شایعترین علل ناباروری زنان
زوج های بسیاری هستند که به علت عدم باروری از نداشتن فرزند رنج می برند. در واقع تشکیل خانواده و به دنیا آوردن فرزند از اهداف اصلی هر ازدواجی است. اما در صورت عدم بارداری هم راه هایی برای درمان وجود دارد. اما قبل از درمان می بایست عامل بازدارنده را شناخت.در ادامه به بررسی شایع ترین علل ناباروری در زنان میپردازیم.
علائم ناباروری
بیشتر زوج ها در طی ۶ ماه اولی که تلاش شان برای باردار شدن را آغاز می کنند به هدف شان یعنی باردار شدن نایل می گردند. به طور کلی بعد از ۱۲ ماه آمیزش بدون جلوگیری، حدود ۸۵ درصد از زوج ها باردار می شوند و در طی ۳۶ ماه باقی مانده، در حدود ۵۰ درصد از زوج ها به طور خود به خود آبستن می شوند.
نشانه اصلی ناباروری عدم توانایی زوج ها در باردارشدن است و نشانه مهم دیگری وجود ندارد.در برخی موارد خانم های نابارور دوران قاعدگی غیرطبیعی دارند. این احتمال وجود دارد که یک مرد نابارور نیز نشانه هایی از مشکلات هورمونی مانند تغییراتی در رشد موها و یا عملکرد جنسی اش داشته باشد.
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
به طور کلی نباید خیلی نگران ناباروری بود مگر این که شما و همسرتان به طور منظم برای حداقل یک سال، آمیزش داشته باشید و بارداری رخ ندهد.به هر جهت اگر شرایطی به شرح زیر برای شما مصداق دارد باید زودتر از گذشت یک سال با پزشک خود مشورت کنید:
– اگر خانمی هستید با سن بالاتر از ۳۰ سال و یا به مدت ۶ ماه دوران قاعدگی نداشته اید.
– اگر خانمی هستید با سابقه سیکل های پریودی دردناک یا نامنظم، درد لگنی، آندومتریوز، بیماری التهابی لگن(PID) و یا سقط جنین های مکرر.
عوامل ناباروری زنان
دلایل معمول ناباروری زنان عبارت هستند از: آسیب لوله فالوپ، التهاب آندومتر، اختلالات تخمدان، بالا بودن سطوح هورمون پرولاکتین، سندرم تخمدان پلی کیستیک(PCOS)، یائسگی زودهنگام، فیبروئید خوش خیم رحمی و چسبندگی لگنی.
آسیب یا انسداد لوله فالوپ
معمولاً آسیب لوله فالوپ به دلیل التهاب لوله فالوپ است.عفونت با کلامیدیا Chlamydia که یک بیماری انتقالی جنسی است بیشترین و رایج ترین علت این عارضه است. ممکن است فرد متوجه التهاب لوله فالوپ نشود و نشانه ای در وی وجود نداشته باشد؛ ولی همچنین می تواند منجر به درد و تب نیز شود. آسیب لوله ای از طرف دیگر می تواند منجر به نوعی حاملگی شود که تخم بارور شده قادر به عبور از لوله فالوپ و جایگذاری در رحم نیست(حاملگی خارج از رحم ).
پس، عفونت لوله ای می تواند منجر به ایجاد مشکلاتی در باروری شود. علاوه بر آن که خطر حاملگی خارج از رحم با هر بار ابتلا به عفونت لوله ای افزایش می یابد.
آندومتریوز
آندومتریوز زمانی ایجاد می گردد که بافت رحمی در خارج از رحم جای گذاری و رشد داشته باشد و معمولاً عملکرد تخمدان ها، رحم و لوله های فالوپ تحت تاثیر قرار می گیرد. این جای گذاری به سیکل هورمونی پاسخ داده و همزمان با آستر رحمی به صورت ماهانه رشد کرده و دچار ریزش و خون ریزی می شود و بدین نحو منتهی به التهاب می شود. درد لگنی و ناباروری در زنان مبتلا به آندومتریوز معمول هستند.
