مادران شاغل بخوانند

 
مادران شاغل بخوانند

برای تمام خانم‌های شاغل آن هم از نوع همسر و مادر اولویت‌بندی و کمبود زمان چالش بزرگی است و مدیریت وظایف خانه و بیرون مهم‌ترین دغدغه آنهاست؛ مادرانی که حدود ۴۰ ساعت خود را در هفته کار کرده و برای اینکه همزمان مادر، همسر و کارمند نمونه‌ای باشند، تلاش زیادی می‌کنند؛ تلاش‌هایی که رسیدگی به امور خانه، وقت گذاشتن برای فرزندان، خرید، رفت‌وآمد با اقوام، بودن در کنار همسر، دیدار دوستان و… گوشه‌ای از این انتظارات است و نتیجه‌ای جز خستگی ندارد. در این مقاله به نکاتی که مادران شاغل باید در نظر بگیرند میپردازیم.

زمان بازگشت به کار پس از تولد فرزند باید مشخص باشد
مادران باید توجه داشته باشند که به منظور ایجاد و تحکیم پیوندهای عاطفی با نوزاد و افزایش مهارت های مادرانه در ارتباط با کارها و امور کودک ، نباید پس از چند هفته یا یکی ، ۲ ماه به محل کار باز گردند.
 
از نظر متخصصان چنانچه مادر حداقل ۴ ماه پس از زایمان با آرامش در کنار کودک خود بماند، کودک بخوبی احساس امنیت را در می یابد و جایگاه خود را بخوبی حس می کند؛ البته اگر برخی مادران ناگزیرند یکی ، ۲ ماه پس از زایمان به سر کار خود باز گردند، نباید احساس گناه کنند؛ اما در چنین شرایطی بهتر است کیفیت در کنار کودک بودن را در ساعاتی که به منزل بر می گردند افزایش دهند و احساس علاقه و محبت و آرامش را به طریق حسی و کلامی به فرزندشان منتقل کنند.
راس ساعت معین، کارتان را ترک کنید.
در هر صورت مادر شاغل‌ بودن ذهن شما را به‌گونه‌ای متمرکز می‌کند تا بدانید که دیگر تمایلی به امور بی‌حاصل و بیهوده ندارید و سعی می‌کنید هرچه زودتر کارهای‌تان را در محل کار انجام دهید و به خانه برگردید. فراموش نکنید درمواقع لازم «نه» بگویید.

نه گفتن برای زمانی که کسی از شما می‌خواهد تا پروژه‌ای اضافی را قبول کنید یا تا دیروقت کار کنید و به‌جای شخص دیگری در محیط کار خود باشید، به این فکر کنید که دیگر وقت شما فقط به خودتان اختصاص ندارد و فرزند‌ و همسر شما در خانه منتظر شما هستند تا هرچه زودتر شما را ببینند.

انتظارات معقول داشته باشید

در اولین قدم باید برنامه‌ریزی کردن را بیاموزید و به کار ببندید. باور داشته باشید یا نه، برنامه‌ریزی کردن کمک می‌کند همه کارهای‌تان را به‌موقع و بدون استرس انجام دهید. هرشب دو دقیقه از وقت خود را برای اولویت‌بندی کارهای فردا یا حتی چند روز آینده بگذارید. این کار به شما کمک می‌کند تا کارهای‌تان را باتوجه به میزان اهمیت آنها انجام دهید.
بپوش، بدو، بیا،بپز،برو …!

مثلا کارهایی مثل سر زدن به مدرسه بچه‌ها، اتو کردن لباس‌ها، خرید خواربار یا شستن لباس‌های کثیف را به آخر هفته‌ها موکول کنید. علاوه بر این هر آخر هفته می‌توانید منوی غذای هفته بعد خود را بنویسید. به این ترتیب در طول هفته دیگر نگران اینکه چه غذایی درست کنید، نخواهید بود.

دنبال اولویت‌ها باشید

مشخص کردن اولویت‌ها به‌طور واضح و روشن، اولین و ضروری‌ترین مرحله در حفظ تعادل در زندگی است. نکته مهم در این زمینه آن است که مشخص کنید، می‌خواهید اولویت‌های واقعی شما چه باشند نه اینکه فکر و تخیل خود را از اولویت مطرح کنید.

