نینی تایم:اول از این جا شروع کنیم. پیرسینگ یعنی سوراخ کردن پوست در نواحی مختلف بدن بـه موجب آویختن زیورآلات، از گوش گرفته تا بینی، لب، زبان، شکم « ناف » و نقاط شرم گاهی سوراخ کردن یا پیرسینگ انجام میشود، اما در بین همه ی اینها پیرسینگ بینی و لب طرفداران بیشتری رابه خود اختصاص داده اسـت، در ادامه از ۰ تا ۱۰۰ درباره پیرسینگ صحبت میکنیم.پیرسـینگ یـک واژه انگلیسی به معنای سوراخ کردن پوست و نصب اشیای تزئینی در آن است. سوراخ کردن کردن گوش که از گذشته های دور در بیشتر کشورهای دنیا متداول بوده است، شایعترین نوع پیرسینگ در دنیا است. اما در برخی اقوام جهان و در دورههای مختلف، پیرسینگ در سایر نقاط بدن هم استفاده میشده است. به طور مثال سوراخ کردن زبان و قرار دادن حلقه طلایی در بین اشراف قبیله مایا در آمریکای جنوبی رواج داشته است؛ یا سوراخ کردن بینی و نصب اشیای تزئینی از قرن ۱۶ میلادی در کشور هندوستان شایع شد.سوراخ کردن گوش و بینی و. . . مال امروز و دیروز نیست. جالب است بدانید شروع این کار از قرن پنجم میلادی است و به طور مشخص قدیمی ترین فعالیت های مرتبط با سوراخ کردن بدن به دوران مصریان باز می گردد که مردها و زن ها گوش های خود را سوراخ می کردند. سوراخ کردن بینی و ابرو هم درفرهنگ هندی ها، آفریقایی ها و رومی ها گسترش پیدا کرد و امروزه ما رکورد های جهانی بسیار عجیبی از سوراخ کردن های موقت یا دائمی در بدن می بینیم
شاید زبانتان عفونت کند
دکتر یزدانیان معتقد است یکی از مهمترین عوارض پیرسینگ، عفونت باکتریایی و ویروسی است. او میگوید:«در این رابطه مناطقی مثل لب و زبان بیشتر مستعد عفونی شدن هستند زیرا با باکتریهای بیشتری تماس دارند. اما به هر حال عفونت ممکن است در هر قسمتی از بدن پس از پیرسینگ ایجاد شود بهخصوص اگر اصول بهداشتی رعایت نشود. برای مثال باقی ماندن خون روی وسایل میتواند فرد را در خطر ابتلا به بیماریهایی مثل هپاتیت B، هپاتیت C و HIV قرار دهد. »
چه کسانی گوشت اضافه میآورند؟
گرچه پیش از این ادعا کردیم که پیرسینگ بدن اگر با اصول بهداشتی انجام شود، آسیب زیادی را به همراه نمی آورد؛ اما برخی مشکلات حتی میتواند پس از کمک گرفتن از متخصصان مجرب و با رعایت اصول بهداشتی هم اتفاق بیفتد. یکی از عوارض احتمالی پیرسینگ، ایجاد گوشت اضافه یا کلوئید است.
دکتر یزدانیان توضیح میدهد:« این عارضه در هر قسمتی از بدن میتواند ایجاد شود و در کسانی که زمینه ارثی کلوئید دارند، بیشتر دیده میشود. به عبارتی ممکن است براثر پیرسینگ در ناحیه مورد نظر بافت اسکار رشد کند که نمای ظاهری بدی دارد و برای برطرف کردن آن جلسات درمانی زیادی لازم است. همچنین اگر فرد بار دیگر پیرسینگ انجام دهد دوباره دچار گوشت اضافه یا کلوئید خواهد شد.
علاوه بر اینها، بعضی مناطق بدن بیشتر مستعد آوردن گوشت اضافه هستند ازجمله ناحیه گردن به بالا، ناحیه پشت، سینه، شانه و … اما احتمال ایجاد کلوئید در نواحی پایینتنه کمتر است مگر اینکه فرد استعداد کلوئید داشته باشد.»
سوراخ کردن غضروف خطرناک است
دکتر محمود صدوقی، متخصص گوش و حلق و بینی و دانشیار دانشگاه علوم پزشکی تهران معتقد است: «پیرسینگ گوش اگر در غضروف و کمی بالاتر از نرمه گوش ایجاد شود، میتواند باعث عفونت غضروف شود که اگر سریع درآورده و درمان نشود ممکن است حتی باعث عفونتهای جدی، بدشکلی و درد گوش شود.
سوراخ کردن بینی هم کار صحیحی نیست و میتواند مشکلساز شود. حتی انجام عملهای جراحی با وجود این سوراخها با اشکال روبهرو میشود. درواقع هرگونه مداخله و وارد کردن جسم خارجی در بدن کاری غیرمنطقی است. بافت زیرین پوست نباید با محیط بیرون در ارتباط باشد. با انجام پیرسینگ میکروبها میتوانند از طریق سوراخ ایجاد شده به راحتی وارد بدن شوند. پیرسینگ معمولا توسط پزشکان متعهد انجام نمیشود زیرا از نظر آنها چنین کاری صحیح نیست.»
