یی تولید می کند که علیه بافت های سالم خود بیمار عمل می کنند. به این آنتی بادیها اتوآنتی بادی می گویند ( به معنی آنتی بادی بر علیه خود) که در ایجاد التهاب وآسیب های بافتی مبتلایان به لوپوس نقش دارند.

شایعترین نوع اتوآنتی بادی موجود در لوپوس، آنتی بادی ضد هسته [antinuclear antibody (ANA)] می باشد که بر علیه قسمت هایی از هسته سلول عمل می کند. هسته سلول مرکز فرماندهی سلول می باشد. هنوز همه عواملی که باعث التهاب و آسیب های بافتی در لوپوس می شوند، شناخته نشده ولی هم اکنون تحقیقات زیادی برای شناسائی این عوامل در حال انجام است.

تشخیص بیماری لوپوس

تشخیص لوپوس دشوار است، زیرا علائم و نشانه ها از فرد به فرد متفاوت است. علائم و نشانه های لوپوس ممکن است در طول زمان تغییر کند و با سایر اختلالات دیگر مشترک است.

تشخیص بیماری لوپوس بر اساس علائم بالینی و استفاده از تست های آزمایشگاهی انجام می شود. تست های آزمایشگاهی مورد استفاده در تشخیص شامل CBS- آزمایش ادرار- تست های سرولوژی شامل:  FANA —آنتی ds- DNA کمپلمان ها( CH50-C4-C3)  آنتی فسفولیپد آنتی بادیها می باشد. استفاده از این تست های علاوه برکمک به پزشک در تایید تشخیص بالینی، در بررسی عود بیماری و فعال بودن بیماری نیز کمک کننده می باشد. اما لازم به ذکر است که تست های سرولوژی به تنهایی نمی توانند تشخیص بیماری لوپوس را مطرح کنند. و باید در کنار علائم بالینی به تشخیص کمک نمایند. به همین دلیل تشخیص بیماری باید براساس درگیری ارگان ها مطرح شود و به پزشک از تست های سرولوژی برای تایید تشخیص استفاده می نماید.

علل ابتلا به لوپوس

 

بیماری لوپوس زمانی رخ می دهد که سیستم ایمنی بدن به اشتباه به بافت های سالم بدن حمله کند. به نظر می رسد که بیماری لوپوس به علت ترکیبی از دلایل ژنتیکی و دلایل محیطی به وجود می آید.

افرادی که زمینه ی ارثی بیماری لوپوس را دارند، ممکن است در تماس با چیزی که در محیط می تواند باعث ایجاد بیماری لوپوس شود، به این بیماری مبتلا شوند. با این حال در بسیاری از موارد علت ایجاد بیماری ناشناخته است.

برخی از محرک های بالقوه برای ایجاد بیماری عبارتند از:

نور خورشید :

قرار گرفتن در معرض آفتاب ممکن است باعث ایجاد ضایعات پوستی شده و یا موجب یک واکنش داخلی در افراد مستعد به بیماری شود.

داروها :

بیماری لوپوس می تواند توسط انواع خاصی از دارو های ضد تشنج، دارو های فشار خون و آنتی بیوتیک ها ایجاد شود. افرادی که بیماری لوپوس آنها به علت مصرف دارو به وجود می آید، معمولا با قطع شدن مصرف آن نوع داروی خاص، علائم لوپوس آنها نیز از بین می رود.

 عفونت:

یک عفونت می تواند شروع کننده لوپوس و یا دلیلی برای بازگشت لوپوس باشد.

عوامل خطر در ابتلا به لوپوس

فاکتورهایی که احتمال ابتلا به بیماری لوپوس را افزایش می دهند ، عبارتند از :

جنسیت شما

لوپوس در زنان رایج تر از مردان است.

سن: گرچه لوپوس در همه ی سنین می تواند اتفاق بیفتد اما اغلب اوقات در سنین ۱۵ تا ۴۵ سالگی تشخیص داده می شود.

نژاد: لوپوس در نژاد آفریقایی-آمریکایی، اسپانیایی و آسیایی آمریکایی‌ ها شایع تر است.