نارسایی تخمدان
برخی از موارد ناباروری زنان به دلیل نارسایی تخمدانی است. اختلال قسمتی از مغز که تنظیم تخمدانی را به عهده دارد می تواند منجر به سطوح پایین دو هورمن LH , FSH شود. حتی بی نظمی ناچیزی در سیستم هورمونی می تواند از آزاد سازی تخمک توسط تخمدان جلوگیری کند(عدم تخمک گذاری). دلایل اختلالات مسیر هیپوتالاموس – هیپوفیزی که منتج به عدم تخمک گذاری می شوند عبارت هستند از صدمات فیزیکی، تومور، ورزش شدید و گرسنگی. به علاوه برخی از داروها نیز می توانند با نارسایی تخمدان مرتبط باشند.
بالابودن میزان پرولاکتین(هیپر پرولاکتینمیا)
هورمون پرولاکتین، سینه را تحریک به تولید شیر می کند. سطوح بالای آن در زنانی که باردار یا شیرده نیستند می تواند تخمک گذاری را تحت تاثیر قرار دهد. همچنین افزایش سطوح پرولاکتین می تواند تعیین کننده وجود تومور هیپوفیزی باشد. به علاوه برخی از داروها می توانند سطوح پرولاکتین را افزایش دهند. ترشح شیر در صورت باردار نبودن یا شیرده نبودن نشانه ای از سطوح بالای پرولاکتین است.
سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)
در این سندروم بدن شما مقدار زیادی هورمون آندروژن تولید می کند که تخمک گذاری را تحت تاثیر قرار می دهد و یا این که حساسیت سلول ها به هورمون های زنانه کمتر از معمول بوده که نتیجه آن عدم تخمک گذاری فعال است. همچنین این سندرم با مقاومت انسولین و چاقی نیز مرتبط است.
یائسگی زود هنگام(نارسایی تخمدان نارس)
یائسگی زودرس به معنای قطع قاعدگی و تخلیه تخمدان ها قبل از سن ۴۰ سالگی است. اگر چه علت مشخصی ندارد ولی شرایط خاصی با ایجاد یائسگی زود هنگام مرتبط هستند که عبارتند از: بیماری های سیستم ایمنی، شیمی درمانی یا پرتو درمانی و استعمال دخانیات.
چاقی و افزایش ناباروری در زنان
مطالعات متعددی در جهان انجام شده که نشان میدهد زنان چاق یا مبتلا به اضافه وزن در مقایسه با زنانی که وزن طبیعی و استاندارد دارند، مدت زمان بیشتری را برای باردار شدن لازم دارند. ضمن آنکه احتمال ناموفق بودن بارداری در گروه زنان چاق نیز بیشتر است. به گفته متخصصان اضافه وزن درمردان و زنان منجر به افزایش میزان هورمونها در بدن آنها میشود و این هورمونها فرآیند باروری را تحت تاثیر قرار میدهند. در حقیقت ترشح غیرطبیعی هورمونها میتواند منجر به افزایش وزن و تاثیرات منفی بر تولید سلولهای جنسی مردان و زنان شود. به گفته محققان تجمع سلولهای چربی در بدن بر تنظیم تخمکگذاری در زنان و همینطور بر تولید اسپرم در مردان ضروری است. و این روند میتواند بر ناباروری آنها تاثیر بگذارد.
فیبروئیدهای رحمی
فیبروئیدها تومورهای خوش خیمی هستند که در دیواره رحمی وجود دارند و در زنان سنین ۳۰ تا ۴۰ سال معمول هستند. فیبروئیدها به ندرت از طریق مسدود کردن لوله های فالوپ منجر به ناباروری می شوند. غالباً فیبروئیدها در جایگذاری تخم بارور شده مداخله ایجاد می کنند.
چسبندگی رحمی
چسبندگی های رحمی، گروهی از بافت های همبند جای زخم هستند که ارگان ها را بعد از عفونت رحمی، آپاندیسیت یا جراحی های شکمی و رحمی به یکدیگر متصل می کنند. این بافت های همبند می توانند در باروری اختلال ایجاد کنند.