به گفته دکتر یزدانیان«سوراخهایی که روی نرمه گوش ایجاد میشوند معمولا خیلی مشکلزا نیستند اما سوراخهای متعدد روی غضروف گوش میتوانند به غضروف آسیب برسانند. علاوه براین، کشیده شدن این جواهرات گاهی اوقات باعث پارگی گوش میشود که در این صورت محل پارگی باید ترمیم شده و حتی بخیه زده شود.»
مراقب باشید!
سوراخهایی که روی نرمه گوش ایجاد میشوند معمولا خیلی مشکلزا نیستند اما سوراخهای متعدد روی غضروف گوش میتوانند به غضروف آسیب برسانند. پس اگر تمایل به دو سوراخه کردن گوش تان دارید،لااقل ناحیه بالایی گوش را دستکاری نکنید.
فراموش نکنید!
افرادی که مستعد حساسیت هستند بهتر است از فلزات حاوی نیکل یا بدلیجات استفاده نکنند. در صورت وقوع حساسیت باید آویز از پوست جدا شده و برای دریافت درمان مناسب به متخصص پوست مراجعه شود.
از آویز نیکل استفاده نکنید!
دکتر یزدانیان یکی دیگر از عوارض احتمالی پیرسینگ را حساسیت یا آلرژی نسبت به آویزهای تزئینی میداند و معتقد است:« این حساسیت معمولا در مورد فلز نیکل اتفاق میافتد و احتمال آلرژی به طلا خیلی کمتر است. از علائم آن هم میتوان به قرمزی، پوستهریزی و خارش در محل اشاره کرد. البته در موارد شدیدتر ممکن است مناطق دیگر بدن هم دچار علائم حساسیت شوند بنابراین افرادی که مستعد حساسیت هستند بهتر است از فلزات حاوی نیکل یا بدلیجات استفاده نکنند. در صورت وقوع حساسیت باید آویز از پوست جدا شده و برای دریافت درمان مناسب به متخصص پوست مراجعه شود.»
دهانشویه قرقره کنید
دکتر شیده یزدانیان درمورد مراقبتهای بعد از سوراخ کردن پوست توضیح میدهد:«بعد از انجام پیرسینگ معمولا حدود شش هفته طول میکشد تا محل آن ترمیم شود. البته این زمان برای بعضی افراد میتواند طولانیتر باشد. به هر حال در این دوره باید نکات بهداشتی خاصی را رعایت کرد برای مثال درمورد پیرسینگ لب و زبان باید بعد از هر بار غذا خوردن و قبل از رفتن به تختخواب از دهانشویههای آنتیباکتریال استفاده کرد طوری که دهانشویه چند دقیقه در دهان باقی بماند. همچنین باید مرتب مسواک زده شود. پیرسینگهای روی پوست هم بهتر است روزانه با صابونهای آنتی باکتریال شستوشو داده شوند.
با الکل ضدعفونی نکنید
نباید پس از سوراخ کردن پوست از الکل، بتادین و موادی مانند آنها روی محل مورد نظر استفاده کنید چراکه باعث خشک شدن و آسیب رساندن به پوست میشوند. عفونت ناحیه سوراخ شده، از مشکلات دیگری است که افراد را نگران میکند. دکتر شیده یزدانیان میگوید:« بعد از گذشت چند ماه معمولا دیگر سوراخ باز میماند و احتمال بسته شدن آن کم است. باید توجه داشته باشید که یک مقدار قرمزی، التهاب و حتی ترشحات زرد و سفید و خونریزی مختصر در ناحیه طی روزهای اول طبیعی است و به مرور برطرف میشود اما اگر این علائم شدید باشند حتما باید به پزشک مراجعه کرد.»
با حوله خشک نکنید
«بعد از انجام پیرسینگ تا پایان زمان ترمیم، آن را دستکاری نکنید و آویز را تغییر ندهید.» دکتر یزدانیان علاوه بر این توصیه، تاکید میکند در سه تا چهار ماه اول بیشتر از دو بار در روز ناحیه را شستوشو ندهید و برای خشک کردن محل پیرسینگ از حوله کاغذی استفاده کنید زیرا حولههای پارچهای معمولا آلوده به باکتری هستند. این متخصص میگوید در چند ماه اول سعی کنید روی پیرسینگ خود نخوابید و از لباسهای تنگ در آن محل استفاده نکنید. همچنین هفتهای یک بار ملحفههای تختخوابتان را عوض کنید. علاوه براینها تا کامل شدن دوره ترمیم از رفتن به استخر، وان آب، جکوزی، دریا و … خودداری کنید.
