راه های درمان اختلال نعوظ

اختلال نعوظ یک نوع اختلال جنسی در مردان است که علاوه از ایجاد استرس در مرد مبتلا گاها دارای تبعات ناگوار مثل طلاق نیز می باشد. خوانندگان محترم باید بدانند که برای اختلال نعوظ درمان های مختلفی وجود دارد. متاسفانه در کشور ما اکثر مردم درمان را فقط دارو درمانی خوراکی و تزریقی تلقی می کنند، در صورتی که درمان بیماری های مختلف شامل انواع و اقسام بسیاری است. در این مقاله با راه های درمان اختلال نعوظ آشنا خواهید شد.

انواع درمان اختلال نعوظ

• درمان های غیر جراحی

• درمان های جراحی

درمان های غیر جراحی اختلال نعوظ

• درمان های اختصاصی

√ تغییر در سبک زندگی

√ روان درمانی

√ هورمون درمانی

• درمان های غیر اختصاصی

√ داروهای خوراکی

√ داروهای موضعی

√ دستگاه وکیوم

معمولا برای درمان اختلال نعوظ به شکل زیر عمل می شود، یعنی به ترتیب برای بیمار تجویز می شوند: داروهای خوراکی، داروهای موضعی، دستگاه واکیوم و جراحی.

داروهای خوراکی برای درمان اختلال نعوظ

اولین گزینه برای درمان اختلال نعوظ – که به عنوان یک مشکل مداوم باشد و موقتی نباشد- گروهی از داروها به نام PDE- است- مهار کننده های فسفودی استر.

بهترین درمان شناخته شده برای اختلال نعوظ سیلدنافیل (Viagra)، واردنافیل (لویترا) و تادالافیل (Cialis) هستند.

همه ی این قرص ها از جمله – بهترین و شناخته شده ترین- سیلدنافیل قرص آبی رنگ (ویاگرا) ۳۰ تا ۶۰ دقیقه قبل از رابطه جنسی استفاده می شوند. گزینه های دیگر واردنافیل (لویترا)، تادالافیل(یکبار در روز) و آوانافیل (Stendra)  هستند.
مهار کننده های PDE ،باید توسط دکتر تجویز شوند. زیرا ممکن است نیاز باشد تا شرایط قلبی و استفاده از داروهای دیگر چک شود . به عنوان مثال، یک متخصص قلب ممکن است زمان خاصی برای استفاده از داروهای اختلال نعوظ در مردانی که داروهای نیترات دار برای موارد نادر درد قفسه سینه و آنژین ناشی از بیماری های عروق کرونر است،در نظر بگیرد.

اثرات جانبی نامطلوب مرتبط با مصرف مهار کننده های PDE- از جمله گرگرفتگی، اختلالات بینایی، از دست دادن شنوایی ، سوء هاضمه و سردرد هستند.

در موارد زیر برای درمان اختلال نعوظ از داروهای موضعی استفاده می شود:

• داروهای خوراکی مؤثر نباشند.

• داروهای خوراکی موارد منع مصرف داشته باشند.

• شکل خوراکی دارو وجود نداشته باشد.

داروهای موضعی برای درمان اختلال نعوظ

√ کرم درمان اختلال نعوظ

این نوع داروها به شکل کرم تهیه شده و به صورت موضعی استفاده می شوند. این داروها چون به صورت موضعی اثر می کنند، بنابراین اثرات عمومی آن ها مثل اثر بر روی فشارخون و قلب اندک است.

• مهمترین آن ها آلپروستادیل است که به شکل کرم ساخته شده است و انقلابی در درمان اختلال نعوظ ایجاد کرده است. این دارو در دنیا فقط توسط یک کارخانه ساخته می شود و داروی بسیار مؤثر و کم عارضه است. این دارو نیم ساعت قبل از نزدیکی به پوست آلت تناسلی مالیده شده و سبب ایجاد نعوظ می گردد.

• کرم نیتروگلیسرین که ۲۰ دقیقه قبل از نزدیکی به پوست آلت تناسلی مالیده می شود.

√ محلول درمان اختلال نعوظ

مهم ترین آن ها محلول ماینوکسیدیل می باشد که ۲۰ دقیقه قبل از نزدیکی استفاده می شود.

√ شیاف درمان اختلال نعوظ

داروی آلپروستادیل به شکل شیاف داخل مجرا نیز ساخته شده است (شکل ۱). این دارو دارای وسیله ای است که با آن شیاف وارد مجرای ادرار شده و دارو از طریق مخاط مجرا جذب می شود. این دارو فوق العاده مؤثر و کم عارضه است.