اگر قرار باشد زندگی‌تان فقط روی یک چیز متمرکز شود، آن چیست؟ و دومین، سومین، بعدی و بعدی‌ها؟ اگر صادقانه و با فکر پاسخ دهید چند اولویت اصلی شما مشخص می‌شود که ممکن است این موارد را شامل شود: فرزندان، همسر، شغل، ارتباطات، مسائل مذهبی، سلامت، ورزش، هنر، سرگرمی‌ و سفر. حالا یاد بگیرید حین کار روی هر اولویت تمام تمرکزتان را فقط روی همان داشته باشید مثلا وقتی با بچه‌ها هستید به کار فکر نکنید و تمام فکرتان با آنها باشد.

کار امروز را به فردا نسپار

یکی از کارهایی که هرگز نباید انجام دهید همین موکول کردن کارها به بعد است. همسر و فرزندان شما بی‌شک دوست دارند وسایل و لباس‌های‌شان برای رفتن سر کار و مدرسه آماده باشد بنابراین یک ربع از وقت شبانه خود را برای آماده کردن لباس‌ها، بررسی تکالیف فرزندان، شستن و آماده کردن وسایلی که برای صبحانه به آنها نیاز دارید، بگذارید چون اینها دقیقا کارهایی هستند که می‌توانید شب قبل انجام دهید تا صبح راحت‌تر باشید. به علاوه اگر شما این کارها را هر شب قبل از رفتن به تختخواب انجام ندهید استرس روز بعدتان را افزایش خواهید داد.

از استراحت خود نزنید

بسیاری از خانم‌ها به‌ویژه مادران شاغل تصور می‌کنند به منظور انجام تمام کارهای بیرون و داخل منزل می‌توانند وقت خواب و استراحت خود را کاهش دهند. یعنی عموما شب‌ها تا دیروقت کارهای منزل را انجام می‌دهند و صبح هم که باید زود بیدار شوند و از منزل خارج شوند.

گفتنی است این نوع زمان‌بندی فقط در کوتاه‌مدت و به‌صورت موقتی امکان‌پذیر است و پس از مدتی موجب می‌شود شما دچار خستگی مفرط و ضعف شوید. در این صورت، نه می‌توانید مادری شاد و سرحال برای فرزندتان باشید و نه فردی موثر در محل کار. پس بهتر است زمان بیداری را با مدیریت مناسب تنظیم کنید و به کارها بپردازید اما حتی‌الامکان شب‌ها زودتر بخوابید یا اگر نمی‌توانید عصرها کمی استراحت کرده و بقیه کارهای‌تان را انجام دهید.

زمان را مدیریت کنید

تقریبا بیشتر مادران شاغل از آنجا که همیشه کارهای عقب‌افتاده زیادی برای انجام دادن دارند، از نخستین برنامه‌ای که صرف‌نظر می‌کنند، گردش‌های خانوادگی و برنامه‌های تفریحی است. مدیریت زمان به شما کمک می‌کند تا بخشی از برنامه هفتگی خود را به دید و بازدید و انجام تفریحات موردعلاقه خانواده‌تان اختصاص دهید؛ تفریحاتی که هم فرزند و همسر شما از بودن کنارتان لذت خواهند برد و هم نیروی تازه‌ای به شما برای شروع هفته‌ای بهتر می‌دهد.

چارچوب تعیین کنید

مادران موفق همان ۲۴ ساعتی را دارند که شما دارید. عده‌ای هر روز ساعت ۱۷:۳۰ به خانه می‌روند و با خانواده و فرزندان وقت می‌گذرانند. عده‌ای هر سال بیش از ۵۰ کتاب می‌خوانند. آنها همیشه در حال کار نیستند و به تفریح و استراحت اهمیت می‌دهند. آیا عجیب نیست؟ مادران موفق این‌طور زندگی می‌کنند و در مقابل افراد زیادی وجود دارند که زندگی خود را وقف کار کرده‌اند و شاید روزها در محل کار می‌مانند و درعین‌حال نه کارشان عالی است و نه زندگی شخصی‌شان.