عوارض جانبی لوپوس

التهاب ناشی از لوپوس می تواند روی بسیاری از مناطق بدن شما تاثیر بگذارد، از جمله :

کلیه ها

حدود سه‌چهارم بیماران مبتلا به لوپوس، دچار مشکلات کلیوی می‌باشند. این مشکل، فاقد علائم آشکاری می‌باشد. برخی مردم، متوجه ورم پاها و یا مچ پاها می‌شوند. برخی از مردم وقتی متوجه مشکلات در کلیه می‌شوند که خون و یا پروتئین غیرعادی در آزمایش ادرار ظاهر ‌شود.

لوپوس می تواند به کلیه آسیب جدی وارد کند و نارسایی کلیه یکی از علل اصلی مرگ در افراد مبتلا به لوپوس است.

مغز و سیستم عصبی مرکزی

اگر لوپوس بر روی مغز شما تاثیر گذاشته باشد، ممکن است سردرد، سرگیجه، تغییرات رفتاری، مشکلات بینایی و حتی سکته یا تشنج را تجربه کنید. بسیاری از افراد مبتلا به لوپوس مشکلات حافظه را تجربه می کنند و بیان افکارشان می تواند برای آنها سخت باشد.

خون و رگ های خونی

لوپوس ممکن است منجر به مشکلات خون، از جمله کم خونی و افزایش خطر خونریزی یا لخته شدن خون گردد. همچنین می تواند باعث التهاب رگ های خونی ( واسکولیت ) شود.

ریه ها

ابتلا به لوپوس باعث افزایش احتمال ایجاد حفره قفسه سینه ( پلورزی ) می شود که باعث دردناکی تنفس می شود. خونریزی به ریه ها و پنومونی نیز امکان پذیر است.

برخی مواقع، لوپوس باعث درد سینه می‌شود که این درد مربوط به قلب و یا ریه نمی‌باشد. این درد در نتیجه ورم عضلات سینه و یا مفاصل دنده رخ می‌دهد.

قلب

لوپوس می تواند باعث التهاب عضلات قلب، شریان ها یا غشاء قلب (پریکاردیت) شود. خطر بیماری قلبی عروقی و حملات قلبی نیز به شدت افزایش می یابد. این مشکل باعث درد در طرف چپ سینه می‌شود. برخی از افراد هم دچار لخته خون و بیماری‌های دریچه قلب می‌گردند.

مشکلات گوارشی

معمولا بیماری لوپوس، مشکل گوارشی در پی ندارد. اما برخی افرد دچار دل‌درد، استفراغ، بلع سخت و ورم لوزالمعده یا کبد می‌شوند. این علائم در اثر لوپوس یا داروهای درمان کننده آن می‌باشد.

کم خونی

لوپوس و داروهای درمان کننده آن، موجب کم خونی می‌شوند. تعداد کمی گلبول قرمز در خون وجود دارد و به سرعت تخریب می‌شوند. علائم کم خونی شامل: خستگی، تپش قلب و نفس نفس زدن می‌باشد.

ریزش مو

ریزش مو یا ایجاد زخم در پوست سر از دیگر علایم لوپوس است. البته ریزش مو می تواند ناشی از اختلال در عملکرد تیرویید نیز باشد.

زخم دهان

زخم بدون درد در ناحیه دهان و بینی از علایم لوپوس است. معمولا از آنجا که زخم های ناشی از لوپوس بدون درد است، بیمار از وجود آن مطلع نمی شود. بیشتر زخم های دهانی لوپوس در سقف دهان دیده می شود.

تشنج و کاهش حافظه

تشنج، گیجی و کاهش حافظه مشکلات بسیاری از مبتلایان به لوپوس است؛ البته این حالات در بسیاری از بیماران هرگز دیده نمی شود.

انواع دیگر عوارض جانبی لوپوس

ابتلا به لوپوس ، خطر ابتلا به بیماری های زیر را نیز افزایش می دهد :

عفونت

افرادی که به لوپوس مبتلا می شوند ، نسیت به عفونت، آسیب پذیرتر هستند ؛ زیرا هر دو بیماری و درمان آن می توانند سیستم ایمنی بدن را تضعیف کنند.

سرطان

داشتن لوپوس به نظر می رسد خطر ابتلا به سرطان را افزایش می دهد ؛ با این حال این خطر کوچک است.

مرگ بافت استخوان ( نکروز آواسکولار )

این اتفاق زمانی می افتد که موجودی خون استخوان کم می شود و اغلب باعث شکستگی های کوچک در استخوان و در نهایت فروپاشی استخوان می شود.

