راهکارهای موثر برای پیشگیری از آلزایمر

مطالعات دانشمندان نشان می دهد که گسترش بیماری آلزایمر روز به روز در حال افزایش است و اگر هیچ تحول پزشکی اقدام نگردد، آمار افزایش این بیماری روز به روز بیشتر میشود. جالب توجه است که بیشتر افرادی که آلزایمر دارند از بیماری خود آگاه نیستند و اکثر آنها پس از مراجعه به پزشک بیماریشان تشخیص داده شده و به آن ها اعلام میشود.

از دست دادن یا اختلال حافظه:

به نظر روشن و واضح می آید، ولی یکی از علائم شایع آلزایمر از دست دادن و یا اختلال حافظه است و فقط محدود به فراموشی در مثلاً تنظیم ساعت صبحگاهی نمی شود. ابتدا اطلاعاتی در خطرند که اخیراً آموخته شده اند و سپس بعد از گذشت زمان، فرد ممکن است تاریخ ها یا رخداد های مهمی را مثل تولد ها و یا روز های جشن ملی از خاطر ببرد. بسیاری از افراد مبتلا به این بیماری سوالی مشابه را بار ها و بار ها می پرسند بدون دانستن این که این سوال بار ها به آن ها پاسخ داده شده است.

مشکل در تکمیل و به پایان رساندن کار های معمولی و روزانه:

افراد مبتلا به آلزایمر معمولاً در انجام کار های روزانه و حتی فعالیت هایی که سال ها آن کار ها را بر مبنایی تکراری انجام می دادند به مشکل بر می خورند. بعضی در یاد آوری چگونگی مدیریت بودجه، به کار انداختن ماکروویو یا وسایل معمولی و ساده آشپزخانه ، ضبط کردن برنامه تلویزیون یا بازی مورد علاقه شان، به دردسر می افتند.

مشکل در تکلم و نوشتن:

بعد از مدتی، افراد مبتلا برای شرکت در صحبتی کوتاه و ساده به مشکل بر می خورند. ممکن است در میانه ی صحبت ناگهان کلام را قطع کنند و دیگر ندانند که چطور باید ادامه دهند، یا این که گفته های خود را تکرار کنند. هم چنین دایره ی لغات آن ها نیز دچار تغییر می شود. پیدا کردن کلمه ی مناسب برای پایان دادن به جمله برایشان دشوار است ، یا این که آیتم های روز مره را با نام های بی ربط صدا می کنند تا این گیجی خود را جبران کنند (مثل “ساعت دستی” به جای “ساعت مچی)

جا به جا کردن اشیاء و ناتوانی در بالا رفتن و پایین آمدن از پله ها:

شاید یکی از بدترین نشانه های این بیماری هم برای فرد بیمار وهم اطرافیان او این باشد: قرار دادن اشیاء در جا های عجیب و غریب، و سپس فراموشی در این مورد که این اشیاء را کجا جا به جا کرده اند و چرا. بیماران آلزایمری به طور مکرر دیگران را به همین دلیل متهم به دزدی می کنند.

هنوز درمانی واقعی برای آلزایمر وجود ندارد، ولی هنوز امید هست. موارد زیر به شما نشان می دهد که چگونه می توانید این خطرات را در خود کاهش دهید:

خود را به حرکت درآورید و این کار را منظم انجام دهید:
ذهن خود را به چالش بکشید و به شیوه هایی خلاقانه مثل ساخت یک قطعه مبلمان ، تکمیل پازل یا رنگ آمیزی برای فعال کردن مغز خود متوسل شوید. چه باور کنید و چه نکنید، این قبیل فعالیت ها می تواند تاثیر بلند مدت و کوتاه مدت بر قدرت مغزتان داشته باشد.

از این که بیافتید و زمین بخورید جلوگیری کنید:
صدمه به مغز ریسک زوال شناختی و جنون را بالا می برد. بنابراین، مطمئن شوید که کمربند خود را بسته اید، از کلاه ایمنی در هنگام ورزش و دوچرخه سواری استفاده کنید، و پله های خانه ی خود را ایمن کنید تا از افتادن جلوگیری شود.

کتاب بخوانید:
تحصیلات رسمی در هر مقطعی از زندگی می تواند به سالم ماندن مغز کمک کند. مطالعات نشان می دهد افرادی که سال های بیشتری کلاس های حضوری گذرانده اند و معلم های حرفه ای داشتند ریسک کمتری در احتمال ابتلا به جنون داشتند تا آن هایی که تحصیات کمتری دارند. هیچ وقت برای مدرسه رفتن دیر نیست، ولی می توانید کار راحتری انجام دهید و برنامه ریزی زمانی و هزینه ای داشته باشید و به یکی دو کلاس در کالج محلی خود ، مرکز و مجامع محلی و یا رخداد های آنلاین بگذرانید.

درست غذا بخورید و به موقع بخوابید:
تحقیقات اندکی در مورد رژیم و کارکرد های شناختی شده است. ولی رژیم غذایی مشخص، مثل غذا های مدیترانه ای (رویکرد رژیمی برای جلوگیری از فشار خون) میتواند به کاهش ریسک کمک کند. هم چنین شواهدی وجود دارد دال بر این که خواب نا کافی (چه به دلیل شرایطی مثل بی خوابی آپنه خواب و یا شرایطی مثل لجاجت و خودسری ) می تواند منجر به مشکلات مربوط به حافظه و تفکر شود. چه به صورت بلند و چه به صورت مدت و چه به صورت کوتاه مدت.

عرق کردن:
تمرین ها و ورزش های منظم قلبی عروقی مهم است. چرا؟ ضربان قلب را بالا می برد و جریان خون را در مغز و بدن افزایش می دهد ، و مطالعات مختلفی دریافته اند که رابطه ای میان فعالیت های فیزیکی و کاهش ریسک زوال شناختی وجود دارد.

پاسخ ترک

Please enter your comment!
Please enter your name here

82 − = 80