خانم‌های موفق شاید هزاران کار برای انجام دادن دارند ولی برای خود محدودیت‌های خاصی تعریف کرده‌اند تا زندگی‌شان متعادل و متوازن باشد. البته واضح است که درباره شرایط استثنایی صحبت نمی‌کنیم. برای هر کدام از ما شاید پیش بیاید که مجبور شویم تا صبح کار کنیم. شاید زمانی نتوانیم با خانواده شام بخوریم. شاید مدتی فرصتی برای تفریح و رفتن به استخر شنا نداشته باشیم. این موارد طبیعی است ولی نباید تبدیل به عادت شود.

شغل نیمه وقت انتخاب کنید

بهترین حالت برای مادران شاغل، داشتن شغلی نیمه‌وقت است که این امکان را فراهم می‌کند تا زمان بیشتری در کنار کودک‌شان باشند و در این صورت هم از استرس کمتری برخوردار خواهند بود و آرامش خاطر بیشتری خواهند داشت. از آنجایی که آستانه تحمل‌ خانم‌های شاغل بسیار پایین می‌آید و به دلیل مشغله زیاد و مراقبت نکردن از خود دچار فرسودگی و افسردگی می‌شوند بنابراین انجام چند وظیفه با هم نه‌تنها سردرگمی شما را بیشتر می‌کند بلکه باعث می‌شود هیچ‌کدام از کارهای شما با کیفیت پیش نرود. انجام دو مسئولیت فیزیکی به‌طور همزمان وقت خالی برای شما باقی نمی‌گذارد و باعث می‌شود یکی از آن وظایف را درست انجام ندهید.

کمک بخواهید

انجام امور خانه و خانواده یکی از وقت‌گیرترین کارهای یک مادر است که اغلب شکایت‌های مادران شاغل به آنها برمی‌گردد. درست کردن غذا، شستن ظروف، نظافت منزل، شستن لباس‌ها و اتو کردن از کارهایی است که می‌تواند تمام زمانی که از سر کار به خانه بر می‌گردید را به خود اختصاص دهد. اما نکته مهم اینجاست که شما برای این کار باید با همسر خود صحبت کنید تا با تقسیم وظایف او مسئول رسیدگی به برخی امور باشد. اگر فرزندی هم دارید که به سنی رسیده است که توانایی کمک در امور منزل را دارد، از او هم کمک بخواهید تا علاوه بر درک حس مسئولیت‌پذیری، باری از دوش شما هم برداشته شود.

 یا خانه یا کار

در خانه کارهای اداری را فراموش کنید و در اداره مرتبا به خانه زنگ نزنید. تنها به این صورت است که شما می‌توانید بیشترین استفاده را از ساعات خود ببرید و موثر باشید. وقتی در خانه هستید تلفن همراه‌تان را خاموش کنید یا تنها به پیامک جواب دهید. استراحت کنید، نباید تمامی انرژی خود را صرف زندگی خانوادگی و کاری‌تان کنید. گرچه هر دوی آنها به شما نیاز مبرم دارند اما فراموش نکنید که شما هم باید برای خودتان وقتی قائل شوید.

نگهداری از کودک
کارشناسان معتقدند بهتر است کودکان در ۲ سال اول زندگی بتنهایی و بدون حضور در جمع های شلوغ نگهداری شوند. برای این منظور در صورت امکان نگهداری کودک از سوی مادربزرگ یا یکی از اعضای نزدیک خانواده برای کودک بهتر است. بویژه رفتن به مهد برای کودکان پسر زیر ۳سال چندان توصیه نمی شود.
 
بهتر است آنها با یکی از اعضای خانواده یا یکی از والدین در خانه بمانند تا با طبیعت خود هماهنگ شوند و در آینده تعامل بهتری با محیط داشته باشند. در غیر این صورت ، ممکن است در مواردی رفتار غیر آرام و خشن داشته باشند. در ضمن پسرها در سنین کمتر از ۳ سال رابطه خوبی با غریبه ها برقرار نمی کنند و محیط آشنای خانگی را بیشتر دوست دارند.
 
