امکان زنده ماندن نوزاد نارس

در این مطلب قصد داریم شما را نوزاد نارس آشنا کنیم و راه های مراقبت از آن را بازگو کنیم. با ما تا پایان همراه باشید.
 
 زایمان زودرس، زایمانی هست که طبق مرسوم بین هفته ۲۰ تا ۳۷ بارداری اتفاق می‌افتد. در زایمان، رحم برای باز شدن سرویکس منقبض می‌شود که نخستین فاز ولادت کودک هست. به نقل از بیتوته در بارداری کامل این فاز دست کم تا هفته ۳۷ اتفاق نمی‌افتد. به زایمان زودرس، زایمان نارس هم گفته می‌شود. ولادت نوزاد هر چه مقدار زودتر اتفاق افتد، احتمال بروز مشکلات جدی برای نوزاد زیادتر می باشد.
احتمال زنده مانی نوزادان نارس چقدر هست؟
برای نوزادانی که پیش از هفته ۲۴ متولد می‌شوند، احتمال زنده ماندن زیاد کم هست و در صورت زنده ماندن طبق مرسوم دچار مشکلات مزمن مربوط به تندرستی می‌شوند. این نوزادان محتمل هست در تکلم، یادگیری و مهارت‌های حرکتی هم دچار اشکال گردند.
Ability to survive premature baby
ولادت نوزادان زود‌تر از موعد طبیعی یکی از مهم‌تری ن دغدغه‌ها و نگرانی‌ های زوج‌ ها بویژه مادران جوانی هست که منتظر ولادت فرزندشان به سر می‌برند و این ولادت زودهنگام نوزاد و تکامل نیافتن اندام‌ های او من جمله مهم‌ترین عوامل بروز این نگرانی هست، زیرا مقاومت و امنیت بدن نوزاد را در مقابل بیماری‌ ها و عفونت‌ های احتمالی به دست کم می‌رساند و در شرایطی خاص خطر فوت را نیز برای نوزاد به همراه دارد.
طبق پژوهش ها درصدی از نوزادان به جای ولادت در زمان طبیعی، پیش از موعد طبیعی متولد می‌شوند. این نوزادان که در گروه نوزادان نارس قرار می‌گیرند در قیاس با نوزادان دیگر در هفته اول ولادت ۶ برابر و در سال اول تولدشان ۳ برابر نوزادان معمولی با خطر آسیب پذیری و فوت روبه رو می باشند.
احتمال مبتلا شدن به مشکلات و اختلال‌های تنفسی در این نوزادان زیاد هست. تنظیم دمای بدن نوزادان نارس در قیاس با نوزادان طبیعی سخت‌تر هست و این گروه محتمل هست در روند رشد مغزی شان با مشکل روبه رو گردند. از این رو زایمان زودرس می‌تواند آسیب ها مکرر و دلواپس کننده‌ای برای والدین نوزاد بهمراه داشته باشد.
ولادت زودرس در سه‌ چهارم موردها مرگ‌ و‌ میر نوزادان و نیمی از مورد ها اختلالات نورولوژیک در کودکان مقصر هست. خطر مشکلات مربوط با تکامل دستگاه عصبی و بیماری‌ های ناتوان کننده در کودکان با پیشینه ولادت زودرس به مراتب زیادتر از سایرین هست.
Ability to survive premature baby
سن بارداری به صورت معکوس با خطر مرگ‌ و‌ میر نوزادان در رابطه هست. مرگ‌ و‌  میر نوزادان به میزان قابل‌ توجهی در نوزادانی که پیش از هفته ۳۲ بارداری متولد شده اند بالاتر هست. متاسفانه علی رغم پیشرفت‌ های موخر در مراقبت‌ های مامایی و نوزادی، شیوع تولد‌ های زودرس رو به افزایش هست.
طی دو دهه گذشته شمار تولد‌ های زودرس ۲۰ درصد افزایش داشته و زیادتر این مورد ها بین هفته‌های ۳۴ تا ۳۶ بارداری اتفاق افتاده‌اند. علل زایمان و ولادت زودرس هنوز به نوعی دقیق مشخص نیستند.
به احتمال زیاد ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی مطرح می باشند.
بیماری‌ هایی مثل:
واژینوز باکتریایی
عفونت‌ های داخل رحمی
عفونت‌ های غی رزنانه
جراحی شکمی در مادر
اختلالات اندوکرین مادر
چند قلویی
طول سرویکس کوتاه‌تر از ۳ سانتی متر
سیگار
ناهنجاری‌های رحمی
و جفت سرراهی در آغاز زایمان و ولادت زودرس مقصر شناخته شده‌اند.
Ability to survive premature baby
زایمان زودرس و نشانه ها آن:
به ولادت بین هفته‌ های ۲۲ تا ۳۷ بارداری زایمان زودرس گفته می‌شود. گرچه دلیل آن به نوعی دقیق آشکار نیست، ولی عوامل زیر نقش بنیادی در زایمان زودرس دارند:
– گرچه دلیل آن به نوعی دقیق آشکار نیست، ولی عوامل زیر نقش بنیادی در زایمان زودرس دارند:
– عفونت‌ های واژینال به خصوص باکتریال: مواد ترشح شده از باکتری‌ ها باعث پاره شدن کیسه آب می‌شود و گاهی ورود باکتری به مایع آمنیوتیک باعث زایمان زودرس می‌شود.
