عوارض بیماری های جنسی در بارداری

عوارض بیماری های جنسی در بارداری

امروزه در بعضی جوامع از شیوع بیماری های آمیزشی کاسته شده و در تعدادی دیگر از جوامع میزان شیوع آن ها رو به فزونی گذاشته است. ضمناً نوع بیماری های آمیزشی شایع نیز تغییر کرده و انواع خطرناکتر شیوع پیدا کرده اند. بیماری های آمیزشی (Sexually Transmitted Disease = STD) علاوه از خطرات و عوارض در مردان و خانم های غیر حامله، یک تهدید بالقوه برای خانم های حامله (Pregnant Women) و جنین آن ها محسوب می شود، طوری که اگر به موقع تشخیص و درمان نشوند، علاوه از عوارض زیانبار در مادر و جنین، ممکن است حتی جان مادر و جنین را نیز به مخاطره اندازند.

معمول‌ ترین بیماری‌ های مقاربتی علائم متعددی دارند که شایع‌ ترین آن‌ ها عبارتند از:

-کلامیدیا:

شایع‌ ترین بیماری مقاربتی است و عامل باکتریایی دارد. این بیماری در ۸۰ درصد زنان و ۵۰ درصد مردان هیچ نشانه‌ای ندارد اما از علائم آن می‌توان به ترشحات زنانه یا مردانه و درد یا سوزش هنگام دفع ادرار اشاره کرد. بزرگ شدن گره‌‌ های لنفاوی ناحیه کشاله ران از دیگر علائم این بیماری‌ است. همسران می‌توانند طی هر نوع فعالیت جنسی این بیماری را به یکدیگر منتقل کنند و متاسفانه اگر خانمی درگیر این بیماری شود خطر بارداری خارج رحمی و نازایی برای او وجود دارد. این بیماری با آنتی‌ بیوتیک درمان می‌شود.

-هرپس تناسلی:

یکی از انواع این ویروس سبب ایجاد تب‌خال در دهان می‌شود و دیگری زخم‌های تناسلی را پدید می‌آورد. این عفونت می‌تواند حین زایمان به فرزند منتقل شود. می‌توان با دارو از شدت عفونت کاست اما رفع کامل آن ممکن نیست.

-هپاتیت a، b، c و d :

هپاتیت b معمولا از تماس جنسی منتقل می‌شود و چشم‌ ها و پوست بیمار را زرد می‌کند. بیمار مبتلا به هپاتیت bخارش، تب و خستگی دارد و شاید حالتی شبیه آنفلوآنزا در او تشخیص داده شود. گاهی بیماری تا حدی پیش می‌رود که عوارض سیروز کبدی و سرطان کبد را هم به دنبال دارد. نکته جالب در مورد هپاتیت این است که یا سیستم ایمنی بدن آن را سرکوب می‌کند یا بیماری تا یک عفونت مزمن پیش می‌رود. برای درمان هپاتیت لازم است از داروهای مخصوص استفاده شود. هپاتیت نیز با انجام آزمایش خون قابل تشخیص است.

-سوزاک:

این بیماری سبب ترشحات زنانه و مردانه، درد هنگام دفع ادرار، بارداری خارج رحمی و ناباروری می‌شود اما می‌توان با آنتی‌بیوتیک آن را مهار کرد.

-سفلیس:

اگر سفلیس خفیف باشد اغلب غیر قابل تشخیص است و زخم‌ های ناشی از آن هم خود به خود از بین می‌روند اما در موارد شدید ممکن است عوارضی مانند بیماری‌ هرپس داشته باشد که با آنتی بیوتیک درمان می‌شود.

-ایدز:

این بیماری که طی مقاربت، انتقال خونی و از سرنگ مواد مخدر منتقل می‌شود، به محض ورود به بدن می‌‌تواند از همین روش دیگران را هم آلوده کند. از علائم ایدز خستگی، تعریق شبانه، تب و لرز مداوم بیش از چند هفته، سردرد، سرفه و…. را می‌توان ذکر کرد. متاسفانه باید گفت هنوز درمانی برای این بیماری کشف نشده است. تشخیص ایدز طی آزمایش خون در صورتی که مدتی از ابتلا گذشته باشد، ممکن است.