کودک و مهد
یکی از مهمترین عوامل در انتخاب مهد مناسب غیر از موارد بهداشتی این است که احساس کنید در مهد مورد نظر بیش از هر چیر به نیازها و احساسات و عواطف کودک توجه می شود. حضور مربی مهربان و دلسوز بیشتر از آموزش و انضباط به کودک کمک می کند. پس از انتخاب مهد باید یکی ، ۲ روز اول را با کودک بگذرانید. با او به مهد بروید و سعی کنید در هر زمانی که دلش تنگ می شود بتواند شما را ببیند. در روز اول تمام مدت در دسترس او باشید.
 
حتما زمانی را مخصوص فرزندتان در نظر بگیرید
کارشناسان معتقدند کمیت و کیفیت زمانی که شما با فرزندتان می گذرانید، هر دو اهمیت بسیاری دارد. سعی کنید زمان صبحانه را به گونه ای تنظیم کنید که بدون عجله و اضطراب و در آرامش با فرزندتان صبحانه بخورید و در مورد کارهایی که قرار است انجام گیرد، صحبت کنید. این که پس از کار در منزل باشید، برای فرزندتان کافی نیست.
به عبارت دیگر، او فقط حضور فیزیکی شما را نمی خواهد؛ در حالی که مشغول پختن غذا یا نظافت منزل هستید. بلکه او نیازمند این است که زمانی هرچند کوتاه را در کنارش بنشینید و فارغ از هر چیر دیگر با او صحبت کنید.
او را در آغوش بگیرید و به او محبت کنید یا با او بازی کنید. فراموش نکنید حداقل ۳۰ دقیقه پیش از خواب تا زمان خوابیدن کودک در کنارش باشید و با آرامش درخصوص کارهای روزمره خودتان و او و آنچه او دوست دارد صحبت کنید.
 
و نکته دیگر این که در کارهای دیگر مانند خرید که بزرگترها مسوول آن هستند نیز کودکتان را همراه کنید. او از این که با شما به خرید بیاید لذت می برد و چیزهایی یاد می گیرد. به این ترتیب او از بودن با شما لذت می برد
در روز دوم بین ۱۰ تا ۱۵ دقیقه با او باشید و سعی کنید اسباب بازی های آشنای او در خانه را به او بدهید و تا مشغول شدن او با دیگر کودکان صبر کنید. اگر در چند روز اول کودک گریه کند، چندان عجیب نیست.
به هر حال ، او تاکنون فقط شما را می دیده و حالا با چهره ها و افراد دیگری مواجه می شود و آشنا شدن با آنها نیاز به زمان دارد.
 
بهترین سن کودک برای مهدکودک

ا زمانی که کودک توانایی توصیف فضای مهد و بیان اتفاق‌هایی که در آنجا می‌افتد را ندارد، نباید به مهد کودک سپرده شود. اگر مادری شاغل است، برای فرزند زیر ۳ سال خود باید یک نفر را به عنوان مراقب انتخاب کند. این شخص می‌تواند مادربزرگ، خاله یا یک پرستار باشد که بچه در کنار او احساس آرامش و ایمنی داشته باشد. در چنین شرایطی، احتمال بروز «اضطراب جدایی» کمتر می‌شود در غیر این صورت بچه دچار اختلال در پدیده دلبستگی می‌شود.

پدیده دلبستگی یعنی ارتباط عاطفی که بین مادر و کودک وجود دارد و طی آن کودک احساس آرامش و ایمنی می‌کند. کودکی که زود به مهد فرستاده می‌شود تا حدی دچار اضطراب جدایی است و به حضور مادر و پدر نیاز دارد. این تمایل بودن با والدین ممکن است در حد معمول یا بیمارگونه باشد. کودکی که به مهد فرستاده می‌شود و اضطراب زیادی دارد، هر روز با گریه به مهد می‌رود و حتی دچار علایم جسمانی ناشی از اضطراب می‌شود، لازم است رفتن او به مهد قطع و اضطراب زمینه‌ای بررسی و درمان‌های لازم انجام شود اما اگر اضطراب در حد طبیعی است، زمانی که کودک از مهد برمی‌گردد، والدین باید وقت خود را در اختیار کودک بگذارند.
او به نوازش، آغوش، حضور، لبخند، بوسیدن، تماس پوستی و چشمی کافی با والدین نیاز دارد. اگر غیر از این باشد، احساس عدم‌امنیت در کودک شکل می‌گیرد و در صورت غفلت تبدیل به اختلال‌های اضطرابی و روان‌پزشکی می‌شود.

