ریزش ابروها یک مشکل یا بیماری شایع است؟
ابتدا باید بدانیم موی ابرو مانند تمام موهای بدن اعم از موهای سر و مژهها که از بدو تولد وجود داشتهاند یا موهای وابسته به هورمونهای جنسی (ریش و سبیل و موهای زیر بغل، نواحی تناسلی، دستها و پاها) میتوانند تحتتاثیر عوامل مختلف دچار ریزش شوند. موهای سر، مژه و ابروها تحتتاثیر یک عامل مشترک دچار ریزش میشوند و در عین حال همین عامل مشترک ممکن است در یک مقطع زمانی باعث ریزش موی یکی از این مناطق شود. پس ممکناست علاوه بر موی سر که ریزش آن یک مشکل شایع است، موی ابروها نیز بریزد.
چه عواملی ممکن است باعث ریزش ابروها شود؟
عوامل متعددی میتواند در ریزش موی ابروها تاثیرگذار باشد ولی یکی از شایعترین این عوامل، کندن یا در اصطلاح برداشتن ابروهاست. مشکلی که بیشتر گریبانگیر خانمهاست و معمولا نتیجه این کارشان را در دوره میانسالی متوجه میشوند.
این کار چه تاثیری بر کمپشت شدن ابروها دارد؟
وقتی موهای ابرو از ریشه کنده میشوند و این کار مداوم تکرار شود، قابلیت رشد مجدد خود را از دست میدهند. ریشه موها در این ناحیه به دلیل کنده شدن مداوم فیبروزه و خشک میشود. به همین دلیل در خانمهای مسن از ابروها فقط یک ردیف باریک باقی میماند. درواقع در طول سالها و در اثر کندن مداوم ابروها، ریشه مو قابلیت و فرصت رشد مجدد خود را از دست داده است.
آیا راهی برای جلوگیری از بروز ریزش ابرو وجود دارد؟
پیشگیری از ریزش ابرو بسیار ساده است؛ به افرادی که قصد دارند به ابروهای خود حالت بدهند، توصیه میکنم به جای کندن و برداشتن موهای ابرو، آن را با تیغ اصلاح کنند تا حداقل ریشههای موی ابروی آنها صدمه نبیند.
برای افرادی که دچار ریزش ابرو و کمپشتی آن شدهاند راه درمانی وجود دارد؟
بله؛ داروی مناسبی که اغلب برای این مشکل توصیه میشود، ماینوکسیدیل است. باید گوشپاککن را به آن آغشته کرد و روی پوست ناحیه ابرو مالید. اگر این کار مداوم انجام شود، معمولا بعد از ۶ ماه مشکل حل میشود. البته بعد از رشد مجدد ابروها نباید مصرف دارو قطع شود و بهتر است استفاده از ماینوکسیدیل به طور منظم (هفتهای ۲ تا ۳ بار) ادامه داشته باشد.
آیا عامل دیگری هم در ریزش ابروها تاثیرگذار است؟
بله، بیماری طاسی منطقهای هم میتواند باعث ریزش موی ابرو شود. این عارضه که ممکن است نواحی مختلف پوست را درگیر کند، پوست یک منطقه به وسعت یک سکه را دچار ریزش مو میکند. اگر ابروها دچار این عارضه شوند، موهای ابرو میریزند. ریزش سکهای مو یک بیماری خودایمنی است که در آن بدن ریشه مو را بهعنوان دشمن تلقی میکند و آن را از بین میبرد.
راه درمانی هم برای ریزش سکهای موها وجود دارد؟
بله، این بیماری از روی علایم بالینی یا با استفاده از نمونهبرداری از ریشه مو قابل تشخیص و درمان است. معمولا موی افراد بعد از طی دوره درمان دوباره به حالت اول بازمیگردد.
آیا عوامل ارثی هم در کممویی ابروها و ریزش آنها تاثیرگذار است؟
بله، برخی افراد از ابتدای زندگی دچار کممویی هستند که به آن «هیپوتریکوز» گفته میشود. برخی افراد نیز تحتتاثیر عوامل ژنتیکی بهتدریج دچار ریزش ابرو میشوند. معمولا در مواردی که ریزش ابرو وراثتی است، درمان موثری برای جلوگیری از آن وجود ندارد و درمانها فقط این روند را کند میکند یا به تعویق میاندازد اما ژنتیکی یا اکتسابی بودن این مساله حتما باید از طریق انجام آزمایش ثابت شود.
برخی متخصصان کمبود روی (زینک) یا کمکاری تیرویید را هم در ریزش ابروها موثر میدانند.
این نظر درست است اما هر دوی این مشکلات در موارد حاد باعث ریزش موها و ابروها میشوند. در صورت ابتلا به کمکاری تیرویید یا کمبود زینک، پیش از ریزش موی ابرو، علایم قطعی دیگری بروز میکند که نیاز به درمان را ضروری خواهد کرد. در مورد کمبود زینک، طبق بررسیهای انجام شده در کشور، این اتفاق بسیار نادر است. برای احتیاط به فردی که دچار ریزش ابروهاست، توصیه میشود آزمایشهای مربوط به کمکاری تیرویید را انجام دهد.
برخی معتقدند سوءتغذیه و مواردی مثل مکملها و فستفودها باعث ایجاد این مشکل میشوند. این تصور درست است؟
سوءتغذیه فقط در موارد بسیار شدید بر رویش یا ریزش ابروها تاثیر میگذارد. منابع علمی معتبری که در آنها در مورد ارتباط مصرف فستفود و ریزش ابروها مطلبی باشد، وجود ندارد اما مصرف بیش از حد مکملهایی مثل ویتامین A میتواند روی ریزش موی سر تاثیر داشته باشد.
آیا استرس هم در ریزش موی ابروها موثر است؟
استرس به تنهایی نمیتواند عامل ریزش مو باشد ولی میتواند آن را تشدید کند یا شروع آن را جلو بیندازد. بهطور کلی استرس بسیاری از بیماریها را تشدید میکند یا باعث بروز آنها میشود ولی در صورتی که استعداد آن در فرد وجود داشته باشد.
