
چای سبز برای افراد مبتلا به دیابت نوع ۲
احتمالا درباره فواید چای سبز چیز های زیادی شنیده اید. پژوهشگران نقش این محصول مغذی را در زمینه های مختلف سلامت مانند تقویت سلامت قلب، مبارزه با عفونت، و حتی بهبود عملکرد مغز مورد بررسی قرار داده اند. اما آیا این نوشیدنی برای افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ نیز مفید است؟

به گزارش گروه سلامت عصر ایران به نقل از “اوریدی هلث”، سلول های بدن افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ توانایی جذب کارآمد قند خون (گلوکز)، منبع اصلی انرژی بدن، را به واسطه مقاومت به انسولین ندارند. مقاومت به انسولین به افزایش سطح قند خون (هایپرگلیسمی) منجر می شود، که خطر عوارض دیابت، از جمله بیماری قلبی، نارسایی کلیوی، و آسیب عصبی (نوروپاتی) را افزایش می دهد.
ورود چای سبز به این بخش از رژیم غذایی می تواند در تثبیت قند خون مفید واقع شود.
فواید سلامت علمی چای سبز برای دیابت
پژوهش های متعددی درباره این که چای سبز چگونه ممکن است به کاهش وزن کمک کند و از این رو به افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ در زیر کنترل گرفتن قند خون کمک کند، انجام شده اند. بنابر گزارش وزارت کشاورزی آمریکا، یک فنجان چای سبز ساده تهیه شده از چای کیسه ای فاقد کالری است، البته این به نوع چای نیز بستگی دارد. از این رو، چای سبز جایگزینی عالی برای نوشیدنی های شیرین و پر کالری مانند نوشابه های گازدار و نوشیدنی های انرژی زا محسوب می شود.
زمانی که وزن خود را کاهش می دهید، مقاومت به انسولین را بهبود بخشیده و سطح قند خون خود را کاهش خواهید داد. مطالعه ای که در نشریه Journal of Research in Medical Sciences منتشر شد به بررسی اثر دوز های مختلف چای سبز در ۶۳ شرکت کننده مبتلا به دیابت نوع ۲ پرداخت. پژوهشگران دریافتند که نوشیدن ۴ فنجان چای سبز در روز با کاهش وزن و کاهش فشار خون مرتبط بوده است.
کاتچین های موجود در چای سبز از طریق کاهش گوارش و جذب کربوهیدارت ها به کاهش اثرات مقاومت به انسولین کمک می کنند. کاتچین ها نوعی آنتی اکسیدان هستند. مطالعه ای که در سپتامبر ۲۰۱۴ در نشریه Iranian Journal of Medical Sciences منتشر شد، نشان داد که نوشیدن منظم چای سبز – شرکت کنندگان سه بار در روز برای چهار هفته ۱۵۰ میلی لیتر چای سبز مصرف کرده بودند – اثر مثبتی بر مقاومت به انسولین در افراد مبتلا به دیابت و افزایش سطوح کلسترول خوب (HDL) داشته است.
اما باید به این نکته توجه داشت که احتمالا چای سبز به تنهایی نمی تواند قند خون و سطوح کلسترول را کنترل کند و باید یک رژیم غذایی متعادل حاوی قند های افزوده شده، کربوهیدارت های ساده، و چربی های اشباع کم را دنبال کنید و سطوح قند خون و کلسترول خود را به طور منظم کنترل کنید.
همچنین، نوشیدن چای سبز ممکن است خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را کاهش دهد. نتایج یک پژوهش که در نشریه Annals of Internal Medicine منتشر شد، نشان داد افرادی در ژاپن که ۶ فنجان یا بیشتر در روز چای سبز مصرف می کردند در مقایسه با افرادی که کمتر از یک فنجان در هفته مصرف می کردند، ۳۳ درصد احتمال کمتری داشت به دیابت نوع ۲ مبتلا شوند.
بنابر نتایج مطالعه ای که در نوامبر ۲۰۱۴ در نشریه Journal of Food Processing and Technology منتشر شد، چای سبز حاوی آنتی اکسیدان قدرتمندی به نام پلی فنول است که ممکن است در فواید ضد سرطان، ضد التهاب، و کاهنده کلسترول چای سبز نقش داشته باشد. پلی فنول ها از گیاهان سر چشمه می گیرند و به محافظت از سلول ها در برابر آسیب کمک می کنند.
افزون بر این، چای سبز ممکن است اثر آرامش بخش بر ذهن و بدن داشته باشد. این محصول حاوی اسید آمینه ال-تیانین است که اثر آرامش بخش دارد. بنابر نتایج مطالعه ای که در نشریه Journal of Physiological Anthropology منتشر شد، ال-تیانین ممکن است به کاهش اضطراب و پیشگیری از افزایش فشار خون مرتبط با استرس کمک کند. ابتلا به یک بیماری مزمن مانند دیابت می تواند به استرس و اضطراب بیفزاید، از این رو نوشیدن یک فنجان چای سبز می تواند اثری آرامش بخش به همراه داشته باشد.

