بی خوابی و بد خوابی مشکل تعداد زیادی از کودکان است که ممکن است بعد از چند ماه برطرف شود اما خواب پریشی مشکلی است که برای آن دلایل زیادی وجود دارد و باید به آن توجه کرد.
گریه کردن در زمان رفتن به رختخواب به بهانه ی بیماری
آیا باید به کودک اجازه دهید که به گریه ادامه دهد؟ این روش را روش فربر مینامند که ممکن است برای برخی والدین، ظالمانه به نظر برسد به خصوص اگر کودک اظهار بیماری کند. دیگر والدین این روش را فوقالعاده میدانند.
این تمرین به این روش انجام میشود:
هر بی خوابی اختلال نیست
یک باور اشتباه این است که خواب نوزاد باید در سن ۶ ماهگی طبیعی و متناسب یا رشد جسمی و روانی باشد، بنابراین اگر کودک در طول شب نمی خوابد حتما دچار اختلال است. فقط زمانی می توان گفت نوزاد اختلال خواب دارد که اقدامات لازم انجام شود ولی مشکل خواب برطرف نشود.
الگوی خواب نوزادان با افراد بزرگسال متفاوت است و همین تفاوت محدودیت هایی پیش پای ما میگذارد. برای مثال یک نوزاد کشش خواب ۸ ساعته را ندارد و نیازهای فیزیولوژیک نوزادان با ما متفاوت است. به همین دلیل ما نمی توانیم رویکردی که به خواب یک نوجوان داریم را به نوزاد هم داشته باشیم.
الگوی خواب کودک را بشناسید
نباید قبل از زمانی که کودک خوابش می آید سعی کنیم او را بخوابانیم. به همین منوال نباید کودک را دیر به رختخواب برد چون هر دوی این حالت ها منجر به آشفتگی خواب کودک می شود. باید به مرور یک الگوی خواب منظم را در کودک پیاده کنیم چرا که اغلب نوزادان از مشکلات مربوط به ریتم خواب رنج می برند.
اگر کودک شما به خواب بعد از ظهر عادت دارد ، معمولا بیدار شدن های شبانه اش توجیه می شود. گاهی اوقات علت مختل شدن خواب کودک گرسنگی است، البته سن کودک و نحوه ی تغذیه در این مورد تاثیر گذار است مثلا نوزادان کم سن تر نیاز ویژه به شیر مادر دارند با این حال شما می توانید با تغذیه ی نوزاد از حدود ساعت ۱۰ شب و یک بار هم در طول نیمه شب شانس خواب آرام تری را برای نوزاد و خودتان فراهم کنید.
حقایق خواباندن کودک به روش «فربر»
متخصص کودک، ریچارد فربر، بنیان گذار و رئیس اسبق مرکز اختلالات خواب کودکان، در بیمارستان کودکان بُستون است.از زمان انتشار کتابش به نام، مشکلات خواب کودکتان را حل کنید، در سال ۱۹۸۵، او به عنوان یک متخصص برجسته و جنجالی، در حوزه خواب کودک شناخته شد.
احتمال دارد شما برای اینکه به فرزندتان بیاموزید خودش را آرام کند و بخوابد، درباره فربر شنیده باشید – روشی که بسیار به او مرتبط است، اغلب “فربرازینگ نامیده می شود”. این روش و تغییرات اعمال شده بر آن همچنین به “بلند گریه کردن” منسوب است، اگرچه او هیچ گاه آن را به این نام نمی خواند.
در طول چندین سال، روش آموزش خواب فربر، در میان والدین، متخصصان کودک و کارشناسان خواب، جنجال برانگیز شد، به این ترتیب که:برخی رویکرد فربر را می ستایند، در حالی که دیگران ادعا می کنند که این شیوه، زخم های عاطفی مادام العمر ایجاد می کند. این روش همچنین اغلب دچار مبالغه یا کج فهمی می شود.
یک نسخه به روز شده و بسط داده شده از کتابِ مشکلات خواب کودکان را حل کنید، که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد، به حفظ فربر و رویکردش برای خوابیدن، در انظار عمومی ادامه داد.
فربر به صورت مختصر می گوید، وقتی کودکتان از نظر جسمی و احساسی آماده است، می توانید به او بیاموزید خودش را آرام کند و بخوابد، معمولا بین سنین ۳ و ۵ ماهگی.
او دنبال کردن یک روال گرم و عاشقانه زمان خواب و بعد از آن قرار دادن او در تخت و ترک کردن او، در حالی که بیدار است (حتی اگر گریه می کند)، برای بازه های زمانی بتدریج طولانی تر، را پیشنهاد می کند. فربر می گوید، قرار دادن یک کودک در تخت، در حالی که بیدار است، برای آموزش موفق به او، برای به تنهایی به خواب رفتن، روشی قطعی است.
والدین آموزش می بینند که بعد از هر بازه زمانی از قبل تعیین شده، آهسته پشت کودکشان بزنند و به او اطمینان دهند، اما نباید او را بلند کنند یا به او غذا دهند. این روال “انتظار پیش رونده” نام دارد.