نقص عملکرد تخمدان در زنان
یکی از شایعترین دلایل ناباروری نقص تخمکگذاری در زنان است. این حالت معمولا به دلیل نقص در عملکرد هیپوتالاموس و در نتیجه اختلال در تحریک غده هیپوفیز زنان به وجود میآید. استرس، تروما، افزایش یا کاهش وزن شدید، بیاشتهایی یا اختلال در خوردن غذا، فعالیتهای ورزشی سخت از جمله عوامل تاثیرگذار در فعالیت تخمدانهاست که با بررسی بیماریهای زمینهای و همینطور اصلاح شیوه و سبک زندگی و مشاوره با متخصص زنان میتوان تا حد زیادی برای درمان و پیشگیری از بروز این اختلال اقدام کرد.
دلایل دیگر
– برخی از داروها: ناباروری های زود گذر می توانند با مصرف برخی از داروها ایجاد گردند. در بیشتر موارد ناباروری بعد از قطع داروی مربوطه برطرف می گردد.
– مشکلات تیروئیدی: نارسایی های غده تیروئید اعم از پُرکاری تیروئید(هیپرتیروئیدیسم) و یا کم کاری تیروئید(هیپوتیروئیدیسم) می توانند در سیکل قاعدگی اختلال ایجاد کرده و منجر به ناباروری شوند.
– سرطان و درمان های آن: سرطان های خاصی به ویژه سرطان های دستگاه تولید مثلی زنان به شدت بر باروری زنان اثر مخرب دارند. پرتو درمانی و شیمی درمانی هر دو توانایی تولید مثل زنان را تحت تاثیر قرار می دهند. شیمی درمانی برعملکرد تولید مثل و باروری زنان و مردان اثر مخرب دارد.
– دیگر شرایط پزشکی: شرایط پزشکی مرتبط با بلوغ دیررس و یا آمنوره(قطع قاعدگی) می توانند بر باروری زنان اثرگذار باشند و دیگر شرایطی مانند بیماری کوشینگ، بیماری سلول های خونی داسی شکل، بیماری کلیوی و دیابت.
– دریافت کافئین: مصرف بالای کافئین می تواند منجر به ناباروری در زنان شود.
–کمبود ویتامین D: میلیونها نفر از مردم انگلیس در معرض خطر کمبود ویتامین D هستند. ویتامین D از طریق قرار گرفتن در معرض نور خورشید و مصرف خوراکیهایی همچون ماهی، گوشت قرمز، جگر و زرده تخم مرغ تامین میشود.به تازگی مطالعات انجام شده نشان داده کمبود این ویتامین موجب سقط جنین و بروز مشکلات در تخمکگذاریِ زنان و اختلال در عملکرد سلولهای تولیدمثلی در مردان میشود.
–کار کردن در آشپزخانه: بررسیها نشان میدهد مردانی که برای مدت زمان طولانی نزدیک فرهای داغ و گاز کار میکنند و در معرض حرارت بالا هستند، بیشتر دچار مشکلات ناباروری میشوند.
–فعالیت در مشاغل کمتحرک: پزشکان معتقدند از افرادی که برای مدت زمان طولانی در محل کار خود بیتحرک مینشینند، بیشتر ممکن است با این مشکل مواجه شوند. لازم است افراد به طور مرتب در محل کار تحرک داشته باشند تا مواد سمی موجود در بدن از اعضای تاثیرگذار در فرآیند باروری خارج شود
–بیماریهای لثه: به گفته پزشکان بیماریهای لثه و عفونتهای دندان میتواند بر قدرت باروری زنان تاثیر گذاشته و به جنین آسیب وارد کند.