با فرزندتان رابطه خوبی برقرار کنید
مادر شاغلی می گوید در کارهایم از دخترم مشورت می گیرم تا احساس کند دیگر بزرگ شده و می شود روی حرف هایش حساب باز کرد. شب ها قبل از خواب دقایقی در کنارش می نشینم و موهایش را نوازش می کنم و اجازه می دهم هرچیزی که امروز در مدرسه یا در خانه آزارش داده برایم تعریف کند و او خیلی راحت مشکلاتش را با من در میان می گذارد. 
همیشه از او تعریف می کنم و به او می گویم به داشتن دختری مثل او افتخار می کنم که خیلی راحت حرف هایش را با مادرش درمیان می گذارد و این موضوع باعث شده که سنگ صبور او به جای دوستانش؛ خودم باشم. حتی زمانی هم که به مهدکودک می رفت سعی می کردم مسیر مهد تا خانه را که تقریبا ۲۰دقیقه بود در کنار دخترم پیاده روی کنم و با او حرف بزنم.
 
علاقه مندی فرزندتان را کشف کنید
مدیر یک مدرسه نیز اینگونه از تجریباتش برای ما می گوید:«من ۲ پسر دارم که یکی ۹ساله و دیگری ۱۷ساله است. خیلی با مهدکودک فرستادن بچه ها موافق نبودم و مادرم از فرزندانم نگهداری می کرد تا اینکه بزرگ تر شدند و دیگر می توانستند تنها در خانه بمانند و اینجا بود که تازه متوجه شدم چقدر غرق در کارم هستم و چقدر با فرزندانم فاصله دارم. آنها حتی وقتی که من در خانه بودم نیازهایشان را به مادرم می گفتند و مادرم توانسته بود ارتباط عاطفی خوبی با آنها برقرار کند. 
من هم با کمک مادرم سعی کردم خودم را به بچه ها نزدیک کنم و تصمیم گرفتم زمانی از روز را به فرزندانم اختصاص بدهم. با آنها در حیاط دوچرخه سواری می کنم. گلدان های کوچکی گرفتم و یک ساعت از روز را با پسرانم به کاشتن گل و رسیدگی به گلدان ها مشغول هستیم و حین این کارها با آنها صحبت می کنم. حالا رابطه بین ما خیلی رضایت بخش شده است.
 
آماده کردن کودک
هنگامی که می‌خواهید کودک را تنها بگذارید، باید ابتدا او را با کسی که می‌خواهد از او در خانه مراقبت کند یا مهدکودک آشنا کنید. طوری که پس از بازگشت به‌کار چند روز با او به مهدکودک یا نزد پرستارش بروید. روزهای اول را حتما ساعاتی را در کنارش بمانید و بعد از چند روز، کم‌کم بیشتر او را تنها بگذارید تا بهتر با شرایط جدید آشنا شود. البته طبیعی است هفته‌های اول هم به شما و هم فرزندتان سخت بگذرد ولی نگران نباشید چون کم‌کم عادت می‌کنید.

همه کودکان هم به یک شیوه با مسئله ترک مادر برخورد نمی‌کنند؛ بعضی از آنها با خوشحالی از مادر خداحافظی می‌کنند تا به محل کارش برود اما گاهی چنین نیست و کودک ساعت‌ها گریه می‌کند. بنابراین سعی کنید خداحافظی‌هایتان طولانی نباشد. همچنین بدون خداحافظی از فرزندتان جدا نشوید. اگر ترک فرزندتان در دوران نوزادی دشوار است وقتی بزرگ‌تر شود یعنی زمانی که می‌تواند به شما بگوید نمی‌خواهد به مهدکوک برود یا به شما التماس می‌کند سر کار نروید، دشوارتر خواهد بود. کودک شما احساستان را کاملا درک می‌کند و متوجه می‌شود مضطرب یا ناراحتید؛یعنی اگر ناراحت و مضطرب باشید تأثیر بدی بر او می‌گذارد. پس سعی کنید در حضور فرزندتان خیلی قاطع و قدرتمند عمل کنید. کاملا روحیه‌تان را حفظ کنید و فراموش نکنید شما تنها مادری نیستید که مجبورید برای کار کردن، ساعاتی را به دور از فرزندتان باشید.

