شاید کمتر کسی را بتوان یافت که گلودرد را تجربه نکرده باشد. این عارضه مخصوصا به هنگام تغییر فصول خود را نشان می دهد و می تواند در اثر ابتلا به سرماخوردگی و عفونت کردن گلو ایجاد شود. اگرچه درمان خودسرانه گلودرد به هیچ عنوان توصیه نمی شود اما برخی افراد به دنبال کاهش این درد راهی داروخانه شده و به مصرف برخی از قرص ها روی می آورند. در ادامه به معرفی برخی از انواع قرص گلودرد که در این مواقع می توانند برای رفع درد و التهاب کمک کننده باشند خواهیم پرداخت.
معرفی برخی از انواع قرص گلو درد
قرص ایبوپروفن
قرص ایبوپروفن (Ibuprofen) یا همان قرص بروفن نوعی داروی ضد درد است که برای کاهش و تسکین دردهایی مثل دندان درد و دردهای قاعدگی مصرف می شود. این دارو با نام دیگر بروفن نوعی داروی ضد التهاب غیر استروئیدی است که برای تسکین علائم آرتریت (التهاب مفصل)، دیسمنوره (قاعدگی دردناک)، حملات نقرس و آسیب های حین ورزش و نیز به عنوان تب بر و ضد درد به ویژه در دردهای ناشی از التهاب استفاده می شود. از این دارو برای درمان گلو درد هم می توان استفاده نمود. سازمان بهداشت جهانی بروفن را در فهرست داروهای اساسی قرار داده است. این فهرست داروهایی را در بر می گیرد که باید در هر مرکز درمانی موجود باشند.
عوارض قرص ایبوپروفن شامل:
سردرد، سرگیجه، اضطراب، افزایش خطر حمله قلبی، خستگی یا خواب آلودگی شدید، درد یا سوزش معده، تهوع یا استفراغ، مدفوع سیاه و قیری، علایم شدید آنفولانزا، افزایش وزن، کبودی یا خونریزی غیر طبیعی، بثورات جلدی و زخم های دهانی می باشد.
مقدار و نحوه مصرف ایبوپروفن
این دارو را می توان روزی ۳ الی ۴ بار مصرف کرد. حداکثر دوز مصرفی ایبوپروفن بدون نسخه پزشک روزی ۱۲۰۰ میلی گرم است. این دارو را نباید برای درمان درد به مدت بیش از ۱۰ روز و برای درمان تب به میزان بیش از ۳ روز مصرف کرد. در صورت ادامه درد و تب باید به پزشک مراجعه کرد. پزشک می تواند در صورت صلاح دید ایبوپروفن را با مقادیر تا ۳۲۰۰ میلی گرم و یا به مدت بیشتر تجویز کند.
توجه: دارو را در ساعات مشخصی از روز مصرف کنید تا احتمال فراموش شدن یک وعده کم شود با این حال در صورتی که مصرف یک وعده از ایبوپروفن را فراموش کردید به محض به یاد آوردن آن را مصرف کنید و در صورتی که زمان به یاد آوردن، همان زمان مصرف وعده بعدی باشد دوز مصرفی را دو برابر نکرده و فقط به مصرف دوز فعلی بسنده کنید.
قرص استامینوفن
میلیون ها نفر در سراسر جهان از استامینوفن برای درمان سردرد، کمردرد، گلودرد، سرماخوردگی و به عنوان تب بر استفاده می کنند. در واقع این دارو به عنوان یک مسکن، مقام اول را در بین داروهای مسکن دیگری که بدون نسخه پزشک از داروخانه ها تهیه می شوند، در ایالات متحده امریکا و در سراسر دنیا دارد. این قرص با نام های تجاری استامینوفن، پاراستامول و تایلنول به فروش می رسد و به شکل های قطره، قرص، شربت و شیاف وجود دارد. توجه داشته باشید که مصرف این دارو نباید بیش از ۱۰ روز ادامه یابد، مگر آن که زیر نظر پزشک باشد.
عوارض قرص استامینوفن شامل:
یبوست، سرگیجه، خواب آلودگی، خشکی دهان، برافروختگی، سبکی سر، کاهش اشتها، تهوع، مشکل یا درد به هنگام ادرار و تعرق می باشد.
قرص آسپرین
قرص آسپرین (Aspirin) در مورادی مثل کاهش درد و التهاب کاربرد دارد. به رده درمانی داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی تعلق دارد و به شکل قرص در دسترس است. این دارو علاوه بر خاصیت تسکین دهندگی، تب بر و ضد التهاب هم هست، ضمن این که اثرهایی نظیر ایجاد زخم های گوارشی و جلوگیری از لخته شدن خون را نیز از خود نشان می دهد. آسپرین به صورت قرص های سفید یا بلورهای سوزنی شکل یا به صورت پودرهای بلورین موجود می باشد. توصیه می شود افراد زیر ۲۰ سال آسپرین مصرف نکنند.
عوارض قرص آسپرین شامل:
تحریک ملایم دستگاه گوارش، واکنش های پوستی، نارسایی کلیوی، کبدی و عوارض عصبی نظیر اغتشاش، سرگیجه، وزوز گوش، تشنج و افسردگی، مدفوع سیاه خونی، سرفه خونی، تهوع یا استفراغ و مشکلات شنوایی میباشد.