–بیماریهای مزمن: مشکلاتی همچون چاقی، استرس و افسردگی میتوانند سطح قدرت باروری فرد را از طریق تاثیرگذاری روی هورمونها دچار مشکل کند
افزایش ناباروری با افزایش سن ازدواج
امروزه در دنیای مدرن دلایل مختلفی برای ناباروی مردان و زنان وجود دارد که یکی از مهمترین آنها از دیدگاه متخصصان و کارشناسان سن زوج است. زوجها باید توجه داشته باشند که میزان باروری زنان در زیر ۲۵ سال بیش از ۸۰ درصد و در زنانی که از مرز ۳۵ سالگی گذشتهاند به کمتر از ۵۰ درصد میرسد. چرا که در این سن و سال احتمال محدود شدن تعداد تخمکها وجود دارد؛ عاملی که خود به تنهایی میتواند موجب کاهش باروری و افزایش خطر ناهنجاریهای مادرزادی در جنین و نوزاد شود. علاوه بر این، مردان بالای ۳۵ سال است در مقایسه با مردانی که سن آنها کمتر از ۳۵ سال است شانس باروری کمتری دارند و احتمال افزایش ناهنجاریهای کروموزومی در فرزندان آنها بیشتر است.
براساس گزارشهای رسمی از هر ۵ زوج ایرانی، یک زوج در معرض ناباروری قرار دارد. براساس آمار جهانی حدود ۴۰درصد عوامل ناباروری مردانه و۴۰درصد آن زنانه است، همچنین حدود ۱۵درصد عوامل مشترک و حدود ۵ درصد نیز عوامل ناشناخته هستند. با این حال بررسی ها نشان میدهد افزایش سن ازدواج یکی از عواملی است که روی نرخ باروری کشور تأثیر مستقیم گذاشته است.
دکتر محمد اسماعیل مطلق، رئیس دفتر سلامت، خانواده و جمعیت وزارت بهداشت یکی از مهمترین علل افزایش ناباروری را بالاتر رفتن سن ازدواج قلمداد کرد. وی با بیان اینکه از سال۱۳۴۵ تاکنون متوسط سن ازدواج بالاتر رفته، گفت: این متوسط در زنان بین ۴ تا ۶ سال افزایش پیدا کرده است که همین امر تأثیر خود بر باروری را نیز گذاشته است.
اسماعیل مطلق افزود: سن باروری هرچه بالاتر برود و ۳۵سالگی را رد کند، از یک طرف مشکلات باروری بالاتر میرود و از طرف دیگر نرخ ناباروی افزایش پیدا میکند و هم اینکه باید میزان مراقبتها برای بارداری را افزایش داد.وی با بیان اینکه بهترین سن ازدواج بین ۱۸ تا ۳۵سالگی است، گفت: اگر بتوانیم تنها ۲سال میانگین سن ازدواج را پایینتر بیاوریم، دغدغههای ۳ تا ۴دهه آینده درباره بالاتر رفتن نرخ سالمندی در کشور نیز مرتفع میشود.
به چه مراکزی برای درمان ناباروری مراجعه کنیم؟
زوجها برای درمان ناباروری باید به مراکز سرشناس و معتبر در زمینه درمان ناباروری مراجعه کنند. مراکزی که در آنها متخصص ناباروری مردان، متخصص ناباروری زنان و جنینشناس وجود داشته باشند و مشکلات و احتمالهایی که باعث ناباروری در مردان و زنان میشود به طور کامل بررسی شود. بهترین مراکز، مراکزی هستند که تمامی این بخشها در آنها وجود داشته باشد و به صورت تیمی برای درمان ناباروری اقدام کنند. در این شرایط بیمار مجبور نیست برای انجام آزمایشهای مختلف و تکمیل پروندهاش به مراکز درمانی مختلف مراجعه کند. مراکزی که در وهله اول تشخیص درستی از ناباروری و دلایل ناباروری مراجعان خود داشته باشند و با بهترین انتخاب برای درمان آنها اقدام کنند. به طور کلی مراکز درمانی داریم که موفقیت در آنها ۱۰ درصد است و مراکزی که موفقیت در آنها بیش از ۳۰ درصد است. مشخص است که اگر به مراکز درمانی دوم مراجعه شود، نتیجه بهتری به دست خواهد آمد. بنابراین با مشاوره با پزشک و انجمن ناباروری میتوان با مراکز معتبر و صاحبنام در زمینه درمان آشنا شد و برای درمان به آنها مراجعه کرد.