در صورت ابتلا به دیابت چه میزان چای سبز باید مصرف کرد؟
پژوهش ها نشان داده اند که نوشیدن چای سبز تا زمانی که به آن قند اضافه نشود با اثرات منفی همراه نیست. همواره نوشیدن چای شیرین نشده یا استفاده از جایگزین های قند، مانند استویا، توصیه شده است.
استویا یک ماده قندی است که از برگ های گیاه استویا تهیه می شود. این ماده در هر بسته کمتر از یک کالری دارد و فاقد کربوهیدارت است، از این رو می تواند گزینه ای خوب برای افراد مبتلا به دیابت باشد. مطالعه ای که در نشریه Appetite منتشر شد، نشان داد که در میان شیرین کننده های کم کالری که به طور معمول توسط افراد مبتلا به دیابت استفاده می شوند، از جمله آسپارتام و ساکارز، استویا تنها گزینه ای بوده است که کاهش سطوح قند و انسولین پس از یک وعده غذایی را نشان داده است.
اگر چای سبز برای شما تلخ است، استفاده از عسل یا شکر (قهوه ای یا سفید) را فراموش کرده و در عوض شیرین کننده ای مانند استویا را انتخاب کنید.
مورد دیگری که در صورت مصرف چای سبز باید مد نظر قرار دهید، کافئین است. این ماده می تواند بر قند خون و فشار خون تاثیرگذار باشد. به طور خاص، فشار خون برای افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ جای نگرانی بیشتری دارد. به گفته انجمن قلب آمریکا، این افراد در مقایسه با آ نهایی که به دیابت نوع ۲ مبتلا نیستند دو تا چهار برابر احتمال بیشتری دارد جان خود را به واسطه بیماری قلبی از دست بدهند.
روشی خوب برای بررسی چگونگی واکنش بدن به مقدار کافئین موجود در چای سبز کنترل قند خون پیش از نوشیدن چای و سپس یک تا دو ساعت پس از آن است. اگر قند خون شما پیش و پس از نوشیدن چای سبز همچنان در محدوده مناسب قرار دارد، با مشکلی مواجه نیستید. همچنین، استفاده از یک دستگاه فشار خون خانگی برای بررسی شرایط فشار خون توصیه می شود.
خبر خوب این است که چای سبز از کافئین کمتری در مقایسه با قهوه و چای سیاه برخوردار است. بنابر گزارش کلینیک مایو، حدود ۲۵ تا ۲۹ میلی گرم کافئین در هر ۸ اونس چای سبز دم کرده وجود دارد که در مقام مقایسه قهوه برای همان میزان ۹۵ تا ۱۶۵ میلی گرم و چای سیاه ۲۵ تا ۴۸ میلی گرم کافئین دارد.
اما اگر بدن شما نسبت به کافئین حساسیت داشته باشد، این میزان نیز همچنان می تواند مشکل آفرین باشد. بر همین اساس است که بررسی واکنش بدن از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