√ داروهای تزریقی درمان اختلال نعوظ

برای استفاده از این نوع داروها به بیمار یاد داده می شود که مثل انسولین دارو را در آلت تناسلی خودش تزریق کند.

داروهای تزریقی برای درمان اختلال نعوظ

• پاپاورین درمان اختلال نعوظ

قدیمی ترین و ارزان ترین بوده ولی پر عارضه است. در دراز مدت سبب فیبروز اجسام غاری می گردد.

• پروستاگلاندین درمان اختلال نعوظ

موثرترین و کم عارضه ترین داروی تزریقی است. این دارو فوق العاده مؤثر است و عیب آن گران بودن آن است. این دارو به شکل خودکار تهیه شده است و دارای سوزن سرخود است و بیمار به راحتی می تواند آن را تزریق کند (شکل ۲).

• موکسی سیلات درمان اختلال نعوظ

داروی دیگر تزریقی است و در ۶۰ درصد بیمارانی که داروهای خوراکی موثر نبوده اند سبب ایجاد نعوظ می شود.

نکته : یک عارضه مهم داروهای تزریقی ایجاد نعوظ طولانی مدت است. اگر نعوظ تا چهار ساعت از بین نرفت حتما بیمار باید به بیمارستان جهت درمان لازم مراجعه نماید.

درمان اختلال نعوظ با دستگاه های مکنده (وکیوم)

دستگاه های مکنده ی وکیوم، ابزاری مکانیکی است برای ایجاد نعوظ برای مردانی که نمی خواهند و یا نمی توانند از درمان های دارویی استفاده کنند و یا روی آن ها موثر نیست.

با استفاده از این دستگاه در اطراف آلت ، خون مرنب به داخل آلت پمپ شده و آن را سفت نگه می دارد. یک حلقه لاستیکی به پایه آن متصل است که باعث می شود مقاربت جنسی صورت بگیرد.

مشکلات بالقوه برای چنین دستگاه های مکانیکی آشکار هستند، از جمله عدم خود انگیختگی. دیگر معایب بالقوه عبارتند از:
• کبودی آلت تناسلی مرد
• آسیب بافتی ،اگر حلقه به مدتی بیش از حد طولانی روی آلت قرار بگیرد.
• سردی نوک آلت تناسلی مرد.

درمان جراحی اختلال نعوظ

ایمپلنت

ایمپلنت آلت تناسلی ،گ زینه نهایی برای مردانی ست که با روش های بالا مشکلشان حل نشده است.
این پروتزها با عمل جراحی در ایمپلنت های مکانیکی قرار داده می شوند تا زمانی که مورد نیاز باشند، آلت تناسلی مرد را سفت کنند.

پیچیده ترین ایمپلنت، ایمپلنت سه تکه است که کاملا در داخل بدن پنهان می شود و در حین رابطه و یا هنگامی که آلت تناسلی مرد شل است، ظاهری طبیعی دارد.
پزشکان اورولوژی متخصص ، خطرات زیر را برای عمل جراحی ایمپلنت در نظر می گیرند:
• عواقب ناشی از عفونت و فرسایش (“عفونت است از عوارض مخرب هر عمل جراحی پروتز است. “ اما اقدامات ضد عفونت اعمال شده در ایمپلنت آن را بهبود داده است) .
• هرگونه شکست مکانیکی در دستگاه، که به عمل جراحی دیگری نیاز دارد.
• و این که آیا ” کوتاه شدن آلت تناسلی ” وجود خواهد داشت یا خیر.
• اگر دستگاه پس از آن برداشته شود، ممکن است اثر درمان ها کاهش یابد.

جراحی عروق

گزینه دیگر برای برخی از مردان، جراحی عروق برای اصلاح برخی از رگ های خونی است که باعث اختلال نعوظ شده اند.
جراحی ترمیمی شریانی، گزینه ای ست که تنها موارد بسیار خاص اختلال نعوظ انجام می گیرد. انجمن اورولوژی ، آن را به عنوان یک گزینه تنها در مردان سالمی که به تازگی به دچار اختلال نعوظ به علت انسداد شریانی کانونی (عروق مسدود در یک نقطه خاص)، و در غیاب هر گونه شواهد بیماری عروقی دیگر هستند، قرار داده است.

نوع دیگری از عمل جراحی نیز وجود دارد، اما متخصصان اورولوژی آن را توصیه نمی کنند. جراحی برای محدود کردن جریان خروجی وریدی از آلت تناسلی مرد (بازگشت خون از آلت تناسلی مرد) که گزینه خوبی برای انواع اختلال نعوظ است اما در انجمن ارولوژی توصیه نمی شود.