از اهمیت روند درمان چه میدانید
یکی از مهمترین نکاتی که موفقیت روند درمان را بیشتر میکند، رعایت فاصله درمانهاست. در صورتی که فاصله درمانها رعایت نشود احتمال از بین رفتن تاثیر داروها در زوج زیاد میشود و روند درمان با اختلالهایی روبهرو میشود که بر نتیجه درمان نیز تاثیر میگذارد. این مسئله با توجه به هزینههای سرسامآور درمان ناباروری در کشور بار مضاعفی را بر مشکلات زوجها اضافه میکند. از سوی دیگر با توجه به افزایش سن زوج بهتر است آنها روند درمان را به تعویق نیاندازند زیرا شانس درمان برای زنان ۴۰ ساله ۱۰ تا ۱۵ درصد و برای زنان ۲۵ تا ۳۲ ساله ۳۰ تا ۳۵ درصد است.
این نکته را جدی بگیرید
زوجهای نابارور باید توجه داشته باشند که در حال حاضر ۵۰ مرکز برای درمان ناباروری با حضور متخصصان مختلف در حوزه تشخیص و درمان در کشور فعالیت میکنند که انتخاب بهترین آنها باید با مشاوره و بررسی با صاحبنظران این حوزه انجام شود. چرا که مراجعه به مرکزی که توانایی کامل در تشخیص و انتخاب درمان مناسب برای زوجها را نداشته باشد صرفا تلف کردن وقت مفید، صرف هزینههای گزاف و در نهایت تشخیص نادرست علت ناباروری و دستکاریهای بیهوده بدن زن و شوهر است که هرکدام میتواند تاثیرهای منفی بر روند درمان ناباروری آنها داشته باشد.
از ناباروری بیشتر بدانید
در تعریفی که سازمان جهانی بهداشت who درباره ناباروری مطرح کرده که به عنوان تعریف کلی ناباروی مورد استفاده قرار میگیرد، زوجی که یک سال به صورت مداوم و بیوقفه بدون استفاده از هیچ وسیله پیشگیری برای بچهدار شدن تلاش کنند و بارداری صورت نگیرد، در این حالت آنها باید نزد متخصص ناباروری بروند تا موقعیت خود را بررسی کنند. نکته مهم این است که زوج باید یک سال به طور مستمر برای بچهدار شدن اقدام کند. به این ترتیب با شروع سیکل قاعدگی خونریزی آغاز میشود و همزمان با ریختن لایههای داخل رحم و ساخته شدن لایههای جدید تغییرات هورمونی نیز در بدن اتفاق میافتد و مکانیسم آماده شدن تخمک در بدن انجام میشود. به این ترتیب در هر سیکل قاعدگی ۱۰ تا ۲۰ تخمک بالغ میشود و در نهایت یک تا ۲ عدد از آنها آزاد میشود. در این شرایط یک روز بعد از رابطه زناشویی، اسپرم خود را به لولههای رحمی که تخمک در آنجا مستقر است میرساند و سرانجام بارداری شکل میگیرد. در این شرایط نیز پس از لانهگزینی جنین در رحم شکل میگیرد. اما اگر بعد از ۱۹ روز اسپرم به تخمک نرسید و بارداری شکل نگرفت و این روند ۱۲ بار بعد از سیکلهای قاعدگی زن تکرار شد، باید احتمال نازایی مورد بررسی قرار گیرد. نمیتوان به راحتی به زوج یا یکی از زوجین برچسب ناباروری زد.
روشهای درمانی ناباروی کدامند؟
متناسب با دلایل و علتهای مختلفی که برای ابتلا به ناباروری و نازایی در مردان و زنان وجود دارد، شیوههای مختلفی برای درمان نازایی و ناباروری وجود دارد که متناسب با علت بیماری توسط متخصص به بیماران توصیه میشود.
