دیوار ضربان دارد، دارد تکان می خورد؛ دارد زلزله می آید! اما همه جا امن و امان است و هیچ حرکتی نیست! چشم هایش گشاد شده، زل زده به جایی که نمی دانم کجاست و چیزهایی زیر لب می گوید از هجوم رنگ و صدا… کلافه شده؛ چشم هایش را می بندد اما باز هم آرام ندارد، یک ریز از نورها و رنگ های درخشانی می گوید که جلوی چشمش رژه می روند.نمی دانم چه مرگش شده؛ جیب هایش را می گردم ببینم چیزی دستگیرم می شود یا نه. فقط چند کاغذ مربعی کوچک که پشتشان طرح های مختلف کارتونی است. «اسید» اسم خیابانی اش است و همان ال اس دی معروف است. در این مقاله با ال اس دی و عوارض آن آشنا خواهید شد
ال اس دی چیست؟
یک قارچ توهم زا!
جزو مواد توهم زا دسته بندی می شود و ماده ای نیمه صناعی (نیمه مصنوعی) است. در حقیقت ماده است که از نوعی قارچ موسوم به «ارگوت» گرفته می شود و تحت عملیات شیمیایی خاص، به صورت ال اس دی در می آید.
این ماده را حدود ۷۰ سال پیش برای اولین بار یک شیمیدان به نام آلبرت هافمن، به عنوان دارو تولید کرد. البته او این ماده را روی خودش امتحان کرد و متوجه شد که این ماده نه تنها هیچ نوع اثر درمانی ای ندارد که آثار منفی زیادی دارد. گزارشی که از آقای هافمن به جای مانده، یکی از کامل ترین گزارش ها در مورد آثار ال اس دی بر مصرف کننده است. مصرف این ماده تا مدت ها منسوخ و مسکوت باقی ماند تا اینکه «هیپی ها» در آمریکا شروع به مصرف ال اس دی کردند و به این ترتیب سوء مصرف آن میان گروه های خاص رایج شد.
در اینجا باید به یک نکته توجه کرد؛ مواد توهم زا به ۲ گروه «صناعی» و «طبیعی» تقسیم می شوند. بعضی ها شاید فکر کنند توهم زاهای طبیعی خطری ندارند چون گیاهی و طبیعی هستند اما این افراد نباید فراموش کنند که تریاک هم گیاهی است؛ آیا می توان منکر مضرات بی شمار آن شد؟
نمونه کاملا صناعی ال اس دی همان «قرص اکس» است. اما ال اس دی نیمه صناعی است؛ یعنی از قارچ ارگوت گرفته می شود و تحت تاثیر عملیات شیمیایی و ترکیب با چند ماده دیگر، به صورت ژلاتین، قرص یا لایه ای روی کاغذ در می آید. به این ترتیب که لایه ای از ال اس دی را روی کاغذهای مخصوصی خشک و به مربع های کوچکی تقسیم می کنند که هر کدام از این مربع ها یک واحد ال اس دی محسوب می شود. ال اس دی اغلب به صورت خوراکی با آب یا الکل مصرف می شود و گاهی زیر زبان قرار می گیرد تا در دهان حل و جذب بدن شود.
اولین مصرف اتفاقی توسط دکتر هافمن
«وقتی که روی تختخوابم دراز کشیدم در عالم هذیان و هیجان و مستی غوطه ور شدم. تمام اثاث خانه به دنبال هم حرکت می کردند و پیوسته تغییر رنگ می دادند. به نظرم می آمد که ستارگان آبی رنگ آسمان روی سقف خانههای شهر فرو می ریزند. پس از دو ساعت که در عالم بی خبری بودم، یادم آمد که همان روز مقدار کمی از عصاره قارچ چاودار خوردم. فردای همان روز تصمیم گرفتم که همان آزمایش را با مصرف مقدار یک میلی گرم از این دارو تکرار کنم و نتیجه را یادداشت کنم و یادداشتم چنین بود؛ چهل دقیقه پس از خوردن این مقدار مختصری احساس سرگیجه کردم و بی اختیار قهقههٔ خنده سر دادم. جثهٔ کسانی که در اطرافم بودند به طور عجیبی کوچک شد. از همکارم در خواست کردم که مرا با دوچرخه به یک ویلا هدایت کند. با اینکه با سرعت با دوچرخه پا می زدیم، ولی احساس می کردم از جای خود تکان نمی خورم. پس از ۶ ساعت وضع عادی خود را بازیافتم.»
آزمایش هایی نمایانگر توهم زا بودن ال اس دی
در گربه هایی که ال.اس.دی به بدنها آن ها وارد شده بود مشاهده شد که تغییر حالت روانی موجب آن شده که بر خلاف حالات طبیعی گربه از موش ترسیده و پا به فرار بگذارد. تأثیر این دارو بر روی عنکبوت ها نشان داد که این حیوان با سرعت و مهارت عجیبی شروع به تنیدن تارهای پیچیده و درهم و نامنظمی می نماید و بررسی رفتار سربازانی که پس از استعمال ال.اس.دی از آنان فیلم برداری شده بود نشان می داد که آنان موقعیت خود را درک نکرده و قادر به انجام دستورات فرمانده خود نیستند.