– ناهنجاری در رحم
– مشکلات جفت مثل جفت سر عازم و کندگی جفت
– بزرگی اکثر از حد رحم مثل چند قلویی و افزایش مایع آمنیوتیک
– بعضی بیماری‌ها مثل دیابت، ژنژویت (عفونت لثه شدید)، لوپوس، آسم شدید، هپاتیت، بیماری‌ های روده، عفونت کلیوی، عفونت ریوی، ضربه به شکم، جراحی شکم مثل آپاندیس در بارداری
عده ای از ریسک فاکتور ها:
– سن کمتر از ۱۸ یا زیادتر از ۳۵
– قد کوتاه
– پیشینه قبلی از زایمان زودرس
– حاملگی دو قلو و یا چند قلو
– وزن کم پیش از حاملگی
– استفاده سیگار، الکل، کوکائین در حاملگی
– خونریزی واژینال در اکثر از یک تریمستر
– فاکتور‌ های ژنتیکی
– کار سخت و مدت زمان طولانی
علاوه بر این بعضی پژوهش ها نشان داده که استرس زیاد باعث تولید هورمون‌ هایی می‌شود که انقباضات رحم را زیادتر کرده و منتج به زایمان زودرس می‌شود. افسردگی و استرس من جمله شایع‌ترین عوامل بیگانه هست که باعث بروز زایمان زودرس می‌شود.
طبق نتیجه های تحقیقات، مادرانی که دوران بارداری خود را با نگرانی، افسردگی و استرس پشت سر می‌گذارند احتمال بروز این اختلال را در نوزادشان افزایش می‌دهند چرا که این حالات روحی باعث افزایش هورمون استرس در خانم ها باردار می‌شود و احتمال زایمان زودرس را در آن‌ها بالا می‌برد.
Ability to survive premature baby
شب بیداری، شب کاری، تنش‌ها و فشار کاری خانم ها باردار در بعضی از شغل ها مثل پرستاری نیز می‌تواند احتمال بروز این آسیب را در خانم ها باردار افزایش دهد و احتمال ولادت نوزاد را پیش از تکامل اندام‌ های درونی بدن بویژه اندام‌ های تنفسی در هفته‌ های ۳۴ و ۳۵ بالا ببرد؛ اختلالی که بروز آن باعث آسیب پذیری نوزاد شده و احتیاج به مراقبت‌ های ویژه از نوزاد را ضروری می‌کند.
مشکلات متاثر از زایمان زودرس:
همان طور که پیش‌تر اشاره شد، اعضای بدن نوزاد نارس به حد کافی رشد نکرده اند که این مساله می‌تواند منتج به مشکلات مربوط به سلامتی گردد:
نوزادانی که در حدود ۳۲ هفتگی (کمی زیادتر از ۷ ماه) متولد می‌شوند، به احتمال زیاد قادر به تنفس، تغذیه و تنظیم دمای بدنشان نیستند. اما طبق مرسوم پس از این کودکان برای رشد زمان دارند و زیادتر آن‌ها از بیمارستان مرخص می‌شوند.
نوزادانی که پیش از ۲۶ هفتگی (زیر ۶ ماه) متولد می‌شوند زیادتر محتمل هست که دچار مشکلات جدی گردند. اگر نوزاد شما با جثه زیاد کوچک یا مریض متولد شده هست، محتمل هست وادار باشید برای معالجه او تصمیم های دشواری بگیرید.
نوزادان نارسی که به بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان جابه جا می‌شوند، تحت مراقبت‌ های شدید برای جلوگیری از عفونت و یا تحولات تنفسی و ضربان قلب قرار می‌گیرند و تا وقتی که قادر به محافظت حرارت بدنشان نشده اند، در تخت‌ های ویژه گرم حفظ می‌شوند.
راه‌ های پیشگیری از زایمان زودرس
برای پیشگیری از ولادت نوزاد نارس نکات پراهمیتی وجود دارد که رعایت کردن آن‌ها می‌تواند تا حد بسیاری از ولادت نوزاد نارس پیشگیری کند و احتمال ولادت نوزاد را در زمانی زود‌تر از زمان طبیعی به دست کم محتمل برساند.
در طول دوران بارداری رابطه خود را با پزشک تان قطع نکنید. با کنترل بیماری‌ های مادر و کنترل تغذیه و تأمین شرایط مناسب برای حاملگی می‌توان از ولادت نوزاد نارس جلوگیری نمود.
علایم زایمان زودرس:
– درد‌ های شکمی مثل درد‌های دوران پریود
– افزایش و یا دگرگونی شفاف در ترشحات واژینال و یا خونریزی واژینال
– پاره شدن کیسه آب و دفع مایع روشن از واژن
– درد و فشاردر قسمت پایانی کمر
– احساس این که جنین در حال فشار به سمت پایین هست
– تورم غیر منتظره و یا شدید در پا، دست و صورت
– دگرگونی شفاف در حرکت جنین
– تب، لرز، استفراغ و سر درد شدید
– گاهی درد معده که اصلا و ابدا رفع نمی‌شود و گاهی همراه با اسهال می‌باشد 
 