البته کودکان نیز معمولا زمانی که والدینشان از دیدشان دور می‌شوند، راحت‌تر قضیه را درک می‌کنند و آرام می‌شوند. بنابراین نگران و ناراحت این موضوع نباشید. وقتی به محل کارتان می‌رسید حتما با مهدکودک یا کسی که مراقبت از فرزندتان را برعهده دارد، تماس بگیرید. به‌احتمال قوی او به شما اطمینان می‌دهد که کودکتان دیگر گریه نمی‌کند و دارد بازی می‌کند. شما باید رابطه خوبی با کسی که از فرزند شما مراقبت می‌کند داشته باشید. اما اگر در بعضی موارد شیوه کارش را دوست ندارید با صراحت و بدون کنایه موضوع را با او مطرح کنید. البته لحن صدای شما باید گرم و دوستانه باشد. پس برای این کار زمانی را انتخاب کنید که ناراحت و خسته نیستید. در غیراین صورت شاید نتیجه دلخواه را نگیرید.

بعضی کودکان وقتی از مهدکودک، پرستار یا هر کسی که از او مراقبت می‌کند جدا می‌شوند فریاد می‌زنند یا گریه می‌کنند. در واقع این رفتارها شیوه تخلیه احساسات کودک در پایان یک روز طولانی است. زیرا او احساس می‌کند اکنون که به آغوش شما بازگشته می‌تواند احساسش را نشان دهد. این موضوع ممکن است برای شما دشوار باشد اما به این معنا نیست که فرزندتان شما را دوست ندارد یا ترجیح می‌دهد با پرستارش بماند و به خانه برنگردد.

 
مزایای کار کردن هر دوی والدین برای فرزندان
 

افزایش میزان استقلال و مسئولیت پذیری

داشتن یک مادر شاغل می توتاند به کودکان یادآوری کند که آنها می توانند روی پای خودشان بایستند. کودکانی که مادران شاغل دارند، حداقل بخشی از روز را با بزرگسالانی به غیر از والدینشان می گذرانند. این جدایی- که موجب احساس گناه بسیاری از مادران شاغل می شود- در واقع می تواند احساس خود اتکایی رل در کودک پرورش دهد که سبب افزایش میزان اعتماد به نفس کودک می شود. کودکان که هر دوی والدینشان شاغل هستند به اینکه خودشان تکالیفشان را انجام دهند عادت می کنند،از آنها انتظار می رود که از خواهر یا برادر کوچکترشان مراقبت کنند، در تهیه شام کمک کنند و … . نتیجه نهایی این فرایند مسئولیت پذیری زیاد این کودکان است.

داشتن الگوی مناسب

زندگی در خانواده های دو نان آور، بر روی نگرش و برداشت کودکان از زنان، مردان و خانواده تاثیر می گذارد. نتایج پژوهش دکتر آنیتا ایلتا گری (Anita Ilta Garey) استاد دانشگاه کانکتیکات نشان داده است، هم پسران و هم دخترانی که هر دوی والدینشان شاغل هستند به تساوی زن و مرد در زندگی زناشویی و شغلی اعتقاد بیشتری دارند. این مطلب بدان معناست، که این پسران احتمالاً پس از ازدواج در کارهای منزل و نگهداری از بچه ها بیشتر به همسر خود کمک می کنند. همچنین دخترانی که مادران شاغل دارند، از آنجایی که از دوران طفولیت الگویی از یک زن موفق را پیش رو دارند که هم به وظایف همسری، هم به وظایف مادری و هم به وظایف شغلی خود می رسد، به احتمال بیشتری ادامه تحصیل می دهند و مشاغل رده بالا به دست می آورند. این نتایج در خانواده هایی که پدر از کار کردن مادر حمایت کرده و مادر نیز از کار خود راضی است، قوی تر است. همچنین اگر فرزندان شغل مادر خود را ارزشمند بدانند، نسبت به آن احساس غرور کرده و اعتماد به نفس انها از این طریق نیز افزایش می یابد.