عوارض ال اس دی
عوارض ال اس دی را می توان به ۲ گروه جسمانی و روانی تقسیم کرد. از جمله آثار جسمانی آن می توان به افزایش یا کاهش دما بدن، افزایش ضربان قلب و تپش قلب، گشاد شدن مردمک های چشم و تاثیراتی که بر سیستم خودکار بدن دارد، اشاره کرد اما معمولا این تاثیرات آن قدر شدید نیست که کشنده باشد مگر با مصرف دوزهای بالا.
لرز، احساس گیجی و ضعف، کرختی، اختلال تعادل و سوزن سوزن شدن پوست از دیگر عوارض مصرف ال اس دی است. از آن جا که ال اس دی به یک ماده توهم زا شهرت دارد، بیشترین تاثیر روانی آن بر ادراک انسان است و باعث توهم می شود؛ توهم یعنی انسان صدایی که وجود ندارد را می شنود یا چیزی که وجود ندارد را می بیند اما ال اس دی توهمات خاصی به فرد می دهد مثلا فردی که این ماده را مصرف کرده، دیوار را نبض دار می بیند و…
همچنین تجربه هایی تحت عنوان «حس آمیزی» برای مصرف کنند ال اس دی رخ می دهد، یعنی به نوعی احساسش با هم درآمیخته می شود و در نتیجه آن فرد رنگ ها را می شنود و صداها را می بیند! از آن جا که این ماده بیشتر به صورت گروهی – در گروه های مذهبی- عرفانی یا هنری عجیب و غریب که غیر مجاز هم هستند- مصرف می شود باعث تجربه حس آمیزی در مصرف کنندگان می شود، افراد ممکن است چنین حالاتی را حتی به عرفان و معنویات هم ربط بدهند که مسلما این طور نیست و تنها حس عرفان و معنویت کاذب است! یکی از علائم حاد مصرف ال اس دی دیدن اجسام و تصاویر رنگی و نورانی با وجود بسته بودن چشم هاست.
مصرف ال اس دی احساس گذر زمان را تغییر می دهد؛ فرد ممکن است زمان متوقف شده یا گذر زمان برای تند/کند می شود و مثل افراد عادی که متوجه گذر یک ساعت و یک روز و یک هفته می شوند، گذر زمان را تندتر یا کندتر درک می کند. همچنین با مصرف ال اس دی ممکن است فرد احساس کند فشار اطرافش زیاد شده و به او فشار وارد می شود یا حس کند در آسمان معلق شده! درواقع نوعی احساس غوطه وری در محیط را تجربه می کند.
از طرفی ممکن است مرز بین جسم خود و جهان اطرافش برایش از بین برود، یعنی فکر می کند در جهان آمیخته شده و به همین دلیل دچار احساس کاذب عرفان می شود، تصور می کند احساس کشف و شهود به او دست داده و… همین موضوع است که بسیاری از گروه های مثلا معنوی، مصرف این ماده را بین طرفدارانشان توصیه می کنند تا به خود مقبولیت ببخشد. این احساسات در یکی- دو ساعت اول بیشتر است و به «تریپ/ سفر (Trip)» معروف است.
این سفر هم می تواند برای فرد خوشایند باشد (Good Trip) و منجر به ادامه مصرفش شود و هم ممکن است ناخوشایند باشد (Bad Trip) و به یک تجربه بد برای مصرف کننده تبدیل شود. از آن جایی که با مصرف ال اس دی فرد دچار تفاوت در احساساتش می شود، ممکن است حس بدی پیدا کند و دچار نگرانی، بی قراری و پرخاشگری خیلی شدید شود و همین پرخاشگری می تواند باعث شود فرد به دیگران آسیب برساند.
آثار مصرف ال اس دی معمولاً نیم تا یک ساعت پس از مصرف شروع شده و در عرض ۲ تا ۶ ساعت به اوج خود می رسد، اما پس از گذشت ۱۲ ساعت این آثار آهسته فروکش می کنند. البته باید توجه داشت که این آثار بسته به شرایط خلقی مصرف کننده و اوضاعی که ماده در آن مصرف شده است، متفاوت خواهد بود.
اضطراب، ترس از دیوانگی، بدبینی، اختلال قضاوت (فرد متوجه خوب و بد بودن کارها و نیز نتیجه شان نمی شود) و حتی خود آزاری از آثار این ماده است. حتی گزارش شده افراد بعد از مصرف ال اس دی ممکن است جزئی از بدن خود را قطع کنند یا دست به خودکشی بزنند!
