نی نی تایم: در این مقاله به برخی از باور های نادرست در مورد افسردگی خواهیم پرداخت. با این مطلب همراه باشید.
افسردگی چیزی فراتر از از غم و ناراحتی است.
همه انسانها در طول زندگی خود لحظاتی از غم و اندوه را تجربه میکنند، اما فقط تعدادی از این افراد دوران افسردگی بالینی را تجربه میکنند. افسردگی یک بیماری فراگیر است که در مغز تغییراتی ایجاد میکند و اصلا با ناراحتی و غم قابل مقایسه نیست. افسردگی بر همه جنبههای زندگی فرد افسرده اثر میگذارد. این بیماری ممکن است کاملا ناتوانکننده باشد و یا سرآغازی برای خودکشی فرد افسرده. وقتی فردی افسرده است، کاری ساده مثل دوش گرفتن یا حتی تعاملات اجتماعی برای او دشوار و غیرممکن به نظر میرسد.
گاهی آنقدر نوع نگاه این افراد نسبت به همه چیز تغییر میکند که دنیا و همه افراد پیرامون خود حتی اعضای خانواده و دوستان را مانند دشمن میبینند. این افراد از لحاظ منطقی میدانند که دیگران دوستشان دارند و دنیا در برابر آنها نیست، اما منطق و دلیل در بیماری افسردگی نقش بسیار کمی بازی میکند. آنچه در افسردگی مهم است احساس شرم غیرقابلتوضیح، درماندگی و ناامیدی است. این حسها گاهی در قالب غم و گاهی در قالب حسهایی مانند حماقت، بیحسی فلجگونه و این حس که هیچ چیز رو به بهبود نیست بروز میکنند.
– افسردگی برابر با ضعف نیست.
افسردگی مانند سرطان یا هر بیماری دیگری، هیچ ربطی به توان، قدرت یا شخصیت بیمار ندارد. این بیماری ترکیبی از عوامل ژنتیکی، بیولوژیکی، محیطی و روانی است که فراتر از خلقوخو و حال و هوای فرد است. طبق نوشتههای وبسات Make It OK که کمپینی برای تشویق مردم به صحبت بیشتر در مورد بیماریهای روانی راه انداخته، «افرادی که درگیر بیماری سرطاناند معمولا با صفاتی نظیر شجاع یا مصمم توصیف میشوند، در حالی که همین ادبیات محترمانه شایسته افراد مبتلا به بیماریهای روانی است». وبسات Make It OK در حوزه ایجاد بسترهای لازم برای اطلاعرسانی آموزشی در مورد بیماریهای روانی کار میکند و هدفش شفافسازی باورهای غلطی است که پیرامون این نوع بیماریها در جامعه به وجود آمده است.
افسردگی فقط برای کشورهای توسعهیافته و جهان اول نیست.
طبق گزارش سازمان بهداشت جهانی، ۳۵۰ میلیون نفر در سراسر جهان از افسردگی رنج میبرند. این عدد ۵ درصد جمعیت کل جهان است و ۲۰ تا ۴۰ درصد زنانی که در کشورهای در حال توسعه زندگی میکنند از افسردگی پس از زایمان رنج میبرند که این عدد حدود دو برابر بیشتر از کشورهای صنعتی و توسعهیافته است. تعداد افرادی که دارای علائم افسردگیاند یا بیماری افسردگی آنها توسط متخصصان بیماریهای روانی تشخیص داده شده، از فرهنگی به فرهنگی دیگر متفاوت است، اما فردی که در خطر ابتلا به یک اختلال افسردگی است نه براساس ملیت مشخص میشود و نه براساس عناصری مثل ظاهر، نژاد، سن، وضعیت اجتماعی و اقتصادی، مذهب، شغل و تحصیلات. افسردگی برای هیچکس تبعیض قائل نمیشود و افرادی که معتقدند بیماریهای روانی به دلیل عوامل بیرونی روی میدهد به طور کامل مسائل ژنتیکی، بیولوژیکی و بسیاری دیگر از عوامل موثر درونی را نادیده میگیرند.