نحوه مصرف آسپرین
برای جلوگیری از اثرات مضر آسپرین بر روی معده، این دارو را با غذا، شیر، داروهای ضد اسید، یا یک لیوان پر از آب مصرف کنید. همچنین برای پیشگیری از دل به هم خوردگی بهتر است از ۱۵ الی ۳۰ دقیقه پس از خوردن آسپیرین دراز نکشید. به جز در مورد قرص های پوشش دار و قرص های طولانی اثر، سایر قرص های آسپیرین را می توان برای سهولت بلع خرد یا در یک مایع حل کرد. برای استعمال شیاف، پوشش آن را باز کرده، شیاف را با آب سرد مرطوب کنید.
کپسول آموکسی سیلین
گلو درد میتواند ناشی از عفونت باشد که در این مواقع مصرف آنتی بیوتیکها با تجویز پزشک تا حد زیادی به رفع آن کمک خواهد کرد. آموکسی سیلین (Amoxicillin) از داروهای خانواده پنی سیلین ها و یکی از مهم ترین و پر مصرف ترین آنتی بیوتیک های خوراکی برای درمان عفونت است. از این دارو در درمان بسیاری از عفونت ها مانند عفونت گوش میانی، سینوزی استفاده می شود. این دارو به صورت کپسول، قرص، شربت و سوسپانسیون در داروخانه ها موجود است. گلودرد استرپتوکوکی، پنومونی، عفونت های پوستی، عفونت های مجرای ادراری، بیماری لایم و عفونت های کلامیدیایی استفاده می شود. این دارو برای درمان جوش های چرک دار و همچنین درمان های دندان پزشکی هم بسیار پر کاربرد است.
عوارض آموکسی سیلین شامل:
عوارض گوارشی، تهوع و استفراغ، اسهال و واکنشهای حساسیتی، راش پوستی، احساس خستگی، زردی پوست، خشکی دهان، سرگیجه، سردرد و معده درد می باشد.
مقدار و نحوه مصرف آموکسی سیلین
دارو باید در فواصل زمانی منظم مصرف شود. اگر کودکان بخواهند دارو را مصرف کنند باید حتما نظر پزشک متخصص کودک را جویا شوید. در صورت مصرف اشتباه و بیش از دوز تجویز شده هم به پزشک اطلاع داده و به اورژانس مراجعه کنید. همچنین اگر مصرف دارو را فراموش کرده اید بهتر است به محض یاد آوری مصرف کنید، اما اگر زمان مصرف آن نزدیک زمان مصرف داروی بعدی باشد از مصرف آن صرف نظر کرده و وعده بعدی را میل کنید. به طور معمول برای عفونت های معمولی هر ۸ ساعت ۲۵۰ میلی گرم و یا هر ۱۲ ساعت ۵۰۰ میلی گرم از دارو مصرف می شود. تاکید می شود برای اطمینان از میزان مصرف دقیق این دارو به پزشک مراجعه کنید. معمولا دوره درمان با این دارو بیشتر از ۱۴ روز نمی باشد.
توجه: مصرف خود سرانه آن نیز می تواند باعث صدمه به کلیه ها گردد.
توجه: خانم ها در صورتی که از قرص های جلوگیری از بارداری هم زمان با دوره درمانی آموکسی سیلین استفاده می کنید، در صورت ابتلا به هر بیماری که همراه با اسهال و استفراغ که بیشتر از ۲۴ ساعت طول بکشد باشد، لازم است از یک روش دیگر پیشگیری از بارداری جهت احتیاط همراه با قرص ضد بارداری استفاده نمایید.
آمپی سیلین
آمپی سیلین (Ampicillin) نوعی آنتی بیوتیک است که در درمان عفونت های گوارشی و ادراری تجویز می شود. ممکن است افراد با مصرف این دارو دچار برخی از عوارض آن همچون اسهال و یا حساسیت های پوستی شوند. این دارو بیشتر در عفونت های سیستمیک، عفونت حاد یا مزمن دستگاه ادراری ناشی از ارگانیسم های حساس و در مننژیت کاربرد دارد. آمپی سیلین به اشکال مختلفی همچون کپسول، شربت و آمپول در دسترس می باشد.
عوارض آمپی سیلین شامل:
تهوع و استفراغ، اسهال، راش پوستی و تشنج می باشد.
مقدار و نحوه مصرف آمپی سیلین
با توجه به نوع و شدت عفونت دوزهای مختلف آمپی سیلین معمولا هر ۶ ساعت یک بار مصرف می شود. به طور معمول در عفونت های سیستمیک حاد و مزمن در بزرگسالان مقدار ۲۵۰ تا ۵۰۰ میلی گرم (کپسول آمپی سیلین ۲۵۰ یا ۵۰۰) روزانه ۴ بار استفاده می شود. مقدار مصرف در کودکان با سن کمتر از ۱۰ سال نصف مقدار مصرف بزرگسالان است.
توجه: در بیماران دچار اختلال شدید عملکرد کلیه، فواصل تجویز دارو باید هر ۱۲ ساعت باشد.
