دانستنی هایی در مورد رژیم غذایی قلیایی

آیا از ارزش تغذیه ای مواد خوراکی قلیایی آشنایی دارید؟ این مواد غذایی از ویژگی های درمانی زیادی برای بدن برخوردار هستند باید از اثرات منفی و مثبت مصرف این گونه خوراکی ها مطلع باشید. دانه ها و مغزهای خوراکی، میوه ها و انواع سبزیجات در این رژیم غذایی جای داده می شوند.

توصیه شده است که ۸۰ درصد رژیم غذایی از مواد غذایی قلیایی تشکیل شود. ۲۰ درصد باقمیانده می تواند از مواد غذایی خنثی یا اسیدی تشکیل شود، اما باید آن ها در حالت حداقلی نگه داشته شوند.

مفهوم اصلی در پس یک رژیم غذایی قلیایی این است که برخی مواد غذایی پس از گوارش می توانند محصولات جانبی اسیدی در بدن شما تولید کنند. شما می توانید اثرات سلامت منفی این اسیدها را با محدود کردن مواد غذایی تولید کننده اسید در رژیم غذایی خود و مصرف مواد غذایی که بدن را قلیایی می سازند، کاهش دهید.

فواید یک رژیم غذایی قلیایی رو به افزایش هستند. پژوهش ها نشان داده اند که مصرف هرچه بیشتر مواد غذایی قلیایی می تواند:

– به سود سلامت استخوان ها باشد

– تحلیل عضلات را کاهش دهد

– بیماری های مزمن، مانند فشار خون بالا و سکته مغزی را کاهش دهد

– سلامت قلبی عروقی را بهبود ببخشد

– حافظه و شناخت را تقویت کند

و شاید بهتر از همه این که، مواد غذایی قلیایی اغلب ارزان و دسترسی به آن ها آسان است.

چرایی دنبال کردن یک رژیم غذایی قلیایی

حفظ pH خون در محدوده ۷,۴ برای بقای انسان اهمیت دارد. بر اساس مقیاس pH، این محدوده اندکی قلیایی است. یکی از بهترین روش هایی که بدن انسان pH درونی خود را حفظ می کند از طریق کلیه ها است. این اندام ها هر گونه اسید اضافی در بدن ما را پالایش کرده و از طریق ادرار دفع می کنند.

مشکل زمانی آغاز می شود که بیش از اندازه مواد غذایی اسید ساز مصرف می کنیم. کلیه ها نمی توانند همگام با ضایعات اسیدی ناشی از این مواد غذایی به فعالیت خود ادامه دهند، که موجب تجمع اسید در بافت های بدن ما می شود.

مطالعات نشان داده اند که اگر این اضافه بار اسیدی حالت مزمن به خود بگیرد، این شرایط می تواند به مشکلات سلامت مختلفی منجر شود. برخی از این مشکلات شامل سنگ های کلیه، کاهش تراکم استخوان، انحطاط عضلانی، و یک پیوند احتمالی با آرتریت، دیابت و سرطان می شوند.

گروه های غذایی قلیایی

توصیه شده است که ۸۰ درصد رژیم غذایی از مواد غذایی قلیایی تشکیل شود. ۲۰ درصد باقمیانده می تواند از مواد غذایی خنثی یا اسیدی تشکیل شود، اما باید آن ها در حالت حداقلی نگه داشته شوند.

در صورت امکان همواره مواد غذایی تازه و ارگانیک را انتخاب کنید. بخشی مهم از یک رژیم غذایی قلیایی دریافت مواد معدنی کافی برای کمک به بدن در خنثی سازی ضایعات اسیدی است. مواد غذایی ارگانیک اغلب نشان داده اند که حاوی محتوای مواد مغذی بیشتر نسبت به مواد غذایی غیر ارگانیک هستند. بر همین اساس، از دریافت بیشترین میزان مواد معدنی اطمینان حاصل می شود.

سبزیجات

تمام سبزیجات قلیایی هستند. اگر تنها سبزیجات بیشتری مصرف کنید، در مسیر درست برای یک رژیم غذایی قلیایی‌ تر حرکت خواهید کرد.

بهتر است سبزیجات در حالتی که کم ترین پردازش روی آن ها صورت گرفته است، مصرف شوند. سبزیجات خام و بخار پز بهترین گزینه ها هستند. روغن‌ پزی عمیق یا تهیه کیک، مانند کیک هویج، گزینه های خوبی نیستند.

