انواع اختلالات تیروئیدی در زنان باردار

انواع اختلالات تیروئیدی در زنان باردار

پرکاری تیروئید با از دست دادن وزن، عصبی شدن، احساس گرما داشتن و ضربان قلب شدید مشخص می شود. ما در این مطلب توضیح جامعی راجع به این موضوع داده ایم. با ما تا پایان همراه باشید.

پرکاری تیروئید و کم کاری تیروئید در دوران بارداری نسبتا شایع و در درمان مهم می باشد. تیروئید یک عضو واقع در جلوی گردن که تنظیم هورمون های سوخت و ساز بدن ( در راه بدن شما انرژی استفاده می کند )، قلب و سیستم عصبی، وزن، درجه حرارت بدن و بسیاری از فرآیند های دیگر را در بدن به عهده دارند.

در طول دوران بارداری، اگر شما پرکاری تیروئید و یا کمکاری تیروئید دارید شما ممکن است به مراقبت های پزشکی بیشتری برای کنترل این شرایط در دوران بارداری، به ویژه در سه ماهه اول نیاز داشته باشید.

گاهی اوقات، بارداری ممکن است علائمی شبیه به پرکاری تیروئید در سه ماهه اول ایجاد کند. اگر شما تجربه تپش قلب، کاهش وزن و استفراغ مداوم دارید باید با پزشک خود تماس بگیرید.

 

دو هورمون در دوران حاملگی به نام هایی HCG و استروژن موجب بالارفتن سطح هورمون‌ های تیروئید در خون می‌گردند. هورمون HCG  به وسیله جفت ایجاد می‌شود و مثل هورمون TSH به آرامی تیروئید را وادار به ساخت بیشتر هورمون‌ های تیروئید می‌کند. بالارفتن سطح استروژن، مقدار “گلوبولین های یپیوندی تیروئید” یا ” گلوبولین- تیروکسین پیوندی” را بالا میبرد، این گلوبین نوعی پروتئین است که وظیفه حمل و نقل هورمون‌های تیروئید در خون را برعهده دارد.

چه کسی در خطر اختلالات تیروئیدی قرار دارد

خانم هایی که در آن ها قبلا مشکلات تیروئیدی تشخیص داده شده است و کسانی که سابقه خانوادگی اختلالات تیروئیدس دارند بیشتر در معرض خطر قرار دارند.

علائم پرکاری تیروئید و کمکاری تیروئید در بارداری

پرکاری تیروئید – علائم پرکاری تیروئید مانند افزایش ضربان قلب، حساسیت به گرما و خستگی ممکن است در افراد با حاملگی طبیعی هم دیده شود.

دیگر علائم پرکاری تیروئید به شرح زیر است:

ضربان قلب نامنظم
عصبانیت
تهوع و استفراغ شدید
لرزش خفیف
مشکلات خواب
از دست دادن وزن و یا کمی افزایش وزن برای یک حاملگی معمولی
کمکاری تیروئید – علایم کمکاری تیروئید، مانند خستگی بیش از حد و افزایش وزن، ممکن است به آسانی با نشانه های طبیعی از بارداری اشتباه گرفته شود.

علایم دیگر عبارتند از:

یبوست
مشکل در تمرکز و یا مشکلات حافظه
حساسیت به هوای سرد
گرفتگی عضله

در صورتی که با پرکاری تیروئید در حاملگی مقابله نشود، باعث ایجاد عارضه های زیر می شود:

نارسایی قلبی
پره اکلامپسی:

بالارفتن فشار خون در روزهای پایانی حاملگی

اختلالات شدید تیروئیدی:

مزمن ترین نشانه های بیماری تیروئید به صورت ناگهانی

سقط جنین
تولد نوزاد نارس
کم وزن بودن نوزاد زمان تولد

در صورتی که زنی مبتلا به عارضه گریوز باشد و یا در دوران گذشته برای درمان عارضه گریوز عمل جراحی انجام داده و یا در معرض ید رادیواکتیو قرار گرفته باشد، احتمال دارد هنوز آنتی بادی‌های TSI در خونش وجود داشته باشند، حتی وقتی که سطح هورمون‌های تیروئید نرمال است. احتمال دارد آنتی بادی‌های TSI از جفت گذشته و درون خون جنین وارد شوند، در آخر می‌توانند به تیروئید جنین آسیب وارد کنند. اگر مادر با داروهای ضد تیروئید درمان شود، احتمال ایجاد پرکاری تیروئید در جنین کاهش پیدا میکند، چون که این داروها توانایی عبور از جفت و وارد شدن به بدن جنین را دارند.

علل بیماری های تیروئید در بارداری

شایع ترین علت پرکاری تیروئید مادر در دوران بارداری بیماری اختلال خود ایمنی گریوز است. در این اختلال، بدن آنتی بادی ( یک پروتئین تولید شده توسط بدن در زمانی که یک ویروس و یا باکتری ها حمله کند ) به نام ایمونوگلوبولین تحریک کننده تیروئید (TSI) تولید می کند که باعث می شود تیروئید هورمون تیروئید بیش از حد تولید کند.
شایع ترین علت کمکاری تیروئید اختلال خود ایمنی به نام تیروئیدیت هاشیموتو است. در این وضعیت، بدن به اشتباه به سلول های غده تیروئید حمله می کند رها کردن تیروئید بدون سلول ها و آنزیم ها کافی سبب ساخت هورمون تیروئید کافی می شود.