افسردگی خلاقیت را میکُشد.
در میان گروههای هنری باور غلطی وجود دارد بر این اساس که برای خلاق بودن و خلق کردن یک اثر هنری، هنرمند باید رنجکشیده باشد. درست است که بسیار از رنجهای بشری سرچشمه خلق بزرگترین آثار هنری جهان بودهاند، اما تقاوت مهمی بین الهام گرفتن از غلبه بر سختی و رنج با این ایده که کسی که میخواهد هنرمند خلاقی باشد باید حتما رنج بکشد وجود دارد.
«شما برای خلق حتما نباید رنج بکشید یا شکنجه شوید؛ در واقع این کار اصلا روش خوبی برای تولید یک اثر هنری موفق نیست»؛ این جمله از کاترین گِرَدی است که استاد اقتصاد در دانشگاه براندیس (Brandeis) است و روی تاثیرات محرومیت و داغدیدگی بر خلاقیت با مطالعه و بررسی نقاشیهایی که نقاشان در دو سال بعد از مرگ معشوقهشان خلق کردهاند پژوهش کرده است. نتایج پژوهش او نشان میدهد که نه تنها این هنرمندان بهترین کارهایشان را در این دو سال پر درد و رنج خلق نکردهاند، بلکه این آثار اصلا قیمت زیادی در حراجیها نداشتند. این ایده که برای خلق یک اثر هنری، هنرمند با از نظر عاطفی رنج بکشد و از درمان آن خودداری کند نه تنها پوچ و بیمعنی است، بلکه خطرناک هم هست.
قرصهای ضدافسردگی شما را تبدیل به زامبی نمیکنند.
گرچه قرصهای ضدافسردگی کمی ترسناک به نظر میرسند، اما به هیچ وجه شخصیت شما را دگرگون نمیکنند و شما را شبیه زامبیها نمیکنند. قرصهای ضدافسردگی، مانند بسیاری دیگر از داروها، دارای عوارض جانبیاند و به کمی زمان نیاز است تا براساس وضعیت هر فرد قرص ضدافسردگی مناسب او پیدا شود. با این همه، با پیشرفت تکنولوژی، ما در مسیر توسعه داروها و روشهای موثر و جدید راه زیادی را پیمودهایم و به داروها و روشهایی رسیدهایم که کمترین عوارض جانبی را دارند.
البته راههای درمانی دیگری هم وجود دارند و افسردگی لزوما نباید همیشه با دارو درمان شود. با این وجود، با توجه به شدت علائم، بهویژه در موارد خودکشی، شیوههای درمان و قرصها میتوانند یک زندگی را نجات دهند. بنابراین، پیش از اینکه به کسی توصیه کنید داروهایش را قطع کند، به این مسئله فکر کنید که این حرف شما ممکن است زندگی فرد را به خطر بیاندازد.
قرصهای ضدافسردگی اعتیادآور نیستند.
برعکس بسیاری از داروهای ضداسترس و داروهای خوابآور، خوردن قرصهای ضدافسردگی تبدیل به عادت شما نمیشوند. قطع مصرف این داروها نه باعث میل دوباره به مصرف آنها میشود و نه برای تاثیر دوباره نیاز به افزاش میزان مصرف آنهاست. تاثیرات منفی ترک مصرف این داروها که با قطع ناگهانی مصرف آنها روی میدهد، به دلیل واکنش فیزیولوژیکی بدن است، مانند وقتی که انسولین بدن یک فرد دیابتی قطع میشود. به همین دلیل هم پزشکان توصیه میکنند این داروها را بهتدریج و آرام قطع کنید.
باور نادرست: کار سخت، با افسردگی مقابله میکند
یکی از این حقایق ناقص بیان شده این است که اگر فرد مبتلابه افسردگی خودش را وقف کار کند، احساس بهتری درون او شکل خواهد گرفت. حقیقت امر این است که یک فرد شاید بتواند با کار زیاد و سخت از غم و غصه خفیف ناشی از یک اتفاق بکاهد، اما افسردگی مشکل متفاوتی است که با کار سخت و زیاد نمیتوان از آن رهایی یافت. حقیقت این است که کار کردن بیشازحد میتواند نشانهای از افسردگی بالینی در افراد، بهخصوص در مردان باشد.