گذراندن زمان بیشتری با کودکان دیگر

بیشتر والدین شاغل ترجیح می دهند زمانی که کودکشان توانایی حرف زدن پیدا کرد، به جای داشتن پرستار روزانه در خانه، به مهد کودک برود. این تصمیم چند مزیت دارد:

۱٫ هزینه نگهداری در مهد کودک پایین تر از گرفتن پرستار روزانه است.

۲٫ در مهد کودک از فرزند شما به همراه تعدادی از کودکان همسن و سالش نگهداری می شود، که این کار موجب یادگیری مهارت های اجتماعی و تقویت آنها در کودک می گردد. این امر به ویژه برای تک فرزندان بسیار سودبخش است.

۳٫ امروزه بسیاری از مهدکودک ها علاوه بر نگهداری از کودکان، کلاس های آموزشی را با توجه به سن آنها برگزار می کنند، که از بین انها می توان به کلاس های نقاشی، زبان، سفال گری، ورزش و… اشاره کرد. این آموزش ها می توانند کودکان را برای ورود به پیش دبستانی و مدرسه آماده کنند.

مزایای کار کردن هر دوی والدین برای مادران

۱- افزایش اعتماد به نفس

یکی از منابع افزایش اعتماد به نفس موفقیت هایی است که ما کسب می کنیم. کار کردن و احساس مفید در جامعه به خودی خود سبب به وجود آمدن احساسات خوبی در ما می شود. اگر ما از شغل رضایت داشته و در ان موفق نیز باشیم، این احساسات خوب پایدار شده و سبب افزایش اعتماد به نفس شغلی می گردد. حال اگر ما علاوه بر کار، از زندگی زناشویی و شیوه فرزندپروری خود نیز خشنود باشیم، عزت نفس کلی ما تقویت خواهد شد.

۲- برنامه ریزی منظم

از آنجایی که مادران شاغل زمان کمتری را در منزل به سر می برند و وظایف بیشتری را بر عهده دارند، لازم است بر ای رسیدن به همه کارهای خود برنامه ریزی کنند. نتایج پژوهش دکتر سارا نیومن (sara newman) روان شناس کودک از دانشگاه ویرجینیا نشان داده است که زنان شاغل نسبت به زنان خانه دار، برنامه منظم تری دارند و بیشتر از آنها به اهداف کوتاه مدت و بلند مدت خود می رسند. زنان خانه دار که تصور می کنند برای انجام کارهایشان به قدر کافی وقت دارند، ممکن است کاری مانند تعمیر چند لباس را برای هفته ها یا ماه ها به تعویق بیندازند.

۳- استقلال مالی

داشتن استقلال مالی می تواند یکی از جنبه های رضایت از زندگی باشد. این مطلب به ویزه در خانواده هایی که درآمد مرد کفاف هزینه های زندگی را نمی دهد مصداق دارد. در اینگونه موارد زن احساس می کند که می تواند از طریق کار کردن باری را از دوش همسر خود برداشته و علاقه خود را به وی ابراز کند. البته حتی اگر زن درآمدش را در خانه صرف نکند نیز، داشتن استقلال مالی موجب افزایش اعتماد به نفس وی می شود.

۴- افزایش مشارکت در فرزندپروری پدران

یکی از مشکلاتی که اکثر مادران شاغل به ان اشاره می کنند، گذراندن زمان کمتری با فرزندان است. اما نتایج پژوهش ها نشان داده اگرچه مادران شاغل وقت کمتری را با کودکان خود می گذرانند، اما میزان زمانی که پدران این خانواده ها صرف فرزندان خود می کنند، بیشتر از پدرانی است که همسرانشان خانه دارهستند. این امر موجب نزدیکی بیشتر بچه ها با پدر شده و احتمالاً به افزایش صمیمیت و استحکام خانواده کمک می کند.

مضرات شاغل بودن هر دوی والدین

۱- احساس گناه مادر

بسیاری از مادران شاغل از اینکه مجبورند بخشی از زمان خود را به کار کردن اختصاص دهند و از فرزندشان دور باشند احساس گناه می کنند. آنها تصور می کنند که کار کردنشان موجب می شود تا نتوانند وظایف مادری خود را به طور کامل انجام دهند. این احساس گناه موجب پایین آمدن اعتماد به نفس مادران شده و ممکن است سبب شود تا مادران نتوانند وظایف مادری شان را آنطور که بایسته است انجام دهند. از طرف دیگر این احساس موجب می شود تا مادران نسبت به کار خود نگرش مثبتی نداشته و با علاقه آن را انجام ندهند و در نتیجه میزان کارایی آنها کاهش پیدا کند.