به طور ویژه، تمام انواع جلبک های دریایی قلیایی هستند. سبزیجات برگدار مانند اسفناج، جعفری، کیل و شاهی آبی نیز در زمره بهترین گزینه ها قرار دارند.

این شامل چای های گیاهی و آب سبزیجات تاره نیز می شود.

understanding-the-alkaline-dietمیوه ها

بیشتر میوه ها نیز قلیایی هستند. در این میان، چند استثنا مانند بلوبری، کرنبری، و آلو وجود دارند. این میوه ها نشان داده اند که حالتی اسیدی ایجاد می کنند.

توصیه شده است میوه ها خام و نه به صورت پخته، پاستوریزه، یا فرآوری شده مصرف شوند. این به دلیل آن است که پختن می تواند موجب از بین رفتن برخی ویتامین ها، مانند ویتامین C، شود.

برخی از بهترین میوه های قلیایی شامل ملون، لیمو ترش، خرما، انجیر و کشمش می شوند. آب میوه و اسموتی های تازه نیز گزینه های خوبی هستند.

حتی سرکه سیب نیز به عنوان ماده ای قلیایی‌ ساز رده بندی می شود، که می تواند گیج کننده باشد، زیرا سرکه آشکارا بسیار اسیدی است. قلیایی یا اسیدی بودن یک ماده غذایی باید بر اساس مقدار ضایعات اسیدی که هنگام گوارش آن تولید می شود، مشخص شود. در حقیقت، بدن شما تحت تاثیر این مواد شیمیایی زائد و نه اسیدیته یک ماده غذایی قرار می گیرد.

دانه ها و مغزهای خوراکی

بادام، شاه بلوط، چیا و کنجد همگی قلیایی هستند. در شرایطی که بیشتر مغزها و دانه های خوراکی دیگر کمی اسیدی محسوب می شوند.

هر مغز یا دانه خوراکی در صورتی که پیش از مصرف خیس خورده و جوانه بزند، هر چه بیش تر حالت قلیایی به خود می گیرد.

مغزهای خوراکی پردازش شده و روغن دانه ها خنثی در نظر گرفته می شوند، از این رو مصرف آن ها باید کم باشد. این شامل روغن هایی مانند بادام، آفتابگردان، کانولا یا کنجد می شود. هر روغنی می تواند نسبتا سریع فاسد شود، از این رو توصیه شده است که تا حد امکان همواره روغن های تازه، استخراج شده بدون استفاده از گرما و پردازش نشده خریداری شوند.

غلات و حبوبات

آمارانت، ارزن و کینوا تنها غلاتی هستند که به طور طبیعی قلیایی هستند. حبوبات تازه مانند نخود سبز، لوبیا لیما، یا محصولات سویای تازه، مانند توفو و تمپه، نیز قلیایی هستند.

به طور کلی، غلات و حبوبات دیگر اسیدی هستند. این به ویژه درباره هر نوع نان، غلات صبحانه، پاستا، یا دیگر اشکال فرآوری شده غلات یا حبوبات نیز صادق است.

اما مشابه با دانه ها و مغزهای خوراکی، غلات کامل و حبوبات در صورت خیس خوردن و جوانه زدن پیش از مصرف، هر چه بیشتر حالت قلیایی می یابند.

از چه مواد غذایی باید پرهیز کرد؟

گروه های غذایی که بیش ترین اثر اسیدی را روی بدن نشان داده اند عمدتا منشا حیوانی دارند. اسیدی‌ ترین گروه غذایی گوشت قرمز است. ماهی اندکی بهتر از دیگر گوشت های حیوانی است، اما همچنان بسیار اسیدی محسوب می شود.

محصولات لبنی و تخم مرغ نیز اسیدی هستند. شیر بز کم ترین اثر اسیدیی را دارد، در شرایطی که پنیرهای سخت بیش ترین اثر را دارند.

آخرین و شاید اسیدی ترین گروه غذایی شامل شیرین کننده های مصنوعی می شود. شکر پردازش شده سفید با اختلاف بسیار بدترین گزینه است، اما عسل، شیره قند و شربت افرا نیز تا حدودی اسیدی هستند.

باید به این نکته توجه داشته باشید که یک رژیم غذایی قلیایی درباره یافتن تعادلی سالم برای آن چه مصرف می کنید، است. از این رو، نیازی نیست رژیمی سخت و شدید که در آن تمام مواد غذایی اسیدی حذف شده اند را دنبال کنید.

پاسخ ترک

Please enter your comment!
Please enter your name here

35 − 31 =