باور نادرست: افسردگی یک بیماری واقعی نیست
فسردگی یک عارضه جدی است. باوجوداین، بسیاری مشکل پزشکی را بااحساس اندوه عادی اشتباه میگیرند. اسکنهای مغز افراد افسرده نشاندهنده این است که مواد شیمیایی موجود در مغز این افراد که وظیفه انتقال پیامها را بین اعصاب برعهدهدارند، از تعادل خارج شدهاند. عدم تعادل در این مواد شیمایی میتواند منجر به عواقب ناگواری شود.
حقیقت: امکان تشخیص افسردگی در مردها سختتر است
امکان تشخیص وجود افسردگی در یک مرد سخت است و حتی پزشک و خود فرد و اعضای خانوادهاش ممکن است این مشکل را تشخیص ندهند. این عدمتشخیص به این دلیل است که مردان در مقایسه با زنها کمتر در مورد احساسهای خود صحبت میکنند و بعضی از مردان باوجود داشتن افسردگی ظاهر ناراحت و غمگینی ندارند. در عوض، مردان افسرده ممکن است تندخو، خشن و بیقرار باشند. بعضی از این مردان حتی دیگران را به باد ناسزا و فحش میگیرند. بعضی از مردان سعی میکنند که از طریق رفتارهای بیملاحظهای همچون نوشیدن مشروبات الکلی یا مواد مخدر با افسردگی خود مقابله کنند.
باور نادرست: افسردگی فقط احساس تاسف به حال خود است
در اکثر فرهنگها قدرت اراده و سرسختی ذهنی قابلستایش است و اگر کسی از قدرت اراده و سرسختی ذهنی عقبنشینی کند او را فردی نالان مینامند. اما افراد مبتلابه افسردگی بالینی تنبل نیستند و به حال خود افسوس نمیخورند. افسردگی یک بیماری پزشکی است؛ یک مشکل بهداشتی که مرتبط با تغییراتی در مغز است. این بیماری مانند هر بیماری دیگر با درمان مناسب بهبود مییابد.
حقیقت: هر فردی ممکن است مبتلابه افسردگی شود
شاعران، ورزشکاران، افراد خجالتی، افراد اجتماعی و هر فردی از هر قومی ممکن است مبتلابه افسردگی شود. آمارها نشان میدهد که احتمال ابتلای زنان به افسردگی دو برابر مردان است. اما شاید علت این تفاوت این باشد که زنان بیشتر به دنبال درمان افسردگی میروند. حمله بیماری افسردگی معمولا در اواخر نوجوانی یا در دهه بیست زندگی بروز میکند، اما این مشکل میتواند در هر سنی هم بروز کند. تجربههای شخصی بد و ناراحتکننده ممکن است حمله افسردگی را برانگیزند، اما شاید هم حمله افسردگی بهطور غیرمنتظره رخ دهد.
حقیقت: افسردگی ممکن است به آهستگی بروز کند
ممکن است افسردگی بهتدریج بروز کند و درنتیجه شناسایی آن در مقایسه با یک بیماری ناگهانی سختتر باشد. یک روز با پیشامدهای بد میتواند روال عادی زندگی شما را برهم بزند و باعث شود که از کار کردن، مدرسه رفتن یا شرکت در فعالیتهای اجتماعی خودداری کنید. یک نوع افسردگی به نام کجخلقی (Dysthymia) ممکن است بهصورت یک ناخوشی مزمن برای سالها ادامه یابد و روابط و موقعیت شغلی شما را تخریب کند. بسیاری از این افراد پس از یک درمان ۴ تا ۶ هفتهای بهبود پیدا میکنند.