عوارض بارداری

زنان مبتلا به لوپوس خطر ابتلا به سقط جنین را افزایش می دهند. لوپوس خطر ابتلا به فشار خون بالا در دوران بارداری (پره اکلامپسی) و زایمان زودرس را افزایش می دهد. برای کاهش خطر این عوارض، پزشکان اغلب توصیه می کنند که بارداری را تاخیر بیاندازید تا زمانی که بیماری شما حداقل شش ماه تحت کنترل باشد.

 

درمان لوپوس

درمان لوپوس بستگی به علائم و نشانه های شما دارد. دارویی که پزشک برای شما تجویز می کند، بستگی به نشانه ها دارد. داروهایی که معمولاً برای کنترل لوپوس استفاده می شوند، عبارتند از :

داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی ( NSAIDs )

برای درمان درد، تب و تورم مرتبط با لوپوس از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی نظیر ناپروکسن سدیم و ایبوپروفن استفاده می شود. داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی قوی تر با نسخه در دسترس هستند. عوارض جانبی داروهای ضد التهاب عبارتند از : خونریزی معده، مشکلات کلیوی و افزایش خطر بیماری های قلبی.

داروهای ضد مالاریا

داروهایی که معمولا در درمان مالاریا استفاده می شوند مانند هیدروکسی کلروکین ، که بر سیستم ایمنی تاثیر می گذارد و می تواند به کاهش خطر عود لوپوس کمک کند. عوارض جانبی می تواند شامل ناراحتی معده و به ندرت، آسیب به شبکیه چشم می باشد. هنگام مصرف این داروها، آزمایشات چشمی منظم، توصیه می گردد.

کورتیکو استروئید

پردنیزون و انواع دیگر کورتیکواستروئیدها می توانند از التهاب لوپوس جلوگیری کنند. دوزهای بالا از استروئیدهایی مانند متیل پردنیزولون ، اغلب برای کنترل بیماری های جدی که مربوط به کلیه ها و مغز می شوند، مورد استفاده قرار می گیرند. عوارض جانبی شامل افزایش وزن، کبودی، پوکی استخوان، فشار خون بالا، دیابت و افزایش خطر عفونت است. خطر عوارض جانبی با دوزهای بالاتر و درمان طولانی مدت افزایش می یابد.

داروی سرکوب‌کننده سیستم ایمنی

داروهایی که سیستم ایمنی را سرکوب می کنند ممکن است در موارد جدی برای لوپوس مفید واقع شوند. به عنوان مثال آزاتیوپرین، میکوفنولات موفتیل و متوتروکسات از داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی هستند. عوارض جانبی بالقوه ممکن است شامل افزایش خطر عفونت، آسیب کبدی، کاهش باروری و افزایش خطر ابتلا به سرطان می باشد.

داروهای بیولوژیک

نوع متفاوتی از دارو ، بلیمومب ( belimumab ) می تواند علائم لوپوس را در برخی افراد کاهش دهد. عوارض جانبی تهوع، اسهال و عفونت است و به ندرت می تواند بدتر شدن افسردگی را در پی داشته باشد.

ریتوکسیماب ( ریتوکسان )

می تواند در لوپوس پایدار ، سودمند باشد. عوارض جانبی شامل واکنش آلرژیک به تزریق و عفونت می باشد.

درمان خانگی بیماری لوپوس

هنگامی که فرد به بیماری لوپوس مبتلا می شود باید تغییر و تحولاتی را در زندگی و سبک زندگی خود ایجاد نماید تا بتواند با وجود این بیماری زندگی خود را ادامه دهد و با مشکلات جدی مواجه نشود. از جمله این موارد می توان به استراحت کافی، محافظت از پوست در برابر آفتاب، ورزش منظم، ترک سیگار و رژیم غذایی اشاره نمود.

تغذیه در بیماران مبتلا به لوپوس

تغذیه به عنوان یک فاکتور مهم نه تنها در حفظ سلامتی کل بدن، بلکه در توانایی ایجاد بیماری از دیرباز مورد توجه بوده است . به تدریج در اواسط قرن بیستم، با افزایش دانش بشر در بررسی عامل بیماری های خود ایمن، نقش تغذیه به عنوان یک فاکتور در ایجاد بیماری های روماتولوژیک کم رنگ شد، اما مجدداً از اواخر قرن بیستم تغذیه مورد توجه پزشکان و متخصصین قرار گرفت و تا کنون مطالعات زیادی در رابطه با انواع تغذیه و مکمل های غذایی در ایجاد و درمان بیماری های روماتیسمی انجام شده است. لوپوس به عنوان یکی از بیماری های روماتیسمی از اهمیت زیادی برخوردار است .