زمان انتظار پیشنهادی، که فربر در کتابش بر روی جدول نشان می دهد، براساس آن است که شما چقدر با این تکنیک راحت هستید، چند روز است که از آن استفاده کرده اید و تعداد دفعاتی که در آن شب، به فرزند خود سر زده اید.
پس از چند روز تا یک هفته پس از افزایش تدریجی زمان انتظار، تئوری عمل می کند، بیشتر کودکان یاد می گیرند خودشان به خواب روند، به این خاطر که می فهمند گریه کردن به جز یک بررسی کوتاه از سوی شما، چیزی برایشان به همراه ندارد.
شایعه
فربر می گوید شما باید اجازه دهید کودکتان در تختش گریه کند تا به خواب رود.
آنچه که او در حقیقت می گوید
فربر هرگز نمی گوید که شما باید فرزندتان را در تختش تنها و بگذارید و در را پشت سرتان ببندید. رویکرد پیش رونده انتظار او، به شما اجازه می دهد بتدریج زمان هایی که در اتاق فرزندتان، برای اطمینان دادن به او –همانطور که به خودتان اطمینان می دهید که حالش خوب است- می گذرانید را محدود کنید.
شایعه
فربر والدین را تشویق می کند، که بگذارند فرزندانشان آنقدر گریه کنند، تا بالا بیاورد.
آنچه که او در حقیقت می گوید
این اتهام اغلب به عنوان گواهی بر سنگ دلانه بودن شیوه اش، که استفراغ کردن بخشی از اهداف رویکرد اوست، علیه او وارد می شود. در حقیقت، این موضوع حقیقت دارد که اگر کودکی به شدت و مدت زیادی گریه کند، امکان دارد استفراغ کند، اما چنین رویداد هایی نادر است.
نقطه نظر فربر این است، که در موارد غیر عادی که استفراغ کردن اتفاق می افتد، این امر نباید شما را از آموزش چگونه خوابیدن، بازدارد.
پیشنهاد او؟ آن است که همانطور که مسلم است، او را تمیز کنید و سپس اتاق را ترک کنید. فربر معتقد است که یک اوقات تلخی یا بازه زمانی زیادِ تنها گریه کردن، یک کودک را برای دراز مدت آزار نخواهد داد.
شایعه
فربر می گوید روشش به سرعت، به راحتی و برای همه کار خواهد کرد.
آنچه که او در حقیقت می گوید
فربر معتقد است که روشش موثر است اما، هیچ گاه ادعا نمی کند که ساده است. در شرایط ایده آل، این روش طی چند روز تا یک هفته اثر خواهد کرد، اما فربر اذعان می کند که همیشه اینطور نیست.
کتاب او پر از ایده هایی، برای زمانی است که برنامه عمل نکند (“اگر شرایط بهتر نمی شود” عنوان یک بخش طولانی است) و پر از دلگرمی برای والدینی که این روند، تنها کمی کمتر از شب های با خواب منقطع، برایشان دلسرد کننده است.
شایعه
فربر می گوید، شما به هیچ وجه نباید از برنامه تنظیم شده برای خواب منحرف شوید.
آنچه که او در حقیقت می گوید
ماندن بر سر یک روال عادی، از موارد اصلی در روش فربر است- و این موضوع، در بیشتر روش های خواب دیگر نیز این چنین است.
با این حال فربر ذکر می کند که زمان هایی – برای مثال وقتی فرزندتان مریض است، یا در مسافرت هستید یا پرستار بچه دارید- وجود دارد، که مجبور خواهید شد انعطاف پذیر باشید. اگر برنامه خواب کودکتان به هم خورده است و او دوباره در طول شب از خواب بیدار می شود، ممکن است مجبور شوید آن فرآیند را دوباره از اول آغاز کنید.
چرا رویکرد فربر بسیار بحث برانگیز است؟
همه والدین و متخصصینِ والدین بودن، باور ندارند که ترک کردن یک کودک کوچک در حال گریه کردن، حتی برای چند دقیقه کوتاه هم درست باشد. مدافعان “گریه ممنوع”، رویکرد فربر را برای کودکان زیان بار می پندارند، و استدلال می کنند که این کار می تواند حس امنیت کودک در دنیا را از پای بست ویران کند.
برخی بحث ها پیرامون روش فربر همچنین، از کج فهمی گسترده ایی که درباره اینکه روش او واقعا شامل چه چیزی است، نشات می گیرد.
آیا من می توانم روش فربر را تغییر دهم؟
قطعا. اگر می خواهید روش فربر را امتحان کنید، اما فکر می کنید خیلی خشک است، از یک رویکرد تدریجی تر استفاده کنید.
برای مثال، شما می توانید برنامه هفت-روزه فربر را به ۱۴ روز افزایش دهید، بنابراین می توانید انتظار بین چک کردن ها را، به جای هرشب به یک شب درمیان افزایش دهید؛ و هدف اصلی خود را به خاطر داشته باشید:فراهم کردن یک استراحت خوب شبانه، برای خود و کودکتان.