باور نادرست: درمان افسردگی به معنای مصرف همیشگی دارو است
دارو فقط یکی از روشهای مورداستفاده برای درمان افسردگی است. درخواست درمان برای افسردگی به این معنا نیست که شما را مجبور کنند دارو مصرف کنید. در حقیقت، تحقیقات نشان میدهند که گفتگو درمانی نیز میتواند در درمان افسردگیهای خفیف تا متوسط مفید باشد. مصرف داروهای ضدافسردگی هم به این معنا نیست که برای همیشه باید از این داروها استفاده کنید. پزشک شما در تعیین زمان مناسب برای قطع داروها به شما کمک میکند.
باور نادرست: افراد افسرده زیاد گریه میکنند
نه همیشه. بعضی از افراد به هنگام افسردگی اصلا گریه نمیکنند و حتی خیلی هم اندوهگین به نظر نمیرسند. در عوض، چنین افرادی ازنظر احساسی «تهی» هستند و احساس بیارزشی و بیهودگی میکنند. افسردگی درماننشده حتی بدون علائم آشکار مانع از زندگی خوشحال میشود و خانواده فرد هم تاوان آن را میدهند.
حقیقت: سابقه خانوادگی به معنای بروز حتمی افسردگی نیست
وجود افسردگی در میان سابقه خانوادگی شما به این معنا نیست که شما نیز حتما مبتلابه افسردگی میشوید، اما احتمال ابتلا به افسردگی در شما بیشتر میشود. افراد دارای سابقه خانوادگی افسردگی باید مراقب علائم اولیه افسردگی باشند و اقدامات لازم همچون کاهش استرس، انجام فعالیت بیشتر، مشاوره و درمان حرفهای را انجامدهند.
باور نادرست: افسردگی بخشی از فرایند پیرشدن است
بسیاری از افراد بدون آنکه مبتلابه افسردگی شوند دوران پیرشدن خود را سپری میکنند. اما در صورت بروز افسردگی در دوران پیری امکان نادیده گرفته شدن آن زیاد است. افراد مسنتر معمولا احساس غم خود را پنهان میکنند و علائم افسردگی مبهم و متفاوتی دارند. برای مثال، غذاها دیگر مزه خوب سابق را برای آنها ندارند، بیشتر احساس درد میکنند و الگوی خواب آنها نیز تغییر میکند. مشکلات پزشکی ممکن است باعث افسردگی در مسنترها شود و افسردگی نیز سرعت فرایند بهبود پس از یک حمله قلبی یا جراحی را کاهش میدهد.
حقیقت: افسردگی زوال عقل را تقلید میکند
در افراد مسنتر مشکل افسردگی میتواند علت اصلی مشکلات حافظه، گیجی و در بعضی از موارد هذیان باشد. این امکان وجود دارد که پزشکها این مشکلات را با علائم زوال عقل اشتباه بگیرند یا این مشکلات را ناشی از کاهش حافظه مربوط به افزایش سن بدانند. با استفاده از یک درمان مناسب میتوان از این مشکلات ناشی از افسردگی جلوگیری کرد. رواندرمانی یکی از روشهای درمانی مفید برای افرادی است که نمیتوانند دارو بخورند یا علاقهای به خوردن دارو ندارند.
باور نادرست: صحبت کردن درباره مشکلات باعث بدتر شدن اوضاع میشود
زمانی به افراد توصیه میشد که با صحبت نکردن در مورد مشکلات خود ذهن خود را درگیر این مشکلات نکنند. باوجوداین، امروزه شواهدی وجود دارند که نشان میدهند یک گفتوگوی هدایتشده با یک فرد متخصص میتواند باعث بهبود مشکلات شود. انواع مختلف رواندرمانی با در نظر گرفتن الگوهای فکری منفی، احساسهای ناخودآگاه و مشکلات در روابط عاطفی فرد سعی در درمان افسردگی او میکنند. اولین گام این است که با یک متخصص بهداشت روانی صحبت کنید.