تحریک تخمکگذاری
این شیوه در مورد زنانی به کار گرفته میشود که مبتلا به اختلال تخمکگذاری هستند و برای به دست آوردن تعداد کافی تخمک به منظور انجام سیکل درمانی نیازمند استفاده از روشهایی مانند IUI، IVF و ICSI میشوند. به این ترتیب آنها در دورههای درمانی که پیشرو دارند با استفاده از دارودرمانی و هورمون درمانی اختلال تخمکگذاری را پشت سر میگذارند.
میکرواینجکشن
در شیوه میکرواینجکشن که یک شیوه تخصصی و موثر برای درمان ناباروری با علت مردانه است، پیش از هر چیز تخمدانها توسط داروهای محرک تخمکگذاری تحریک میشود و پس از آمادهسازی تخمکها یک اسپرم در شرایط آزمایشگاهی خاص به داخل تخمک تزریق میشود و تقریبا پس از ۴۸ ساعت جنینهای تقسیم شده و مناسب به داخل رحم زن انتقال داده میشود.
لقاح خارج از رحمی
IVF که از آن با عنوان لقاح خارج رحمی یاد میشود، یکی از شیوههایی است که برای درمان نازایی مورد استفاده قرار میگیرد. در این شیوه لقاح خارج رحمی یا باروری در محیط آزمایشگاه انجام میشود. این روش در شرایطی که لولههای رحمی آسیبدیده باشند یا اختلال در عملکرد آنها مشاهده شود از سوی متخصص به بیمار توصیه میشود. این شیوه نه تنها در مورد زنان مبتلا به مشکلات و اختلالات تخمدانی بلکه در برخی موارد درباره ناباروریها با علت مردانه نیز به زوجها توصیه میشود.
IUI
در شیوه درمانی IUI اسپرمهای فعال پس از جداسازی و آمادهسازی به شکل مصنوعی همزمان با تحریک تخمکگذاری به رحم هدایت میشوند. در این شیوه از آنجا که تحریک تخمکگذاری با سونوگرافیهای متعدد در روزهای متوالی یا با اندازهگیری هورمونهای جنسی موجود در ادرار مشخص میشود و متناسب و همزمان با ورود اسپرم این اتفاق انجام میشود، بنابراین احتمال بارداری و باروری زیاد است.
روشهای جایگزین برای درمان ناباروی
گاهی پیش میآید که زوجها پس از بررسیهای مختلف و تجربه روشهای درمانی متعدد به این نتیجه میرسند که باید از شیوههای جایگزینی برای درمان ناباروری و نازایی از قبیل استفاده از تخمک، جنین اهدایی یا رحم جایگزین استفاده کنند. در این شرایط در صورت احراز ضرورت درمان به روش جایگزین مرکز درمانی برای انتخاب اهداکنندگان و دریافتکنندگان شرایطی را در نظر میگیرد که در صورت برآورده شدن آنها مشاوره نهایی برای انجام کار با متخصصان رشتههای مختلف زنان زایمان، جنین شناسی، آندرولوژی، غدد، داخلی، ژنتیک، عفونی و روانپزشکی انجام میگیرد.
از اهداءتخمک چه میدانید؟
در شرایطی که برخی از زوجها به دلیل عدم پاسخ تخمدانها و بروز اختلال در تولید تخمکها در زن، از داشتن فرزند محروم میشوند، با کمک این شیوه میتوان فرصتی را برای آنها فراهم کرد تا تجربه بچهدار شدن را در زندگی داشته باشند. بنابراین در برخی مراکز درمان ناباروری و نازایی اهدا تخمک که شامل تهیه و جمعآوری تخمک از زن اهدا کننده و باروری آن تخمک در آزمایشگاه با اسپرم مرد و انتقال جنینها به رحم زن نابارور است، صورت میگیرد.
