خواص بادمجان از دیدگاه طب سنتی
بادمجان گیاهی است یکساله و دارای ساقه نسبتا ضخیم و پوشیده از کرک .ارتفاع ساقه آن تا ۷۰ سانتیمتر می رسد .
برگهای آن بیضی شکل با نوک باریک و گلهای آن بنفش رنگ است . میوه این گیاه دراز و باریک و یا گرد ، به رنگهای بنفش ، سیاه، زرد و سفید دیده می شود .
بادمجان از دیدگاه طب سنتی دارای خواص متعددی است که میتوان به برخی از آنها اشاره کرد.
نحوه استفاده : به صورت پخته یا سرخ شده مورد استفاده قرار میگیرد.
خواص : بادمجان Eggplant
نام علمی Solanum Melongena
این گیاه که بعربی بادنجان نامیده می شود گیاهی است یکساله و دارای ساقه نسبتا ضخیم و پوشیده از کرک .ارتفاع ساقه آن تا ۷۰ سانتیمتر می رسد . برگهای آن بیضی شکل با نوک باریک و گلهای آن بنفش رنگ است . میوه این گیاه دراز و باریک و یا گرد ، برنگهای بنفش ، سیاه ، زرد و سفید دیده می شود .
بادمجان متعلق به خانواده سیب زمینی است از زمانهای بسیار قدیم در هند کشت می شده است و از آنجا به نقاط دیگر جهان راه یافته است . چین از قرن نهم هجری شروع به کشت و زرع آن کرد . تجار انگلیسی این گیاه را در قرن هفدهم میلادی از گینه ودر انگلستان کردند و آنرا بنام کدوی گینه ای مینامیدند …
بادمجان در تمام مدت سال وجود دارد و در آمریکا ، ایالات فلوریدا ، تگزاس ، لویزیانا و نیوجرسی بیشتر محصول بدمجان آمریکا را کشت می کنند .
خواص داروئی:
از نظر طب قدیم بادمجان گرم و خیلی خشک است . بادمجان بر خلاف آنچه که عوام اعتقاد دارند که بی بو و خاصیت است دارای خواص زیادی است . مهمترین خاصیت آن کم کالری بودن آن است که غذای بسیار خوبی برای کسانی است که می خواهند وزن کم کنند زیرا دارای ویتامین و مواد معدنی نیز می باشد .
۱)بادمجان را حتما باید بحالت کاملا رسیده مصرف کرد زیرا خام آن طعم تلخ درد و در آنهائیکه آسم و برونشیت دارند باعث تحریک این بیماریها می شود.
۲)بادمجان اثر نرم کننده و مدر درد .
۳)بادمجان بعلت درا بودن آهن در رفع کم خونی داروی موثری است .
۴)بادمجان را می توان برای از بین بردن ورم و التهاب روی عضو ملتهب گذاشت .
۵)دانه بادمجان ایجاد یبوست می کند .
۶)ریشه بادمجان و شاخه های خشک شده و برگهای آن اثر بند آورنده خون را دراست و قابض بوده و می توان در آن برای درمان احتلام بانه و انواع خونریزیها استفاده کرد.
۷)بادمجان پادزهر خوبی برای مسمومیت های حاصل از خوردن قارچ سمی است .
۸)خوردن بادمجان گرفتگی رگها را باز می کند و شخص را از خطر سکته قلبی محفوظ می درد .
۹)بادمجان برطرف کننده یبوست است .
۱۰)برگها و پوست سیاه بادمجان را اگر بجوشانند این جوشانده درمان اسهال خونی است .
۱۱)جوشانده ریشه بادمجان درمان بیماری آسم است.
۱۲)بادمجان مقوی معده است .
۱۳)آب زردرنگی که در موقع نمک زدن و گذاشتن بادمجان از آن خارج می شود برای خشک کردن عرق دست و پا بهترین دارو است و اشخاصی که دست و پایشان مرتب عرق می کند باید دست و پای خود را با آن چند بار در روز بشویند تا از شر این مرض آسوده شوند.
۱۴)اگر بادمجان را بسوزانند و خاکستر آن را با سرکه خمیر کنند و به زگیل بمالند زگیل کنده خواهد شد .
۱۵) از بادمجان می توان به عنوان مسکن برای تسکین در استخوان شکسته و ضرب خورده استفاده کرد بدین طریق که باید بادمجان را در فر بگذارید که نیم پز شود و سپس آب آنرا با فشار بگیرید و بعد بمقدر نصف این مقدر آب به آن شکر قهوه ای اضافه کنید آنرا هم بزنید و بنوشید
۱۶)با تحقیقاتی که جدیدا روی موشهای آزمایشگاهی انجام شده نتیجه گرفته اند که بادمجان دارای یک ماده ضد تشنج است که در درمان بیماری صرع اثر بسیار خوبی درد . بنابراین اشخاصی که تشنج دارند و یا مبتلا به این بیماری می باشند بهتر است که از بادمجان استفاده کنند.
بهترین طریقه پخت بادمجان آب پز کردن و یا پختن در فر است زیرا سرخ شده آن سنگین شده و برای معده های ضعیف مناسب نیست .
عوارض مصرف طولانی و بدون مصلح:
* از دیدگاه طب سنتی طبیعت بادنجان گرم و خشک در درجه دوم یا سوم است و مصرف مداوم آن بدون به کار بردن مصلحات آن، به سبب غلبهی خشکی باعث ایجاد سودا و بیماری سودایی میشود، و پوست را بدرنگ، سیاه و یا زرد میکند.
* بادنجان کوچک (نارس) باعث ایجاد لکههای سیاه صورت، سردرد و جوشهای دهان میشود. وجود آلکالوئید سولانین حتی مقادیر کم آن در معدههای ضعیف ممکن است اختلالات مسمومیتی ضعیفی ایجاد کند.
* مصرف زیاد و به تنهایی بادنجان امکان ایجاد درد پهلو، زهار، بواسیر و درد چشم سوداوی را در پی خواهد داشت. به همین علت پخت آن با گوشت و روغن و گاهی با سرکه یا آب انار ترش و شیرین توصیه شده است.
* مصرف بیش از حد بادنجان رنگ چهره را تیره میکند، همچنین تولید سودا در بدن را زیاد کرده و موجب بواسیر میشود.
انجمن تحقیقات طب سنتی ایران عنوان میکند: برای دفع و یا کاهش عوارض بادنجان طبق گفته حکیمان طب سنتی، بهتر است بادنجان قبل از مصرف برش داده شده و تمام قسمتهای آن نمک مالیده شود، سپس ۲ تا ۳ ساعت در آب سرد قرار داده شده تا آب سیاه یا زرد آن خارج شود، و این امر تکرار شود تا دیگر آب سیاهی خارج نشود، سپس بادنجانها را کاملاً شسته و با گوشت بره و بزغاله جوان یا مرغ جوان فربه و روغن گاو تازه طبخ کند، یا در روغن سرخ کرده و بپزند سپس با سرکه یا آب انار یا آبغوره که مصلح و دافع سُدّه (گرفتگی) هستند مصرف شود.
به طور کلی
* بادنجان دارای طبیعت گرم و خشک است.
* مصلح آن پختن با روغن و گوشت میشود.
* مصرف آن با روغن، نرمکننده شکم است.
* تولید سودا در بدن را زیاد میکند و موجب بواسیر میشود.
* رنگ چهره را خراب میکند.
* مصرف آن با سرکه، سبب یبوست میشود. .