بیشتر این تاثیراتی که گفته شد، عوارض کوتاه مدت مصرف ال اس دی هستند. اما ۲ تاثیر بسیار مهم دراز مدت دارد که باید به آن توجه کرد:
۱- تجربه طولانی مدت توهم ها: یعنی فرد ممکن است تا ۲ سال بعد از مصرف هم توهم داشته باشد و مسلما اینکه نتواند واقعیت و توهم را از هم تشخیص دهد، آزار دهنده خواهد بود.
۲- فلش بک: بازگشت به لحظه مصرف ماده بدون مصرف آن؛ یعنی فرد بعد از ۳ ماهه که از مصرفش گذشته، بدون مصرف ال اس دی ناگهان دچار حال و هوای زمان مصرف می شود و این حال و هوا معمولا همان Bad Trip است که قبلا او را اذیت کرده و حالا باز باعث آزارش می شود.
تغییرات مهم در قوه درک، فکر و خلق با فاصله زمانی اندکی پس از اثرات فیزیکی ظاهر میشوند:
توهمات دیداری و شنیداری واضح که مصرف کننده از غیر واقعی بودن آن آگاه است.
دچار نقصان شدن درک زمان، فواصل و وزن (احساس معلق بودن با تحت فشار بودن) و فاصله بین اشیای محیط. این مسئله به برخی از افراد نوعی احساس یگانگی با محیط (uniqamystica) میبخشد؛ در حالی که برخی دیگر را دچار وحشت می کند.
در آمیختگی احساسات که اغلب به صورت شنیدن رنگها و دیدن صداها توصیف می شود.
کاهش کنترل بر روی روند افکار که باعث ترکیب خاطرات با واقعیت میشود یا به چیزهای کم اهمیت معناهای بزرگی میبخشد.
احساس پیشرفت و موفقیت در موضوعهای واقعی شایع است. جدا کردن یک موضوع از دیگری و خود از دیگران مشکل می شود و زوال شخصیت پیشرفت می کند.
ال اس دی به سرعت از طریق دستگاه گوارش جذب می شود و به همه بافتها از جمله مغز می رسد.
از آن جا که مصرف این ماده بیشتر در محافل صورت می گیرد، معمولا فرد در مهمانی استفاده می کند مصرف بعدی اش، در مهمانی یا محفل بعدی انجام می شود.البته این موضوع به این معنی نیست که ال اس دی اعتیاد آور نیست و مصرف کننده همیشه می تواند مقدار مصرفش را کنترل کند و… مصرف مداوم این ماده هم مثل تمام مواد دیگر، می تواند باعث ایجاد تحمل در بدن شود و فرد برای تجربه احساس اولیه مجبور به تکرار مصرف و افزایش دوز شود و به این ترتیب به ال اس دی معتاد می شود.
همان طور که گزارش هایی مبنی بر مصرف روزانه هم وجود دارد اما روش غالب مصرفش در دورهمی هاست؛ یعنی هر جمعی که بخواهند احساس اتحاد و Unity را به صورت کاذب ایجاد کنند، ممکن است از ال اس دی یا مشتقات آن مثل مسکالین، پسیلوسیپین، ایبوگاین، آیاهوآسکا و… استفاده کنند؛ مشتقات ال اس دی در شیوه ساخت، مدت و قدرت اثر گذاری متفاوت هستند اما ماهیت همه آنها یکی است. وقتی ال اس دی آثار بدی بر فرد می گذارد، می توان با مراجعه به اورژانس و تجویز آرام بخش های خاص یا آرام کردن محیط به بهبود حال مصرف کننده کمک کرد.
برای ترک دراز مدت ال اس دی داروی خاصی وجود ندارد و بیشتر با کمک روان درمانی، افزایش انگیزه، کمک خانواده و… قابل ترک است. فرد باید خودش به این کار تمایل داشته باشد و با کمک خانواده و اطرافیان و انگیزه گرفتن از پزشکان امکان پذیر خواهد بود. ترک این ماده علائم جسمانی حادی ندارد اما از لحاظ روانی و ذهنی، از آن جا که آثار مصرف ال اس دی هیچ حساب و کتابی ندارد و همیشه یکسان نیست، اصلا معلوم نیست چه حس و حالی به فرد دست می دهد؛ ممکن است یک بار خوب، یک بار بد، دفعه بعد خیلی خوب و دفعه بعد از آن بسیار بد باشد!
بنابراین احتمال مصرفش در دراز مدت کمتر و ترکش راحت تر به نظر می رسد اما مشکل اینجاست که بعضی ها بنا به دلایل شخصیتی و خاص، دنبال نوعی اعتیاد هستند و به اصطلاح Addictive Behaivior (رفتار اعتیاد گونه) دارند، بنابراین ممکن است این ماده را ترک کنند و سراغ ماده دیگری بروند یا همین ماده را همراه مواد دیگر مصرف کنند. بنابراین افراد معتاد حتما بهتر است زیر نظر متخصصان حوزه روان باشند تا مشکل اعتیادشان به صورت ریشه ای حل و فصل شود. ترک خود ماده کار سختی نیست اما در ادامه باید مواظب جوانب ترکش باشند.