آنتی اکسیدان

مشاهده شده است که پایین بودن میزان آنتی اکسیدان هایی مانند ویتامین A، E می تواند باعث بروز این بیماری شود. علی رغم تمامی این اطلاعات ، رژیم مشخص و معینی برای افراد مبتلا به لوپوس وجود ندارد و این شرایط فرد است که رژیم غذایی این بیماران را مشخص می کند. در حقیقت رژیم غذایی، با توجه به عوارض این بیماری بر روی فرد، تاثیر داروها بر روی ارگان های مختلف و متابولیسم مواد مغذی تعیین می شود.

آلرژی

مشاهده شده است که بسیاری از بیماران نسبت به شیر، لبنیات و میگو آلرژی دارند و این مواد غذایی را نمی توانند تحمل کنند. بنابراین توجه به برخی نکات و تعیین رژیم غذایی براساس شرایط فرد از اهمیت بسزایی برخوردار است.

وزن

برخی از بیماران لوپوسی مشکل افزایش وزن دارند، که این مشکل یا براثر مصرف داروهای کورتیکواستروئیدی و یا بر اثر دریافت زیاد کالری به وجود آمده است. این افراد باید سعی در حفظ وزن داشته باشند و با یک رژیم غذایی مناسب از افزایش وزن خود جلوگیری کنندو از طرف دیگر ، عده ای از بیماران به دلیل مشکلات ناشی از خوردن مانند زخم دهان، وزن از دست می دهند. که در این مورد هم، دریافت کالری مورد نیاز بدن و حفظ وزن نرمال بسیار مهم است . البته با مصرف به موقع و صحیح داروها که بسته به نوع دارو می می تواند قبل،بعد و … از غذا باشد، می توان زخم معده ناشی از آنها را کاهش داد.

پوکی استخوان

پوکی استخوان قلبیکه معمولاً در افراد سالمند و یا خانم های یائسه مشاهده می شود، در این بیماران به دلیل مصرف دارهای کورتیکواستروئیدی دیده می شود. لذا مصرف کلسیم و ویتامین D از اهمیت بسزایی برخوردار است . البته درافرادی که مشکل کلیوی دارند مصرف این مکمل ها باید زیر نظر پزشک و با نظر ایشان باشد. مصرف غذاهای غنی از کلسیم مانند شیر، ماست، کشک ، مغزها و هم چنین پیاده روی زیر نور آفتاب جهت سنتز ویتامین D مورد نیاز بسیار مفید است .

دیابت

دیابت (مرض قند) ناشی از مصرف استروئید ها نیز از مشکلات مهم در این بیماران است . در این بیماران، دریافت مواد قندی و نشاسته ای باید طبق یک رژیم غذایی مناسب انجام گیرد و مشاوره تغذیه در این بیماران لازم و ضروری است.

بیماری قلبی

بیماری قلبی و فشارخون بالا در این بیماران نیازمند محدودیت دریافت سدیم ( نمک) می باشد.

بیماری کلیوی

در مورد بیماران لوپوسی ای که بیماری کلیوی دارند باید دریافت پتاسیم، سدیم، فسفر محدود شود. پتاسیم در میوه ها و سبزیجات به وفور یافت می شود. لذا این بیماران باید محدودیت دریافت این مواد غذایی را داشته باشند و زیر نظر یک مشاوره تغذیه خوب باشند. دریافت کمتر نمک هم به این بیماران کمک می کند، چرا که بار کلیه را کاهش می دهد و لازم به ذکر است که در این بیماران نیاز به پروتئین نیز، تغییر می کند.

بنابراین با توجه به نکات ذکر شده داشتن یک رژیم غذایی مناسب می تواند برای درمان این بیماران مفید و کمک کننده باشد.  

رژیم غذایی بیماران لوپوس

رژیم غذایی یک عامل کلیدی در سلامت جسمی کلی است.آنچه که می خورید می توانید طوری تغییر دهید که چگونه بدن شما و با چه سرعتی التهاب را بهبود دهد. استفاده از استروئید و داروهای دیگر برای افراد مبتلا به لوپوس شایع هستند. اما شما همچنین می توانید با تغییر رژیم غذایی به خود کمک کنید.