حال باید دید که اهدا تخمک در چه شرایطی و برای چه گروهی از زنان انجام میشود:
* زنانی که مبتلا به بیماری نارسایی زودرس تخمدان هستند یا تخمدانهای آنها به دلیل سابقه جراحی از بدن خارج شده یا سابقه درمان بیماری با شیوههای شیمیدرمانی و پرتو درمانی دارند میتوانند از این شیوه جایگزین برای درمان استفاده کنند.
* افرادی که با توجه به تحریک تخمکگذاری و مصرف داروهای تجویز شده پاسخی از سوی تخمدانها دریافت نمیکنند و زنانی که به ذخیره پایین تخمدان مبتلا هستند.
* زنانی که سقط مکرر غیرقابل درمان و شکستهای مکرر روشهای باروری خارج رحمی را تجربه میکنند و دست کم ۳ بار ناموفق بودهاند.
* افراد مبتلا به بیماری ژنتیکی که بیماری از طریق مادر به فرزند قابل انتقال است و با استفاده از روشهای آزمایشگاهی در دسترس و تشخیص متخصص ژنتیک بیماری قابل شناسایی و درمان نیست، در این شرایط نیز میتوان از درمانهای جایگزین استفاده کرد.
* در افرادی که ناباروری در سنین بالا را تجربه میکنند در صورتی که زن بیش از ۴۰ سال داشته باشد نیز این شیوه توصیه میشود.
شرایط اهدا جنین را بدانید
بسیاری از زوجها به دلیل ابتلا به مشکلاتی از قبیل نداشتن تخمک یا اسپرم سالم، یا عدم امکان باروری جنین یا مشکلات دیگر برای تشکیل جنین بیولوژیکی مجبور به استفاده از گامت اهدایی یا جنین اهدایی میشوند. در این شرایط جنین در رحم زن گیرنده شکل گرفته و بزرگ میشود و به این ترتیب هم زن و هم جنین تعلق خاطر بیشتری به عنوان مادر و فرزند به یکدیگر احساس میکنند. اهدا جنین یا تخمک در هر صورت با توجه به قوانین و راهنماییهای اخلاقی انجام میگیرد و مشاورانی پیش از انجام کار درباره مسائل پزشکی و اجتماعی این موضوع با خانوادهها صحبت میکنند و در نهایت پس از بررسیهای نهایی و آگاهسازیهای لازم اهدا جنین برای زوج صورت میگیرد.
رحم جایگزین راه حلی دیگر
یکی از دلایل ناباروری و ناتوانی مادر عدم توانایی او در حمل، نگهداری و پرورش جنین در رحم است. در این شرایط استفاده از رحم جایگزین از سوی متخصصان ناباروری به زوج توصیه میشود. استفاده از رحم جایگزین زمانی ضرورت پیدا میکند که زوج همه شرایط دخیل در شکلگیری فرزند را دارند و تنها به دلیل فقدان رحم سالم، امکان بچهدار شدن از آنها سلب شده است. در این شرایط تکنولوژی لقاح خارج رحمی انجام میشود و جنین حاصل از لقاح تخمک مادر و اسپرم پدر متقاضی درمان به رحم شخص ثالث که قرار است از رحم او به عنوان رحم جایگزین استفاده کنند، منتقل میشود.
در شرایطی که زوجین با مسئله نازایی و ناباروری روبهرو میشوند متناسب با روحیات و ویژگیهای شخصیتی رفتار متفاوتی از خود بروز میدهند. اولین واکنش زوجها در مقابل ناباروری و نازایی مسئله «انکار» است. در این شرایط گاهی یکی از زوجین یا هر دو آنها نمیتوانند این مسئله را بپذیرند و با این موضوع کنار بیایند. بنابراین وارد اولین مرحله شدهاند. باید توجه کنید که مکانیسم سازگاری در افراد مختلف متفاوت است، گاهی فردی در مقابل بیشترین استرسها میتواند واکنشها و عکسالعمل مناسبی نشان دهد و برعکس فرد مقابل او در مقابل خفیفترین تنشها، بیشترین حساسیت و عکسالعمل را بروز دهد.