-زگیل تناسلی:

ویروس این بیماری برجستگی‌ هایی را در ناحیه تناسلی یا مقعد ایجاد می‌کند که به روش دارو درمانی یا انجماد رفع می‌شوند. انواع خطرناک این ویروس دهانه رحم را دچار تغییراتی می‌کند و در ‌‌نهایت مسبب سرطان دهانه رحم می‌شود.

-شپش تناسلی:

حشراتی که میان موهای زائد ناحیه تناسلی رشد می‌کنند و سبب خارش ناحیه می‌شوند. این حشرات از ارتباط زناشویی یا وسایل شخصی آلوده منتقل می‌شوند. برای رفع آن‌ ها باید ناحیه را کاملا پاکیزه نگه داشت و داروهای موضعی ضد شپش را مصرف کرد.

-گال:

یک عفونت مسری است که با داروهای خوراکی و موضعی درمان می‌شود.

آیا خانم های حامله می توانند مبتلا به بیماری های آمیزشی شوند؟

جواب بله است. همان بیماری های آمیزشی (Sexually Transmitted Disease = STD) که یک خانم غیر حامله می تواند مبتلا شود، یک خانم حامله نیز می تواند مبتلا شود. حاملگی (Pregnancy) سبب حفاظت خانم یا جنین وی در مقابل بیماری های آمیزشی نمی شود. اگر یک خانمی در دوران حاملگی مبتلا به بیماری  آمیزشی شود، می تواند نتایج فاجعه بار و گاها تهدید کننده زندگی هم برای خانم حامله و هم برای جنین وی ایجاد کند.

خانم ها باید اثرات مضر بیماری های آمیزشی را بدانند و یاد بگیرند که چگونه خود و فرزندشان را از ابتلا به بیماری های آمیزشی (STD) حفاظت کنند.

بیماری های آمیزشی چگونه خانم های حامله و فرزند آن ها را تحت تأثیر قرار می دهند؟

بسیاری از عوارض بیماریه ای آمیزشی (STD) در خانم های حامله (Pregnant Women) مشابه خانم های غیر حامله می باشند. بیماری های آمیزشی می توانند سبب سرطان دهانه رحم، هپاتیت مزمن، ‌بیماری التهابی لگن و ناباروری شوند. متأسفانه بسیاری از بیماری های آمیزشی در خانم های حامله بدون نشان و علامت هستند، بنابراین تشخیص داده نمی شوند. بیماری های آمیزشی می توانند از مادر به فرزند قبل از زایمان، حین زایمان و پس از زایمان منتقل شوند.

بعضی بیماری های آمیزشی مثل سیفیلیس از جفت عبور کرده و جنین را در داخل رحم آلوده می کنند. یک تعداد دیگر از بیماری های آمیزشی مثل سوزاک، کلامیدیا، هپاتیت و تبخال تناسلی هنگام زایمان در حین عبور جنین از کانال زایمانی به وی منتقل می شوند. ویروس HIV یا همان بیماری ایدز هم می تواند از جفت عبور کرده و جنین را در داخل رحم آلوده کند و هم اینکه در حین زایمان بچه را آلوده کند.

بر خلاف سایر بیماری های آمیزشی، ویروس HIV می تواند در حین شیر دادن نیز به بچه منتقل شود. یک خانم حامله که دارای بیماری آمیزشی است، ممکن است دچار زایمان زودرس، پاره شدن کیسه آب و عفونت رحم بعد از زایمان شود.

میزان شیوع بیماری های آمیزشی (STD) در خانم های حامله (Pregnant Women) چقدر است؟

بنده از آماری که نشان دهنده میزان شیوع بیماریهای آمیزشی در خانم های حامله ایرانی باشد، خبر ندارم. تبخال تناسلی و عفونت باکتریال واژن در خانم های حامله خیلی شایع است.