۲- تعدد وظایف

مادران شاغل علاوه بر مسئولیت ها خانه و فرزندان، وظایف کاری را نیز به عهده دارند. برای بسیاری از زنان به ویژه آن دسته ای  که همسرانشان در امور خانه و فرزندان به آنها کمک نمی کنند، رسیدن به همه این امور و ظوایف به واقع مشکل است و ممکن است موجب ایجاد فشار روانی در انها شود. زمانی که افراد دچار فشار روانی مستمر می گردند، میزان انرژی و همچنین صبر و تحمل آنها کاهش می یابد. در این گونه زمانی که مادران خسته از محل کار به منزل باز می گردند ، تحمل کوچکترین خطای فرزندشان را نداشته و با او به شدت برخورد می کنند. این کار به رابطه سالم بین مادر و کودک لطمه می زند.

۳- هزینه های مالی

شاید این مورد در ابتدا خنده دار به نظر برسد، زیرا اکثر والدین به منظور کسب درآمد کار می کنند، اما واقعیت این است که هزینه ها در خانواده های دو نان آور بیش از خانواده هایی است که در انها فقط یکی از والدین کار می کند. والدین شاغل مجبورند جانشینی برای مراقبت از فرزندشان برای ساعاتی که در منزل نیستند پیدا کنند. از طرف دیگر آنها برای پر کردن اوقات فراغت بچه ها بیشتر از  کلاس های آموزشی و تفریحی استفاده می کنند. مادران شاغل نیز به دلیل مشغله کاری ممکن است فرصت رسیدگی به همه اموری که زنان خانه دار خود آنها را انجام می دهند از قبیل نظافت منزل، اتو کردن لباس ها و … نداشته باشند و این کارها را به موسسات بسپارند. همه این کارها هزینه بر هستند

۴- اوقات فراغت کمتر

مادران خانه دار می توانند زمانی که فرزندشان در مهدکودک یا مدرسه هستند استراحت کرده ، از تنهایی خود لذت ببرند و با انرژی مضاعف از فرزندانشان پذیرایی کنند. اما مادران شاغل ترجیح می دهند زمانی که فرزندشان در مدرسه یا مهد کودک هستند کار کنند و عملاً زمانی برای تنها بودن و پرداختن به خود ندارند. این امر می تواند موجب خستگی مضاعف به ویزه در افراد دروانگرا که به تنهایی نیاز دارند، شود.

۵- تخصیص وقت کمتری به فرزندان

مادران شاغل نسبت به زنان خانه دار زمان کمتری در خانه هستند و بنابراین بخش کمتری از وقت خود را به بچه ها اختصاص می دهند. اما نکته مهم این است که آنها از همین زمان کم به نحو مطلوب استفاده کرده و کاهش کمیت را با افزایش کیفیت جبران می کنند. همچنین همانطور که اشاره شد ، پدران در این خانواده مشارکت بیشتری در امور مربوط به فرزندان داشته و کمبودهای مادر را جبران می کنند.

خوب است مادران برای تصمیم گیری در مورد کار کردن یا کار نکردن پس از بچه دار شدن همیشه این موضوع را مد نظر قرار دهند: اگر کار کردن موجب افزایش رضایت شما از زندگی و شادکامی تان می گردد، در این صورت جای نگرانی وجود ندارد و شما و فرزندتان می توانید از مزایای کار کردن مادر بهره مند شوید. اما اگر از شغلتان راضی نیستید و یا می دانید که به دلیل مسائل خانوادگی از قبیل موافق نبودن همسرتان ممکن است مشکلاتی برایتان پیش بیاید و یا از جمله آدم هایی هستید که فقط می توانید یک وظیفه را انجام دهید، بهتر است در مورد کار کردن بیشتر تامل کنید

پاسخ ترک

Please enter your comment!
Please enter your name here

+ 51 = 61