داروهای شل کننده عضلات

دلایل گرفتگی عضلات

فشار عصبی و استرس

بسیار اتفاق می افتد که فشارهای عصبی منجر به گرفتگی عضلات پشت پا در خواب بشود.این اتفاق حتی طی بارداری نیز به دنبال بروز استرس، برای خانم باردار در ماه پایانی بارداری و کاهش فعالیت وی اتفاق می افتد.حتی در بسیاری افراد گرفتگی های عضلانی با ریشه عصبی در ناحیه معده و روده اتفاق می افتد که در قالب درد معده و کولیت های روده ای بروز پیدا می کند.

کمبود مواد معدنی

گرفتگی عضلات در بسیاری موارد به بروز اختلال در تعادل مواد معدنی و آنزیم ها در بدن مربوط می شود کاهش یا افزایش منیزیم، کلسیم، سدیم و پتاسیم در خون منجر به انقباض عضله و جلوگیری از بازگشت آن به حالت اول می شود. 

کم آبی بدن

کم آبی منجر به بالا رفتن میزان اسید لاکتیک در عضلات و بروز درد عضلانی می شود. در واقع از دست دادن آب بدن مهم ترین عامل نرسیدن خون کافی به عضلات و گرفتگی آن است.به بیان دیگر در فعالیت طولانی مدت همچون ورزش های سنگین در هوای گرم، مقدار زیادی از مایعات بدن دفع می شود، در این حالت حجم خون کاهش یافته و مقدار کافی خون برای رساندن اکسیژن به تمام عضلات در حال ورزش وجود ندارد.در نتیجه عضلات در حال فعالیت، خون کافی دریافت کرده و به سمت اسپاسم یا گرفتگی پیش می روند.با نوشیدن آب قبل از فعالیت و هر ۱۵ دقیقه یک بار در حین فعالیت می توان از بروز چنین گرفتگی هایی پیشگیری کرد.

کاهش جریان خون
 
باریک شدن رگ هایی که خون را به پاها می رساند (در اثر تصلب شرایین) می تواند گرفتگی عضلات را بوجود آورد و درست مانند گرفتگی پاها و دست ها در هنگام ورزش می باشد. این گرفتگی ها معمولا بعد از ورزش از بین می روند.
 
تحت فشار بودن عصب
 
فشردگی اعصاب در ستون فقرات (تنگی کانال نخاعی) می تواند موجب گرفتگی و درد پاها شود. این درد معمولا هنگامی که به مدت طولانی راه می روید، بدتر می شود. پیاده روی با پشت کمی خمیده، می تواند علائم درد را یا بهبود دهد و یا به تاخیر بیندازد.
متخصصان طب فیزیکی معتقدند که در موارد نادری قرار گرفتن در پوزیشن یا موقعیت غلط هنگام کار و فعالیت روزانه مثل نشستن ها و ایستادن طولانی و برداشتن اجسام سنگین به طریقه اشتباه از روی زمین به گرفتگی عضلانی منجر می شود.
 

 

معرفی برخی از انواع قرص‌ شل کننده عضلات

۱. قرص متوکاربامول

muscle-relaxants

قرص متوکاربامول (Methocarbamol) از داروهای مسکن و پرطرفدار است که برای تسکین دردهای عضلانی و اسکلتی تجویز می‌شود. ضعف و سرگیجه از عوارض این قرص است. این دارو بر روی سیستم عصبی تاثیر می‌گذارد و باعث شل شدن عضلات می‌شود. متوکاربامول معمولا در کنار روش‌های مختلف فیزیوتراپی به کار گرفته می‌شود و به صورت قرص‌های ۵۰۰ میلی‌گرمی و ۱۰۰۰ میلی‌گرمی در دسترس می‌باشد. معمولا این دارو برای دو تا سه بار در روز تجویز می‌شود. متوکاربامول به سرعت از دستگاه گوارش جذب شده و اثر آن بعد از مقدار مصرف طی نیم ساعت آغاز می‌شود.

عوارض: عوارض قرص متوکاربامول شامل آلرژی، تضعیف سیستم عصبی، سرگیجه، خواب‌آلودگی، ضعف، تشنج، کاهش تعداد ضربان قلب، وابستگی روانی به دارو و اسهال می‌باشد.

درصورتیکه قصد مصرف این دارو را دارید بهتر است درباره آن اطلاعات بیشتری داشته باشید. لینک زیر به معرفی این قرص و نکاتی که طی مصرف آن باید بدانید اختصاص دارد.