تشخیص پرکاری تیروئید در بارداری

برای بررسی پرکاری تیروئید، پزشک به بررسی نشانه ها و علائم بیمار می‌پردازد و همراه ان آزمایش خون تجویز میکند. در آزمایش خون مواردی مانند TSH، T3 و T4 بررسی می‌شود.

احتمال دارد دریافت نمونه خون در کلینیک صورت بگیرد و سپس نمونه‌ی خون برای بررسی و تحلیل به آزمایشگاه ارائه شود.

آزمایش خون از این قرار است:

آزمایش TSH.
آزمایش T3 و T4.
آزمایش TSI.

در دوران حاملگی، پرکاری تیروئید – اگر در آن سطح TSH پایین باشد اما T4 هنوز نرمال است – احتیاج به درمان خاصی نیست. در پرکاری تیروئید مزمن، دارو های ضد تیروئید باید مصرف شوند. این داروها ایجاد هورمون‌ های تیروئید را کم میکنند.

ارتباط عملکرد تیروئید مادر و جنین در دوران بارداری چگونه است؟

در طی سه ماه اول بارداری، جنین کاملأ وابسته به هورمون های تیروئید مادر است که از جفت عبور نموده و به جنین می‌رسند. پس از پایان سه ماه اول بارداری غده تیروئید جنین فعالیت خود را شروع نموده و هورمون تیروئید تولید می‌کند. از این زمان تا پایان بارداری جنین برای تولید هورمون تیروئید نیاز به ید دراد که باید از طریق مادر به او برسد.

درمان بیماری های تیروئید در بارداری

برای زنانی که نیاز به درمان پرکاری تیروئید دارند دارو های ضد تیروئید که با تولید هورمون های تیروئید مداخله می کند استفاده می شود. این دارو معمولا پروپیل تیواوراسیل و یا PTU برای سه ماهه اول و در صورت لزوم، متی مازول را می توان همچنین، پس از سه ماهه اول استفاده کرد. در موارد نادر که زنان را به این داروها پاسخ نمی دهند و یا عوارض جانبی با روش های درمانی رخ می دهد جراحی برای برداشتن بخشی از غده تیروئید ممکن است لازم باشد.

پرکاری تیروئید ممکن است در ۳ ماه اول بعد از تولد وخیم تر شده و دکتر شما ممکن است دوز دارو افزایش دهد.
هیپوتیروئیدی با یک هورمون ترکیبی به نام لووتیروکسین ( شبیه به T4 هورمون ساخته شده غده تیروئید ) درمان می شود.

دکتر شما دوز لووتیروکسین را در بارداری تشخیص و تنظیم می نماید و  درمان را ادامه خواهد داد برای نظارت بر عملکرد تیروئید در دوران بارداری هر ۴-۶ هفته  تست های عملکرد تیروئید را در خواست می نماید. اگر شما حامله هستید و کم کاری تیروئید دارید و لووتیروکسین مصرف می کنید این مهم است که به زودی به دکتر خود اطلاع دهید تا بر این اساس به جای افزایش در جایگزینی هورمون تیروئید، دوز لووتیروکسین را افزایش دهد زیرا آهن و کلسیم ویتامین های دوران بارداری هستند که ممکن است جذب هورمون تیروئید را در بدن شما مسدود کند باید ویتامین های دوران بارداری را تا ۳ – ۴ ساعت پس از مصرف لووتیروکسین مصرف نکنید.

از بسیاری جهات، درمان کم کاری تیروئید در زنان باردار مشابه زنان غیر باردار است و به جای هورمون های از دست رفته فرم مصنوعی از T4 داده می شود.  دوز دارو به صورت منظم با هدف حفظ سطح خون مداوم هورمون تیروئید در محدوده طبیعی است بنابراین، به طور معمول نظارت بر سطح خونی هورمون تحریک کننده تیروئید (TSH)  در دوران بارداری لازم است.

درمان تیروئید با ید رادیو اکتیو روشی نیست که در زنان باردار بکار رود. به خاطر آن که این مواد باعث آسیب رساندن به غده تیروئید جنین می شوند. در موارد نادر برای جدا کردن مقداری از غده تیروئید، عمل جراحی انجام می شود غالبا  جراحی در افرادی صورت می‌گیرد که توانایی تحمل مصرف داروهای ضد تیروئید را ندارند.

داروهای ضد تیروئید قادر هستند به مقدار جزئی از جفت گذشته  و تولید هورمون‌ های تیروئید جنین را تحت تاثیر قرار دهند. به همین دلیل دوزهای دارویی باید به نحوی گزیده شوند که جنین با کم‌ کاری تیروئید مواجه نشود. داروهای ضد تیروئید می‌توانند در بعضی افراد عارضه ایجاد کنند.

مانند:

_اختلالات آلرژیک مثل راش پوستی و خارش.
_کم شدن تعداد گلبول های سفید خون که باعث کاهش توانایی بدن در برابر عفونت‌ ها می شوند.
_در برخی موارد اختلالات کبدی.

اگر با هریک از نشانه های زیر مواجه شدید، از مصرف داروهای ضد تیروئید خودداری کرده و به سرعت به پزشک رجوع کنید:

_خستگی
_ضعف
_دردهای بی دلیل شکمی

_بی اشتهایی
_مشکلات پوستی یا خارش
_کبودی
_زرد شدن پوست یا سفیدی چشم، که به آن یرقان گفته میشود

_گلو درد دائمی
_تب