تغییرات هورمونی در دوران بارداری

تغییرات هورمونی در دوران بارداری

بدن خانم ها هنگام تولد انسانی دیگر فوق العاده حیرت انگیز، انعطاف پذیر و حسی است. حتی اگر خودتان مطمئن نباشید که چه اتفاقی می خواهد برای بدنتان بیفتد او خود دقیقا می داند چکار می کند.

 باردار شدن برای هر خانم می تواند معنایی داشته باشد، یکی نگران خواهد شد و یکی دیگر بسیار خوشحال! اما همه خانم ها در تغییرات هورمونی این دوره یکسان هستند. بدن خانم ها هنگام تولد انسانی دیگر فوق العاده حیرت انگیز، انعطاف پذیر و حسی است. حتی اگر خودتان مطمئن نباشید که چه اتفاقی می خواهد برای بدنتان بیفتد او خود دقیقا می داند چکار می کند. در این مقاله می خواهم در مورد تمام تغییرات هورمونی دوران بارداری راهنمایی تان کنم تا درست و کامل درک کنید که قرار است چه اتفاقی برای بدنتان بیفتد تا به کمک آن بتوانید در طول بارداری احساس قدرت و کنترل داشته باشید.

همه چیز با آزاد شدن یک تخمک از تخم دان در زمان تخمک گذاری شروع می شود. اگر آن تخمک با اسپرم باردار شود، شروع به تقسیم شدن به گروهی از سلول ها به نام تروفوبلاست می کند. این اتفاق شش روز پس از تخمک گذاری رخ می دهد. همین تروفوبلاست است که هورمون تشخیص بارداری به نام گنادوتروپین جفتی انسان ( hCG ) را تولید می کند. hCG حدود ۱۰ روز پس از تخمک گذاری / باردار کردن در ادرار قابل تشخیص است.

hCG

وقتی تخم از تخمدان جدا شد، پوشش خارجی خود را به جا می گذارد که جسم زرد نام دارد. وظیفه hCG این است که جسم زرد را تثبیت کند تا جسم زرد بتواند برای حمایت از رشد جنینی، پروژسترون و استروژن بسازد. اگر تخمک بارور نشده باشد و شما hCG تولید نکنید، جسم زرد به مرور از هم می پاشد و پریود خواهید شد. hCG در تمام طول بارداری تان حضور دارد اما در هفته های ۹ و ۱۰ به اوج خود می رسد، در این نقطه جفت می تواند کنترل تولید هورمون را بدست بگیرد.

استروژن

استریول (E3 ) فرم غالب استروژن در طول بارداری است. کلسترول از گردش خون وارد جفت می شود و برای ساخت تمام هورمون های استروئیدی لازم است. تولید استروژن به مادر و جنین بستگی دارد. شما و کودک در کنار هم برای تولید استروژن کار می کنید در ادامه می گویم چگونه این اتفاق می افتد:

  •     کلسترول وارد جفت می شود و تبدیل به پرگننولون می شود.
  •     پرگننولون در غده آدرنال و کبد جنین تبدیل به DHEA می شود.
  •     DHEA دوباره به گردش خون مادر باز می گردد.
  •     مادر از آنزیم آروماتاز برای تبدیل DHEA به استروئید استفاده می کند.

به این می گویند یک کار تیمی! استروژن چکار می کند؟

  •     ایجاد بافت سینه
  •     پشتیبانی از پوشش داخلی رحم
  •     افزایش جریان خون به رحم و همه جاهای دیگر که می تواند باعث راش های پوستی و استازهای وریدی شود.
  •     تحریک توسعه اندام جنین
  •     شل کردن عضلات نرم، باعث رفلاکس و یبوست می شود.
  •     پروستاگلاندین را تحریک می کند تا انقباضات رحمی را افزایش دهد و با هورمون DHEA گردنه رحم را کامل کنند.

 پروژسترون

در مقایسه با استروژن، تولید پروژسترون ساده است! کاملا توسط جفت تولید می شود و مادر لازم نیست کاری کند. درست مانند استروژن، پروژسترون از کلسترول ساخته می شود. ابتدا به پرگننولون تبدیل شده و سپس به پروژسترون تبدیل می شود.

پروژسترون چکار می کند؟

  •     اجازه کاشت جنین را می دهد.
  •     سرکوب واکنش ایمنی مادر – این کار به پیشگیری از پس زدن جنین کمک می کند و باعث ایجاد ثبات در شرایط ایمنی بدن مانند مولتیپل اسکلروزیس کی شود.
  •     تثبیت جفت
  •     پشتیبانی از پوشش داخلی رحم
  •     پیشگیری از انقباضات رحمی
  •     شل کردن عضلات نرم
  •     شل کردن رباط های لگن تا مادر بتواند هنگام زایمان فشار بیاورد.