۲. قرص تیزانیدین

muscle-relaxants

قرص تیزانیدین (Tizanidine) از داروهای شل کننده عضلات است که برای بهبود علایم بیماری‌ ام‌ اس و ضایعات نخاعی به کار می‌رود. افسردگی و سرگیجه از عوارض این دارو است. این دارو دارو پس از مصرف خوراکی به خوبی از طریق دستگاه گوارش جذب می‌شود. تیزانیدین به صورت قرص و کپسول موجود می‌باشد. به طور معمول در بزرگسالان ابتدا ۴ میلی‌گرم از طریق خوراکی هر ۴ تا ۶ ساعت تجویز می‌شود. سپس افزایش دوز تا ۸ میلی‌گرم در هر دوز و حداکثر ۲۴ میلی‌گرم در هر روز افزایش می‌یابد. توجه داشته باشید که مصرف بیش از حد دارو باعث سرکوب تنفسی و کاهش سطح هوشیاری می‌شود.

عوارض: عوارض قرص تیزانیدین شامل سرگیجه، اضطراب، افسردگی، عصبی شدن، خواب‌آلودگی، تاری دید، خشکی دهان، درد ماهیچه، ضعف، برادیکاردی، تهوع و افزایش سطح آنزیم‌های کبدی می‌باشد.

درصورتیکه قصد مصرف این دارو را دارید بهتر است درباره آن اطلاعات بیشتری داشته باشید. لینک زیر به معرفی این قرص و نکاتی که طی مصرف آن باید بدانید اختصاص دارد.

۳. قرص باکلوفن

muscle-relaxants

قرص باکلوفن (Baclofen) نوعی داروی شل کننده عضلات است که در درمان دردهای عضلانی تجویز می‌شود. خواب آلودگی و گیجی از عوارض قرص باکلوفن می‌باشد. این دارو با اثر بر اعصاب نخاعی می‌تواند مقدار و شدت گرفتگی‌های عضلانی را در بیماران ام اس و سایر بیماری‌های عصبی مربوط به نخاع کاهش دهد. این دارو همچنین می‌تواند گرفتگی‌ها و دردهای عضلانی را تسکین داده و فعالیت ماهیچه‌ها را بهبود بخشد. باکوفن به صورت قرص روکش دار ۱۰ میلی‌گرمی و ۲۵ میلی‌گرمی در دسترس است.

به طور معمول باکلوفن را سه بار در روز با یا بدون غذا مصرف می‌کنند. مقدار مصرف دارو از مقدار کم شروع شده و به تدریج آن را اضافه می‌کنند. در سه روز اول هر بار ۵ میلی‌گرم از دارو مصرف می‌شود. سپس در سه روز یعدی هر بار ۱۰ میلی‌گرم، در سه روز بعد از آن هر بار ۱۵ میلی‌گرم و بعد از آن هر بار ۲۰ میلی‌گرم از دارو مصرف می‌شود.

عوارض: عوارض قرص باکلوفن شامل تشنج، توهم یا افسردگی، خواب‌آلودگی، گیجی، ضعف و احساس خستگی، سردرد، مشکل در خوابیدن، ضربان نامنظم قلب، تهوع و یبوست، ادرار زیاد، علائم آلرژی مانند قرمزی پوست، خارش و تورم صورت یا زبان یا گلو (به ندرت) می‌باشد.

۴. قرص دانترولن

 muscle-relaxants

قرص دانترولن (Dantrolene)  از داروهای شل کننده عضلانی اسکلتی است که در درمان اسپاسم عضلانی (سفتی و اسپاسم) ناشی از شرایط مانند آسیب ستون فقرات، سکته مغزی، فلج مغزی، و یا اسکلروز متعدد استفاده می‌شود. این دارو در بیماری فعال کبدی‌ مثل هپاتیت یا سیروز بدلیل افزایش خطر بروز مسمومیت کبدی نباید مصرف شود.

توجه داشته باشید که مصرف طولانی مدت مقادیر زیاد در یک دوره زمانی، خطر مسمومیت کبد را بالا می‌برد. همچنین در صورت بروز اسهال شدید مصرف دارو باید قطع شود. اگر پس از شروع مجدد مصرف اسهال شدید بروز کرد، ممکن است برای همیشه نیاز به قطع دارو باشد. علاوه بر این اگر بعد از ۴۵ روز پیشرفتی در درمان حاصل نشد، مصرف دارو باید قطع شود.

عوارض: عوارض قرص دانترولن شامل اسهال شدید، ضعف تنفس، سرگیجه یا منگی، خواب‌آلودگی، احساس بدحالی یا بیماری، ضعف عضلانی، تهوع، استفراغ، خستگی غیر عادی، ادرار تیره یا خونی، اغتشاش شعور، یبوست شدید، تشنج، درماتیت حساسیتی، دفع مشکل ادرار، مسمومیت کبدی و می‌باشد.