دریافت روغن‌های هیدروژنی و جامد، التهاب‌زا هستند و حتی روغن‌های مایع گیاهی که به آنها اسیدهای چرب امگا۶ می‌گوییم، هر چند برای سیستم قلب و عروقی و چربی خون مفید هستند ولی اگر به مقدار خیلی زیادی مصرف شوند التهاب‌زا خواهند بود. بنابراین در این بیماران سعی بر این است که چربی‌های جامد از برنامه غذایی آنها حذف شود و میزان مصرف امگا۶ به مقدار کمی باشد. از سوی دیگر مقدار دریافت اسیدهای چرب امگا۳ را که خاصیت ضدالتهابی دارند، افزایش می‌دهیم.

 

از نوشابه های گازداراز نوشیدنی های اسیدی که پر از قند و مواد شیمیایی است دور بمانید نوشابه و یا مشروبات گازدار مفید نیستند آنها پر از کالری بی ارزش هستند و می تواند باعث التهاب و نفخ شود.

آب مطمئن شوید آب کافی در طول روز می نوشید ۸ لیوان در روز یک قانون نیست اما شما باید به طور منظم جرعه جرعه آب بنوشید. این می تواند به خارج کردن سموم از بدن کمک کند.

گوشت قرمزخوردن گوشت قرمز می تواند سبب شعله ور شدن لوپوس شود. گوشت قرمز پر چرب و می تواند سبب التهاب شود گوشت قرمز دارای سطوح بالایی از آهن است که بدن شما به آن نیاز دارد بنابراین با دکتر خود در مورد این مکمل صحبت کنید.

تعدادی از محققان اسپانیایی، بیان کرده‌اند که افراد مبتلا به لوپوس، دارای آلرژی غذایی بیشتری نسبت به سایر افراد می‌باشند. اکثر مطالعات نشان داده‌اند که مصرف گوشت گاو و لبنیات موجب عکس‌العمل‌های آلرژیک در افراد مبتلا به لوپوس شده است. شیر گاو دارای پروتئین کازئین می‌باشد که موجب تحریک سیستم ایمنی می‌شود. به همین علت است که اکثر بیماران مبتلا به لوپوس دچار عدم تحمل به شیر و لبنیات می‌باشند.

ماهی ماهی یک پروتئین بدون چربی است که دارای اسیدهای چرب امگا ۳ است این یک جایگزین عالی برای گوشت قرمز است. محصولات ماهی فرآوری نشده را استفاده کنید. زیرا برخی از انواع محصولات از قبل پخته شده دارای MSG و نمک می باشد که برای بیماری لوپوس مناسب نیست.

کربوهیدرات تصفیه شده کربوهیدرات های تصفیه شده شامل نان سفید، ماکارونی سفید، برنج پردازش شده و بیشتر غذاهای سرپایی بسته بندی شده می باشد. آنها می توانند سبب احتباس آب شوند که نشانه های لوپوس را بدتر می کند.

غذاهای سالم اگر شما ولع مصرف نشاسته دارید در برابر کربوهیدرات های تصفیه شده مقاومت کنید و سعی کنید سیب زمینی یا برنج قهوه ای همراه داشته باشید.

تا آنجا که ممکن است سعی کنید میوه جات و سبزیجات را در اشکال خام بخورید. آنها وقتی نپخته باشند فیبر و مواد مغذی بیشتری دارد.

شیرین کننده های مصنوعی هر نام تجاری از شیرین کننده های مصنوعی دارای اشکالاتی است. در حالی که هیچ مطالعه ای رابطه لوپوس و شیرین کننده های مصنوعی را نشان نداده است بسیاری بر این باورند که آن ها به هم متصل هستند.

از این محصولات اجتناب کنید.مواد غذایی صد التهاببسیاری از غذاهای ضد التهاب طبیعی هستند. آنها شامل بذر کتان، آووکادو، گردو، انواع توت ها، سبزیجات برگ سبز، هویج، کدو حلوایی و پروتئین بدون چربی می باشند. بیشتر غذاهای تازه را انتخاب نمایید.

فست فودفست فودها با چربی های تک اشباع، چربی های ترانس و غیره بسته بندی می شوند آنها همچنین دارای نمک و شکر هستند.