هورمون های تیروئید

دو نوع هورمون تیروئید وجود دارد که در طول بارداری باید مورد توجه قرار بگیرند. T4 یک هورمون پیش ساز غیر فعال است. T3 هورمون تیروئید فعال شما است که از T4 مشتق شده است. افزایش هورمون استروژن باعث افزایش T3 و T4 جهت کمک به سوخت و ساز و تنظیم هورمون های استروئیدی کمک می کند.

hPL

لاکتوژن جفتی انسانی توسط جفت ترشح می شود تا به مادر کمک کند برای بچه چربی ها و کربوهیدرات ها را بشکند. متاسفانه این هورمون، مخالف انسولین است بنابراین می تواند منجر به مقاومت به انسولین در مادرها شود. به همین دلیل است که در پایان سه ماهه دوم باید آزمایش دیابت بارداری بدهید.

 کورتیزول

کورتیزول هورمون استرستان است. همین که به نزدیکی ۴۰ هفته از بارداری می رسید، تولید کورتیزول از غده آدرنال کودک افزایش می یابد. این افزایش رحم را به انقباضات حساس تر می کند. همچنین استروژن در جریان خون را افزایش و پروژسترون را کاهش می دهد تا انقباضات بیشتر هم بشوند. ممکن است با انقباضات براکستون هیکس آشنا باشید، انقباضات اشتباهی هستند که بر اثر فشار به رحم ایجاد می شوند نه بالا رفتن استروژن.

اکسی توسین

آماده فشار آوردن باشید! اکسی توسین توسط مادر تولید می شود و به گشاد شدن رحم و تحریک انقباضات قوی رحم برای به دنیا آمدن نوزاد کمک می کند. بعد از به دنیا آوردن کودک، اکسی توسین با مکیدن شیر توسط کودک از سینه مادر تحریک می شود و باعث آمدن شیر از پستان مادر می شود.

 پرولاکتین

پرولاکتین هورمونی است که بافت سینه را تحریک می کند تا شیر تولید نماید. استروژن از غده هیپوفیز مادر ترشح پرولاکتین را تقویت می کند تا آماده شیردهی شود. اما معمولا تا بعد از به دنیا آوردن کودک شیردهی نخواهید داشت چون مقدار زیادی استروژن و پروژسترون از عملکرد پرولاکتین در بافت سینه جلوگیری می کنند. بعد از زایمان و زمانی که سطح هورمون ها کاهش پیدا کرد، پرولاکتین می تواند باعث شیردهی شود. وقتی کودک سینه مادر را می مکد، پرولاکتین و اکسی توسین برای تولید شیر ترشح می شوند. اگر مرتب به کودک شیردهید و به اندازه کافی پرولاکتین تولید کنید این هورمون می تواند یک ضد بارداری طبیعی باشد، چون پرولاکتین یک مهار کننده تخمک گذاری به حساب می آید.

هورمون ها بلافاصله پس از به دنیا آوردن کودک به حالت طبیعی باز می گردند و پنج روز بعد به اندازه پیش از بارداری می رسند. این تغییر هورمونی بسیار سریع اتفاق می افتد و به همین خاطر است که مادران پس از به دنیا آوردن کودک تا مدتی احساس افسردگی می کنند. هرچقدر بیشتر از تاثیر این هورمون ها روی بدنتان بیشتر مطلع باشید راحت تر با آنچه حس می کنید کنار می آیید

تغییرات هورمونی و تاثیر آن بر پوست و مو

hormonal changes during pregnancy - تغییرات هورمونی در دوران بارداری

بارداری دوره‌ای از تغییرات هورمونی و متابولیک عمیق است که بدن آن را برای مدت نسبتاً کوتاهی تحمل می‌کند

بارداری دوره‌ای از تغییرات هورمونی و متابولیک عمیق است که بدن آن را برای مدت نسبتاً کوتاهی تحمل می‌کند و در طی آن تغییرات متعددی در پوست، ناخن و موها ایجاد می‌شود. بثورات و تغییرات پوستی در طول بارداری فوق‌العاده شایع هستند. به علت شرایط خاص روحی و روانی زنان باردار، این تغییرات می‌توانند سبب بروز نگرانی‌هایی شوند که ممکن است مربوط به زیبایی ظاهری، امکان عدد در بارداری‌های بعدی، اثرات بالقوه بر روی جنین و یا مجموعه‌ای از آنها باشد.

بثوراتی که در دوران بارداری مشاهده می‌شوند همگی اهمیت یکسانی ندارند. برخی از آنها تغییرات پوستی شایعی هستند که تقریباً در تمام زنان باردار دیده می‌شوند. البته تعدادی از بیماری‌های پوستی نیز اختصاصاً با حاملگی همراه هستند. همچنین حاملگی می‌تواند سبب تشدید یا تخفیف بسیاری از بیماری‌های پوستی شود که اختصاص به این دوران ندارند.

تغییرات شایع در پوست و ضمایم

 تیره شدن پوست (هیپرپیگمانتاسیون)، درجات مختلفی از افزایش رنگدانه در پوست که منجر به تیره شدن قشر آن می‌شود، در ۹۰ درصد زنان باردار در فاصله هفته‌های اول تا چهاردهم بارداری اتفاق می‌افتد، این تغییر در خانم‌های با روی تیره و پوست سبزه بیشتر از زنان با موی روشن و پوست سفید دیده می‌‌شود.