درصد امکان حیاتِ نوزاد نارس مطابق عمر او در زیر آورده شده است:

(هفته‌ ها با احتساب آخرین زمان قاعدگی مادر درج شده‌اند.)
۲۳ هفته، ۱۰ – ۳۵ درصد
۲۴ هفته، ۴۰ – ۷۰ درصد
۲۵ هفته، ۵۰ – ۸۰ درصد
۲۶ هفته، ۸۰ – ۹۰ درصد
۲۷ هفته، بیش از ۹۰ درصد
۳۰ هفته، بیش از ۹۵ درصد
۳۴ هفته، بیش از ۹۸ درصد

وقتی کودک نمی‌تواند به منزل بیاید

وقتی کودک نارس متولد می‌شود و یا در بیمارستان با مشکلاتی مواجه می‌گردد، احتمالاً مادر بدون او به منزل می‌آید و هر چند وقت یک‌ بار می‌تواند نوزادش را ملاقات کند.
مدت زمانی که نوزاد باید در بخش مراقبت‌ های ویژه بگذراند قطعاً دوران دشواری برای مادر خواهد بود. زیرا نه تنها قبل از این که فرصت داشته باشد فرزندش را بشناسد از او جدا مانده‌، بلکه باید به دیدن او در میان انبوه ترسناکی از دستگاه‌ها عادت کند. این وضع شاید در ابتدا بسیار ترسناک باشد، اما خوب است از کادر بیمارستان بخواهد کار هر دستگاه را برای او توضیح دهند تا بفهمد که در واقع این دستگاه‌ها حفظ سلامت کودک او را به عهده دارند. 

ولی با توجه به نکات زیر می‌تواند با کودک خود در ارتباط بیشتری باقی بماند:

– در یک فاصله ۲۴ ساعتی، شیرش را بدوشد و آن را به بخش مراقبت‌ های ویژه از کودکان در بیمارستان تحویل دهد. اگر شیر مادر هنوز جاری نشده است، کودک می‌تواند شیر خشک بخورد.
– مهم است که هر قدر می‌تواند با کودک وقت صرف کند. بسیاری از بیمارستان‌ ها اتاق‌ های خاصی دارند که می‌تواند در آن‌ ها در کنار کودک باشد و در مراقبت روزمره او مشارکت کند. در ابتدا، ممکن است کودک به قدری کوچک و ضعیف به نظر برسد که بترسد به او دست بزند. اما همه کودکان نسبت به تماس‌ های محبت‌ آمیز واکنش نشان می‌دهد، و حتی اگر از آن دسته کودکانی باشد که نباید آن‌ ها را از انکوباتور خارج کرد، می‌تواند با او صحبت کند و از طریق دریچه‌ های انکوباتور او را نوازش کند.

Ability to survive premature baby

حتی شاید بتواند در عوض کردن پوشک و لباس پوشاندن او کمک نماید. همه روزه نوزادش را عیادت کند و با او در تماس باشد. اما در بیمارستان، زندگی نکند.

– اغلب پدران و مادران در مورد نوزادشان چیزی نمی‌پرسند چون کودکشان به قدری ظریف و شکننده که به نظر می‌رسد از شنیدن پاسخ هراس دارند. آن‌ ها می‌توانند درباره هر چیزی که مایه نگرانی است از پزشک یا کادر پرستاری سؤال کنند. با مراقبت‌ های ویژه امروزی، حتی کودکانی که قبل از ۲۸ هفتگی به دنیا می‌آیند می‌توانند زنده بمانند.

– کمی افسردگی برای مادر کاملاً طبیعی است. می‌تواند گریه کند و هراس‌ هایش را با دیگران در میان بگذارد.
– مادر نباید بی‌ جهت نگران آینده‌ای باشد که بر آن کمترین کنترلی ندارد. ببیند امروز چه کاری از او ساخته است.
– با مادرانی که دارای نوزادان نارس بوده‌اند صحبت کند. در این صورت خواهد فهمید که تنها نوزاد او نیست که با مشکلات دست و پنجه نرم می‌کند و کودکانی که دارای این مشکلات هستند بسیارند.

دوره پس از دشواری

بسیاری از مادران پس از خروج فرزندشان از بیمارستان به او بیش از اندازه شیر می‌دهند و یا ماه‌ ها پس از تولد، هنوز نوزاد را روی سینه خود می‌خوابانند. در حالی که وقتی نوزاد از دشواری بیرون آمد، نباید او را تحت تأثیر تجربه روزهای گذشته به عنوان یک بیمار ارزیابی نمود. توجه به افزایش وزن کودک در این مرحله مهم است.

پاسخ ترک

Please enter your comment!
Please enter your name here

+ 42 = 52