 

 روش ها,خوراکی‌ها و داروهای گیاهی شل کننده عضلات

گرفتگی عضلات می‌تواند در هر کسی به دلایل مختلف و در بسیاری از مناطق بدن شما اتفاق افتد. اسپاسم یا گرفتگی عضلات در شکم، بازوها، دست‌ها و پاها شایع است. اسپاسم‌های عضلانی ساده، توسط موارد ورزش سنگین و شدید ایجاد می‌شود صبر، استراحت، کشش ملایم و ماساژ عضله می‌تواند به کاهش درد کمک کند. علاوه بر قرص‌های موجود به منظور رفع گرفتگی و درد عضلات خوراکی‌ها و گیاهان دارویی هم وجود دارند که می‌توانند با مصرف مداوم موثر باشند. بابونه، آب آلبالو، فلفل قرمز، زغال اخته و مصرف ویتامین D می‌تواند تا حدی گرفتگی عضلات را رفع کند.
 

muscle-relaxants

گرفتگی عضلات
ماساژ ملایم
 
یک ماساژ ملایم می تواند به کاهش گرفتگی عضلات شما کمک کند.آن قسمت از بدنتان را که احساس می کنید دچار گرفتگی ‏‏عضلانی شده است با بیوفریز مالش دهید.این مالش جریان خون ناحیه مبتلا را بهتر می کند و عضلات گرفته را تسکین می ‏‏دهد.بیوفریز یک مسکن موضعی است که برای تسکین درد عضلات ، آرتروز، کمر، کتف، کشیدگی گردن، اسپاسم عضلانی، زانو، ‏‏لگن و پشت ران، قوزک پا و مفاصل آرنج موثر است.‏
 
دوش داغ
 
یک وان گرم یا دوش داغ نیز می تواند به کاهش گرفتگی عضلانی کمک کند. اجازه دهید آب داغ قابل تحمل روی ‏‏عضلات گرفته تان جاری شود.گرما، موجب رفع گرفتگی عضلات و شل شدن آنها خواهد شد.‏
 
کشش
 
در صورت گرفتن ماهیچه ساق پاهایتان ، این روش را امتحان کنید. در حالیکه انگشت پایتان رو به بالا قرار دارد ، پاهایتان را ‏‏به سمت سرتان بکشانید. ۳۰ دقیقه در همین حالت بمانید. این اقدام به شل شدن عضلات کمر و رانتان نیز کمک خواهد کرد و در ‏‏صورت گرفتگی عضلات جلوی رانتان ، پاهایتان را به سمت سرین تان بکشانید و ۳۰ دقیقه در همین حالت بمانید. یک برنامه منظم ‏‏کشش عضلات می توند به حفظ انعطاف پذیری و آرامش عضلات شما کمک و از گرفتگی های بعدی پیشگیری کند.‏
 
کمپرس سرد یا گرم
 
مالش یک کیسه یخ روی ناحیه مبتلا به مدت تقریبا ۱۰ دقیقه یا تا زمان قرمز شدن موضع ، به شل شدن و رفع گرفتگی عضلات ‏‏کمک میکند. علت قرمزی موضع این است که سلول های قرمز خون عضلات را گرم می کنند.‏کمپرس گرم نیز روش خوبی است که ‏شما می توانید با استفاده از یک حوله گرم یا پتوی برقی جریان خون موضع را تحریک کنید و ‏عضله گرفته را تسکین دهید.‏
 
آبرسانی
 
ممکن است گرفتگی عضلات به علت کم آبی بدن نیز رخ دهد. هر روز آب فراوان بنوشید و همواره مایعات از دست رفته بدنتان را به ‏‏طور روزانه جبران کنید.‏
رژیم غذایی سالم:‏ ممکن است گرفتگی عضلانی مکرر شما نشانه کمبود یک ماده غذایی در بدنتان باشد. کمبود مواد معدنی نظیرپتاسیم و کلسیم می ‏‏تواند موجب گرفتگی عضلات شود. مواد غذایی سرشار از کلسیم مانند ماست و شیر و هم چنین مواد غذاییغنی از پتاسیم نظیر موز ‏و ‏سیب زمینی را به رژیم غذاییتان اضافه کنید و می توانید از یک پزشک برای تهیه یک برنامه غذایی متعادل کمک بگیرید.‏
 
چای بابونه
 
چای بابونه حاوی یک نوع اسید آمینه به نام گلیسین است که به آرامش عضلات کمک می کند. برای کاهش گرفتگی عضلات باید ‏‏حداقل ۵ فنجان در روز از این چای بنوشید.‏
 
عسل
 
شما می توانید با میل کردن روزانه ۲ قاشق چایخوری عسل با غذا، از عود گرفتگی های عضلات ساق پا و پایتان پیشگیری کنید.‏
 
خردل یا آب نمک
 
برای رفع گرفتگی عضلات یک قاشق خردل یا کمی آب نمک میل کنید.‏
 
سرکه سیب
 
این نوع سرکه یک منبع غنی از پتاسیم است. مخلوطی از یک قاشق چایخوری عسل، ۲ قاشق چایخوری سرکه سیب و آب گرم ‏‏بنوشید. ‏
 

پاسخ ترک

لطفا نظر خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را اینجا وارد کنید