حقیقت: تفکر مثبت میتواند به افراد افسرده کمک کند
توصیه قدیمی «به چیزهای مثبت فکر کن»، به یک شیوه درمانی برای درمان افسردگی بدل شده است که به آن رفتاردرمانی شناختی (CBT) میگویند. افراد با این درمان شیوههای جدید تفکر و رفتار کردن را یاد میگیرند. با استفاده از رفتاردرمانی شناختی، «خودگویی» منفی و رفتار منفی فرد شناسایی میشود و با افکار شادمانتر و خلق مثبتتر جایگزین میشود. رفتاردرمانی شناختی روشی است که بهتنهایی همراه با دارودرمانی در برطرف کردن افسردگی بسیاری از افراد موثر است.
باور نادرست: نوجوانها بهطور طبیعی افراد آزرده و غمگینی هستند
اگرچه اکثر نوجوانان بیحوصله، اهل جروبحث و تحریکپذیر هستند، اما زودرنجی و احساس غم طولانیمدت برای نوجوانها امری طبیعی نیست. اگر غم و ناخشنودی نوجوانها بیش از دو هفته طول بکشد میتوان گفت که این غم و ناخشنودی نشانهای از افسردگی است که از هر ۱۱ نوجوان در یک نوجوان رخ میدهد. از دیگر علائم هشداردهنده در نوجوانها میتوان به احساس غم همیشگی یا تندخویی با دوستان، لذت نبردن از فعالیتهای موردعلاقه یا کاهش ناگهانی در نمرههای درسها اشاره کرد.
حقیقت: ورزش داروی خوبی برای افسردگی است
بسیاری از تحقیقها نشان میدهند که تمرین منظم و با شدت متوسط میتواند به بهبود علائم افسردگی کمک کند. بهعبارتدیگر، فعالیت بدنی میتواندمانند یک دارو در درمان افسردگیهای خفیف یا افسردگیهای متوسط عملکند. علاوه بر این، بهتر است که فعالیت بدنی را در باشگاه یا به همراه گروهی از دوستان خود انجام دهید، چون حضور در یک جمع باعث میشود که با دیگران ارتباط برقرار کنید.
باور نادرست: درمان افسردگی بسیار سخت است
حقیقت این است که اکثر افراد افسرده میتوانند با درمان مناسب بر مشکل خود فائق آیند. محققان موسسه بهداشت روانی آمریکا تحقیق وسیعی را انجام دادند که بر اساس نتایج آن علائم ۷۰ درصد افراد مبتلابه افسردگی با مصرف دارو– گرچه نه همیشه با یک دارو- برطرف میشود. تحقیقات نشان میدهند که بهترین درمان افسردگی ترکیبی از دارودرمانی و گفتگو درمانی است.
حقیقت: غم و غصه به معنای افسردگی نیست
بعضی از رویدادهای زندگی باعث احساس غم یا ناامیدی میشوند، اما در همه موارد به افسردگی بالینی منجر نمیشوند. غم و غصهای که به دلیل مرگ یک عزیز، طلاق، از دست دادن شغل و ابتلا به بیماری حاصل میشود یک امر طبیعی است. اما اگر احساس اندوه هرروزه برای اغلب ساعات روز ادامه یابد، نیاز به درمان وجود دارد. افرادی که با سختیها کنار میآیند، معمولا میتوانند برای مدتهای کوتاهی اندوه را فراموش کنند یا شادمان شوند.
حقیقت: امید بهروزهای بهتر امری واقعی است
اکثر افراد فکر میکنند که فرورفتن در اعماق افسردگی به معنای نبود امید برای زندگی بهتر است. اما این ناامیدی جزیی از بیماری فرد است و واقعی نیست. با استفاده از درمان، تفکر مثبت بهتدریج جایگزین افکار منفی میشود. وقتیکه افسردگی شما بهبود یافت، خواب و اشتهای شما نیز بهبود مییابد. علاوه بر این، گفتگو درمانی با یک مشاور شما را به مهارتهای کنار آمدن با مشکلات تجهیز میکند که بتوانید با استرسهای روزمره مقابله کنید