اثرات مضر بیماری های آمیزشی (STD) بر روی جنین عبارتند از:

تولد جنین مرده
جنین با وزن کم
التهاب ملتحمه چشم
عفونت خون
آسیب به سیستم عصبی
کوری
کری
هپاتیت حاد
عفونت ریه
مننژیت
بیماری مزمن کبدی
سیروز

بسیاری از عوارض فوق اگر مادر در هنگام حاملگی بررسی های لازم را انجام دهد قابل پیشگیری هستند.

اقدامات زیر جهت جلوگیری از عوارض بیماری های آمیزشی الزامی هستند:

بررسی از نظر وجود بیماری های آمیزشی در اوایل حاملگی
تکرار بررسی ها در نزدیکی زایمان
انجام درمان های لازم

آیا لازم است خانم های حامله (Pregnant Women) از نظر وجود بیماری های آمیزشی (STD) بررسی شوند؟

بله. بیماری های آمیزشی می توانند خانم ها از هر طبقه اجتماعی اقتصادی، و با هر میزان تحصیل را گرفتار سازند. در آمریکا مرکز کنترل بیماری ها توصیه می کند که هر خانم حامله در اولین ویزیت پس از حامله شدن از نظر بیماری های آمیزشی زیر بررسی شود:

کلامیدیا
سوزاک
HIV
هپاتیت B
سیفیلیس

خانم حامله باید از پزشک خود بخواهد که از نظر بیماری های آمیزشی (STD) فوق وی را بررسی نماید، چون بعضی از پزشکان بطور روتین این بررسی ها را انجام نمی دهند. امروزه تست های جدید و بسیار دقیقی وجود دارند که می توانند با دقت زیاد بیماری های آمیزشی را تشخیص دهند. حتی اگر خانمی در گذشته از نظر بیماری های آمیزشی مورد بررسی قرار گرفته است، باید با شروع حاملگی مجدداً بررسی شود.

یک خانم حامله (Pregnant Women) چگونه می تواند خود را از ابتلا به بیماری های آمیزشی (STD) حفاظت کند؟

مطمئن ترین راه برای جلوگیری از ابتلا به بیماری های آمیزشی، اجتناب از نزدیکی است.

استفاده از کاندوم های از جنس لاتکس از انتقال ویروس HIV بشدت جلوگیری می کند.

اگر کاندوم های لاتکس بطور صحیح و منظم استفاده شوند، می توانند خطر انتقال سوزاک، کلامیدیا و تریکومونا را کاهش دهند.

استفاده از کاندوم های لاتکس بطور صحیح و منظم موقعی خطر انتقال سیفیلیس، تبخال تناسلی و شانکر (یک نوع بیماری آمیزشی) را کاهش می دهد که نواحی آلوده توسط کاندوم پوشانده شده باشد.

آیا می توان بیماری های آمیزشی را در دوران حاملگی درمان کرد؟

در دروان حاملگی می توان سوزاک، کلامیدیا، سیفیلیس، تریکوموناس و عفونت باکتریال واژن را با موفقیت درمان کرد. بیماری های آمیزشی ویروسی مثل تبخال تناسلی و HIV قابل درمان نیستند ولی ممکن است به خانم مبتلا به تبخال تناسلی داروی ضد ویروس تجویز نمود، ولی اگر خانمی مبتلا به ویروس HIV باشد باید قطعاً داروی ضد ویروس دریافت کند.

اگر خانمی در هنگام زایمان دارای تبخال تناسلی فعال باشد، جهت جلوگیری از آلوده شدن نوزاد ممکن است سزارین شود. همچنین در بعضی خانم های مبتلا به ویروس HIV لازم است سزارین انجام شود. اگر تست خانمی برای هپاتیت B منفی است، می تواند در دوران حاملگی واکسن هپاتیت B را تزریق نماید.