چگونگی رفتار خانم ها هنگام عصبانیت شوهر
زندگی همه ی وقت قرار نیست بر وفق مراد افراد پیش رود بلکه اوقاتی هم هست که مثلاً همسران عصبانی می شوند و غمگین میباشند. چگونگی برخورد با یک شوهر خشمگین، به میزان شکیبایی شما و میزان آسیبی که به شما وارد میگردد، بستگی دارد. آزارهای عاطفی و روحی امری حقیقی اند و افراد گوناگون میزان صبر متفاوتی دارند.
رفتار با شوهر بداخلاق، کار ساده ای نیست. مردان اکثر کلامی میباشند و به همین دلیل باید اجازه دهید عصبانیت خود را بیرون بریزند. درحالی که زنان تمام خشم خود را درون خود نگه می دارند و با گریستن آن را نشان میدهند. درمورد یک زوج متأهل، تمام خشم مرد متوجه زن خواهد بود چون او نزدیکترین فرد به شوهرش میباشد.
خشمی که از طرف شوهرتان سر میزند، مستقیماً شما را هدف قرار نمیدهد. در این شرایط شما به اندازه کافی به احساساتی شدن گرایش دارید. اندیشیدن به شوهرتان که همۀ وقت} با خشم برخورد می کند، باعث میگردد احساس فرومایگی کنید و این امری کاملاً طبیعی هست. شما باید یک قدم به عقب بردارید و عملاً به آن چه رخ داده هست بیندیشید و علتی که در پس این رفتار وجود دارد را بیابید.
استرس، ناامیدی و ترس، مردان را خشمگین می کند. میتوانید به همسرتان بگویید که با اینکه میدانید او این روزها چه استرس فراوانی دارد و این مسئله وی را عصبی کرده هست، اما این موضوع باعث شده که ارتباط زناشویی تان نیز تحت تأثیر قرار گیرد. با همسرتان شفاف و روشن گفت وگو کنید و وی را بدون قید و شرط پشتیبانی کنید.
خیلی وقتها همسران بر سر یک مسئله هر چقدر هم بیارزش با هم ناسازگاری عقیده پیدا کرده و بارها و بارها از دست هم خشمگین می شوند. گاهی اوقات این عصبانیت ساعتها طول کشیده و تبدیل به یک معضل میشود وگاه زود به آخر می رسد اما نکته اینجاست که چطور در مواقع عصبانیت خود را بازرسی کنیم تا به معضلات جدیتر گرفتار نشویم.
علت عصبانیت را فوراً پیدا کنید
زمانی هایی وجود دارد که به طور ناگهانی با عصبانیت همسرتان مواجه می شوید بدون آنکه بدانید او به چه علت عصبانی است. گاهی رفتار عصبی همسرتان ممکن است، دلیلی خارج از خانه و رابطه زناشویی داشته باشد. بنابراین بهتر است زن یا شوهر از علت عصبانیت همسرشان آگاهی پیدا کنند. در این مواقع ترک کردن فرد عصبانی کار عاقلانه ای نیست زیرا تصور بر این است که اگر او را ترک کند، او آرامش پیدا می کند. در حالی که این مسئله نه تنها بهبود پیدا نمی کند بلکه اوضاع را بدتر خواهد کرد. زیرا هجوم افکار همراه با تنش و عصبانیت در مواقع تنهایی او را رها نخواهد کرد.
به همسرتان آرامش بدهید
باید سعی کنید با کارهای بزرگ و کوچک به همسرتان آرامش دهید. این رفتار ها می تواند شامل محبت، توجه، احترام و… باشد. یادتان باشد که همزمان با انجام رفتارهای آرامش دهنده باید رفتارهایی از قبیل توهین، تحقیر، تهدید، فحاشی، سرزنش و… نداشته باشید چرا که این ها نقش آرامشگری شما را از بین می برند. شاید سر زدن چنین رفتارهای اشتباهی از سمت شما، باعث شده که همسرتان نتواند عصبانیت اش را کنترل کند و دست به کارهای غیر منطقی مانند زدن خود و شکستن اشیا می کند. عصبانی شدن حق همه انسانهاست اما نه با توهین و تحقیر. هرگاه همسرتان عصبانی شد به او کمک کنید تا احساساتش را بیان کند و سعی کنید شنونده خوبی باشید.