چای های دیگر برای مدیریت بهتر دیابت نوع ۲
تفاوت بین چای های سبز، اولونگ و سیاه در چگونگی پردازش و فرآوری آن هاست. چای سبز از برگ های تازه چای که بخارپز شده اند تا از تخمیر جلوگیری شود، تهیه می شود. در این شرایط، چای رنگ سبز و ترکیبات آنتی اکسیدانی خود را حفظ می کند. چای اولانگ اندکی تخمیر شده است و چای سیاه کاملا تخمیر شده است.
برخی افراد چای سیاه یا اولانگ را به واسطه مزه ملایمتر ترجیح می دهند. در مقایسه با چای سبز، چای های سیاه و اولانگ از سطوح آنتی اکسیدانی مشابه برخوردار نیستند و محتوای کافئین آن ها اندکی بیشتر است، اما این به معنای آن نیست که انتخاب های بدی محسوب می شوند.
اگر به کافئین حساسیت دارید، چای های گیاهی می توانند جایگزین های خوبی باشند. آن ها فاقد کافئین بوده و می توانند از عطر و طعمی فوق العاده ای نیز برخوردار باشند. برای افراد مبتلا به دیابت نوع ۲، چای دارچین توصیه می شود. دارچین سرشار از آنتی اکسیدان هاست و نه تنها عطر و طعم خوبی دارد، بلکه فواید سلامت مختلفی نیز ارائه می کند. همچنین، شواهدی وجود دارند که نشان می دهند دارچین ممکن است به کنترل قند خون در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ کمک کند.
چای سبز و تنظیم قند خون
چای سبز حاوی آنتی اکسیدان است. این مواد خواص ضد سرطانی دارند و در تقویت سیستم ایمنی بدن موثر هستند.
(EGCG) مهمترین آنتی اکسیدان در چای سبز است.
اما تاثیر EGCG چیست؟
این ماده باعث مهار فعالیت آنزیم آمیلاز می شود.
این آنزیم توسط پانکراس و بزاق برای هضم نشاسته تولید می شود.این عمل باعث می شود که نشاسته با سرعت کمتری بشکند و قند بسیار آهسته تر وارد خون می شود.
و نتیجه ؟
بدن برای تنظیم قند خون به انسولین کمتری نیاز دارد.
این فرآیند می تواند برای هر دو نوع دیابت مفید باشد.
چای سبز نوشیدنی برای مبارزه با بزرگترین دشمن بیماران دیابتی : استرس
بیماران دیابتی به علت عدم تعادل هورمونی در معرض اختلالات عصبی قرار دارند. اختلالات عصبی و استرس بیشتر از رژیم غذایی نامناسب موجب افزایش قند خون می شود.
هنگامی که با استرس روبرو می شوید بدن شروع به تولید ادرنالین و کورتیزول می کند.

در بیماران دیابتی بدن قادر به فرآوری این مواد نیست و در نتیجه سطح قند خون افزایش می یابد.
چای سبز علاوه بر کمک به تنظیم قند خون به علت وجود اسید آمینه ال تیانین موجب کاهش استرس می شود.
علاوه بر این، این بیماران می توانند با انجام مدیتیشن چای از خواص چای سبز و مدیتیشن به صورت همزمان بهره مند شوند.
همانطور که می دانید مدیتیشن یکی از بهترین راه های کاهش اضطراب است.
اگر مبتلا به دیابت هستید دوری از استرس مهمترین کاری است که باید انجام دهید.
مصرف ۳ لیوان چای سبز در روز : کاهش ۱۰ درصدی احتمال سکته قلبی
علاوه بر اختلالات عصبی فشار خون بالا نیز بیماران دیابتی را تهدید می کند.
فشار خون بالا یک معضل برای بیماران دیابتی است.
حدود ۲۵% بیماران دیابتی نوع یک و ۸۰ % بیماران نوع دو به فشار خون بالا مبتلا هستند. به همین دلیل این افراد در معرض سکته های قلبی قرار داند.
هنوز به طور دقیق مشخص نشده که چرا فشار خون بالا در بیماران دیابتی نوع دو اینقدر شایع است. اما آنچه واضح است این است که عوامل بروز این دو بیماری مانند : چاقی، مصرف بالای نمک ، چربی بالا و کم تحرکی یکی هستند.
مطالعاتی در دانشگاه پرت استرالیا بر روی ۹۵ زن و مرد که به طور منظم چای مصرف می کردند انجام شد.

در ابتدای مطالعه فشار خون سیستول (هنگام انقباض قلب) این افراد بین ۱۱۵ تا ۱۵۰ میلی متر جیوه بود.
آن ها به دو گروه تقسیم شدند :
- گروهی از یک نوشیدنی شبیه چای (دارونما) استفاده نمودند.
- گروهی دیگر به مدت ۶ ماه و به طور منظم ۳ فنجان چای در روز مصرف کردند
در پایان فشار خون گروه اول ۲ الی ۳ میلی متر جیوه کاهش یافت.
هر چند این مقدار ناچیزاست اما می تواند تا ۱۰ % خطر حملات قلبی را کاهش دهد.