نواحی از بدن که به طور طبیعی تیره‌تر هستند، تیرگی بیشتری پیدا می‌کنند؛ به خصوص نوک سینه‌ها و هاله اطراف آنها، نواحی تناسلی و خط میانی دیواره شکم و گاهی زیر بغل و کشاله ران‌ها. این تغییر رنگ معمولاً بعد از حاملگی از بین می‌رود، ولی ممکن است مقداری از آن باقی بماند.

در طول بارداری خال‌های تیره ممکن است بزرگ‌تر و یا تیره‌تر شده و خال‌هایی که مورد توجه نبوده‌اند یک طرح مشخصی از تیره شدن پوست در حدود ۷۰ درصد زنان باردار، خصوصاً سبزه‌ها در نیمه دوم حاملگی دیده می‌شود.  ماسک حاملگی عموماً در لب بالا، گونه‌ها، پیشانی و چانه مشخص شده و با آفتاب تشدید می‌شود.

این تغییر رنگ در زنان غیر باردار که از قرص‌های ضدبارداری استفاده می‌کنند و یا حتی گاهی در مردان هم به وجود می‌آید.  ماسک حاملگی بعد از زایمان ممکن است از بین برود و یا مقداری باقی بماند.

 لثه‌ها

حدود ۸۰ درصد زنان دچار قرمزی و تورم لثه‌ها می‌شوند که مخصوصاً اگر بهداشت دهان خوب نباشد، می‌تواند به دردناک و زخمی شدن آنها منجر می‌شود. گاهی نیز ضایعات عروق کوچکی ممکن است در لثه‌ها ایجاد شوند که به دنبال تماس، دچار خونریزی می‌شود.

 غدد عرق

در طی بارداری فعالیت و میزان ترشح غدد اکراین به طور قابل ملاحظه‌ای افزایش می‌یابد که این افزایش تعریق احتمالاً منجر به افزایش جوش‌های عرق‌سوز نیز ‌شود.

 غدد چربی

میزان ترشح غدد چربی در حین حاملگی افزایش می‌یابد. همچنین در دوران بارداری غدد چربی روی هاله نوک پستان بزرگ شده و به صورت برجستگی‌های کوچک قهوه‌ای رنگ ظاهر می‌شوند.

 مو

بیشتر زنان در دوران بارداری به درجاتی از پر مویی دچار می‌شوند که معمولاً در صورت مشخص‌تر از سایر نواحی است. این موی اضافی که به علت افزایش نسبت موهای در حال رشد در مناطق مختلف بدن است، تحت تأثیر عوامل هورمونی بوده و در عرض شش ماه پس از زایمان غالباً از بین می‌رود.

همچنین به علت مشابه یعنی افزایش نسبت موهای در حال رشد، موهای سر نیز پر پشت‌تر از حالت طبیعی شده و از ریزش طبیعی موها هم به طور قابل ملاحظه‌ای کاسته می‌شود به همین دلیل اغلب خانم‌ها از موهای خود در دوران بارداری رضایت دارند؛ اما پس از زایمان و برگشت وضعیت هورمونی بدن به حالت عادی، با ریزش موی نسبتاً شدیدی در فاصله ۳ الی ۴ ماه پس از زایمان روبه‌رو می‌شوند.

شیر دادن به نوزاد تأثیری در روند آن ندارد. در نیمه دوم حاملگی به ندرت ممکن است افزایش در موهای تیپ مردانه در ناحیه صورت ایجاد گردد.

 ناخن‌ها

خانم‌های بارداری اغلب از شکنندگی ناخن‌ها و ایجاد شیارهای عرضی در آنها شکایت می‌کنند و در مواردی نیز امکان دارد که صفحه ناخن از بستر آن جدا گردد. همچنین خطوط طولی تیره رنگی ممکن است در ناخن‌ها دیده ‌شود.

 خطوط کشش یا استریا

پیدایش استریا یک یافته شایع و مشخص در اکثر حاملگی‌هاست. این خطوط در ۹۰ درصد زنان باردار در ماه‌های ششم و هفتم حاملگی ابتدا در دیواره شکم ظاهر شده و بعداً به میزان کمتری روی سینه‌ها نیز نمایان می‌شوند و با شیوع و شدت کمتر ممکن است در سایز نواحی بدن نیز به وجود آیند.

علت پیدایش این خطوط مجموعه‌ای از تغییرات هورمونی، کشش بیش از اندازه پوست و پارگی برخی از الیاف بافت نگاهدارنده‌ آن می‌باشد. طول این خطوط چند سانتیمتر بوده و پهنای آن از ۱-۱۰ میلیمتر متغیر است و به رنگ صورتی تا ارغوانی و گاهی همراه با خارش مختصر ظاهر می‌شوند.

استریا در دوران بلوغ و در ارتباط با افزایش سریع‌تر حجم بدن در اثر رشد پوست، در هر دو جنس را به طور عمده در نواحی ران‌ها، باسن، کمر و سینه ممکن است ایجاد شود.

افزودن دیدگاه

لطفا دیدگاه خود را بنویسید
لطفا نام خود را وارد کنید

5 + 2 =