
راه درمان کمرویی کودکان
کمرویی، یکی از مشکلات جدی برخی کودکان و نوجوانان است و اگر درمان نشود، به نوعی بیماری روانی (معلولیت اجتماعی) تبدیل خواهد شد. یکی از مهمترین عوامل شکوفا نشدن استعدادهای کودکان و نوجوانان، کمرویی است.
علل کمرویی کودک:
انتقال از والدین:
برخلاف تصور برخی که کمرویی، ارثی است، این گونه نیست، بلکه در واقع از والدین به کودک «منتقل» میشود. به والدین کمرو توصیه میکنم برای جلوگیری از این انتقال، با تمرین و تلقین، خود را وارد صحنههای گوناگون کنند و از کمرویی بپرهیزند.
سختگیری بیش از حد:
وقتی در ادب، نظم، عبادت، تحصیل و… بسیار سخت بگیرید، فرزندتان دچار کمرویی میشود، زیرا همیشه او را واداشتهاید که کارها را به بهترین شکل انجام دهد، و اکنون از این میترسد که اگر وارد فعایتی گروهی شود و به کاری دست زند نتواند آن را به بهترین وجه انجام دهد، بدین جهت وارد گروه نمیشود و از انجام فعالیتهای گروهی گریزان است. توقع بیش از حد شما از کودک نیز همین مشکل را ایجاد میکند.
القائات نادرست:
متاسفانه گاهی در جامعه و به ویژه در مدارس، کمرویی با ادب اشتباه میشود و کودک کمرو را بدین جهت که سخن نمیگوید و آزاری ندارد، با ادب میخوانند و با این القای نادرست، کمرویی را در او تثبیت میکنند. گاهی کمرویی دختران نیز با حیا اشتباه میشود، در حالی که حیا، صفتی بسیار پسندیده است و کمرویی ناپسند شمرده میشود و حیا و اجتماعی بودن برای دختران قابل جمع است
راههای درمان کمرویی کودک:
الف) فشارها و سختگیریها را کم و به فرزندتان آزادی نسبی بدهید.
ب) اگر فرزند شما اشتباهی کرد، با روی گشاده آن اشتباه را بپذیرید تا از اشتباه کردن نترسد.
ج) در مهمانیها و برای امور منزل به او مسئولیت بدهید، مسئولیتهایی از قبیل پرسیدن شماره تلفن از مخابرات، پرسش از شهرداری، خرید بلیت از گیشه فروش بلیت.
د) نقاط مثبت او را به ویژه در جمع بگویید.
هـ) ارتباط او را با همسالان عادی و فعال بیشتر کنید.
و) زمینه مشاهده برنامههایی نمایشی را برایش فراهم سازید که در آنها، قهرمان نمایش به رغم کمرویی، به کارهای بزرگ و گروهی دست میزند.
ز) زمینه شرکت او را در برنامه های نمایشی مدرسه و پذیرفتن نقشهای ساده بدون کلام (نگهبان) و فعالیتهای گروهی فراهم سازید.
کمرویی کودکان و درمان آن با بازی کردن
کودکان کمرو باید از این حالت خارج شوند چون کمرویی در اجتماع برای شخص خوب نیست. خجالتی بودن، کمرویی و انزوای اجتماعی بچهها یک مشکل اساسی است که اگر از همان کودکی آن را برطرف نکنید ممکن است تغییر آن در بزرگسالی دشوار و غیرممکن باشد.
کمرویی معمولاً به دلیل کمبود اعتماد به نفس ایجاد میشود. کودک کمرو مهارتهای ارتباط اجتماعی را بخوبی فرا نگرفته و توانایی ابراز وجود ندارد. اما این چیزی نیست که نتوانید اصلاحش کنید.
شما میتوانید با یکسری بازیها، هم او را سرگرم کنید، هم تجربه نقشهای اجتماعی مختلف را به او بدهید و هم مهارتهای اجتماعی و ابراز وجود را در او پرورش دهید. ما در اینجا نمونههایی از این بازیها را به شما معرفی میکنیم.
تئاتر خیالی:
لباسهای ویژه ای بپوشید و با فرزندتان یک نمایش را در مقابل تماشاچیان خیالی اجرا کنید. حتی میتوانید عروسکهای او را به عنوان تماشاچیان در گوشه ای بچینید و برای آنها بازی و سخنرانی کنید یا برای عروسکها روی صحنه ای خیالی، آواز بخوانید.
معلم بازی:
از فرزندتان بخواهید معلم شما شود و آنچه را که در کلاس یاد گرفته به شما یاد بدهد. یا از او بخواهید به عروسک هایش که بچههای تنبلی هم هستند، درس بدهد. خواهید دید که او با تصور کردن خودش در موقعیتی قدرتمند و اثرگذار، اعتماد به نفس بیشتری پیدا کرده و به خوبی از پس اجرای نقش برمی آید.
بازی مصاحبه:
یک میکروفن خیالی جلوی فرزندتان بگیرید و با او مصاحبه کنید. نظر او را درباره رنگ لباسش، آب و هوا، غذای مورد علاقهاش و… بپرسید و تا میتوانید این مصاحبه را طولانی کنید. با این کار فرزندتان هم ابراز نظر و عقیدهاش را تمرین میکند و هم صحبت کردن مقابل جمعیت را یاد میگیرد.

خجالتی بودن، کمرویی و انزوای اجتماعی بچهها یک مشکل اساسی است
ضبط صدا:
با فرزندتان حرف بزنید یا کتاب بخوانید، میتوانید حتی نمایشنامهای را اجرا کنید و در همین حال صدایتان را با یک ریکوردر یا تلفن همراه ضبط کنید و بعداً گوش دهید. شنیدن صدای خود میتواند باعث شناخت ضعفها، برطرف کردن آنها و بالا رفتن اعتماد به نفس کودک برای صحبت در جمع شود.
پانتومیم خانگی:
این همان بازی معروفی است که حتماً در فیلمهادیده اید. یک کلمه یا مفهوم را انتخاب کنید و با اجرای پانتومیم سعی کنید آن را به دیگران بفهمانید. از کودکتان بخواهید با حرکات دستها و بدن، این مفهوم را انتقال دهد. با این کار، او میآموزد که از بدنش برای برقراری ارتباط استفاده کند و مهارتهای کافی را برای تقویت زبان بدن یاد میگیرد. کودک کمرو مهارتهای ارتباط اجتماعی را بخوبی فرا نگرفته و توانایی ابراز وجود ندارد
خاطره بازی:
شبها در جمع خانواده، به جای آنکه هر کدام مشغول گوشی تلفن همراه یا تلویزیون باشید، به صحبت کردن با هم بپردازید. بهترین کار این است که خاطره بازی کنید. هر کدام یکی از خاطرات خوبتان را در جمع تعریف کنید یا اگر خاطره ای به ذهنتان نمیرسد، مسابقه شعر خواندن یا قصه خوانی بگذارید.


