آرام باشید
عصبانیت، غذایش عصبانیت نیست. وقتی همسرتان عصبانی است و شما علت عصبانیت آن را فهمیده اید، حتی اگر شما موضوع عصبانیت او هستید، سعی کنید در آن موقعیت شما نیز عصبانی نشوید زیرا به هم ریختن اوضاع و فضا تنها باعث ادامه مشاجرات شده و اوضاع را بدتر از پیش خواهد کرد. در آن موقعیت سعی کنید آرام باشید، حتی اگر حق با شماست،بحث درباره موضوع را به وقت دیگری موکول کنید.
احساسات همسرتان را در نظر بگیرید
خیلی آرام و بدون پرده به او بگویید «می دانم عصبانی هستی». این بیان به فرد عصبانی اطمینان می دهد که همسرش درک مناسبی از او داشته و موضوع بزودی حل می شود. وقتی همسر بداند هنگام تنش فکری تنها نیست احساس آرامش بیشتری می کند.
می توانید با رفتارهای عقلانی ، عصبانیت همسر را رفع کنید
با همسرتان همدردی کنید
اگر شما هم احساس عصبانیت می کنید و از احساس عصبانیت همسرتان ناراحت هستید این احساس خود را به زبان آورید زیرا اگر فرد عصبانی بداند که همسرش احساسات واقعی اش را انکار کرده و نسبت به موضوع پیش آمده بی تفاوت است، خشم اش بیشتر می شود.
برای صلح پیش قدم شوید
وقتی از دلایل عصبانیت همسرتان با خبر شدید و به طور واقع بینانه متوجه شدید شما نیز در این ماجرا مقصر بوده اید، برای صلح چند قدم بردارید این قدم ها بیانگر این است که خواهان آشتی هستید و بخشی از اشتباهات خود را پذیرفته اید. همچنین این امر نشان می دهد، قصد دارید مشکل پیش آمده را هر چه سریع تر حل کنید. البته در این راه چند قدم واقعی تر هم باید بردارید.
از تکنیک رکوردشکنی استفاده کنید
غالب اوقات رسم خانه شما این است که پس از چند روز قهر دوباره صلح برقرار شود. حال شما از همان ابتدا پیش قدم شده و این رسم کهنه را بشکنید. عصبانیت و کشدار کردن ماجرا را به روزهای بعدی موکول کنید و با آرامش به حرف های همسرتان گوش فرا دهید. هنگام صحبت پیرامون موضوع پیش آمده مقوله عصبانیت را فراموش کنید مطمئنا گفت وگو در آرامش، همه چیز را حل خواهد کرد.
انتقاد کنید، اما اصولی
یکی از مهارت های زوجین، تفکر انتقادی است. انتقاد بجا، به موقع و به اندازه می تواند به بهبود روابط بین شما و شوهرتان منجر شود. انتقاد سالم را باید در شرایطی که او سرحال و شاداب است، مطرح کنید و ضمن بیان نکات مثبت شخصیتش، نکته مورد نظرتان را هم مطرح کنید. از او بخواهید درباره رفتارش فکر کند و برای بهبودی روابطش با شما، رفتارهای اشتباهش را اصلاح کند و احساسی تصمیم نگیرید.
زن و شوهرهایی که بلوغ عقلانی دارند، تنش را جزو مسائل طبیعی می دانند، بنابراین توجه داشته باشید زمانی که مشکلی بین شما و شوهرتان پیش می آید، می توانید با رفتارهای عقلانی آن را رفع کنید. در نهایت مشکل را خودتان حل کنید، زیرا انتقال این مسائل به خانواده ممکن است آسیب های زیادی برای شما و آینده زندگی مشترکتان به دنبال داشته باشد.
به هیچ وجه همسرتان را به سخن گفتن واردار نکنید :
مردها وقتی خشمگین اند نیاز دارند که در سکوت و آرامش درمورد احساس شان فکر کنند و تنها پس از آنکه مدتی را با خود خلوت کردند میتوانند درمورد آن حرف بزنند. به طور کلی یک مرد تنها زمانی احساس می کند به سخن گفتن نیاز دارد که مطمئن شود سخن گفتن اطلاعاتی راکه او برای حل مشکلش به آن نیاز دارد،
در اختیارش قرار میدهد؛ برای نمونه اگر کسی در مورد او دچار برداشت نادرستی شده یا موجب رنجش او شده باشد، مرد حرف میزند تا سوء تفاهم ایجاد شده از بین برود.یک مرد فقط وقتی در حال عصبانیت حرف میزند که یقین داشته باشد حق با اوست. بنابراین به هیچ وجه نباید مردی راکه نمیخواهد حرف بزند،
به سخن گفتن وادار کرد. وقتی مرد خشمگین هست زن باید به او فرصت بدهد تا به اندازه کافی در مورد ناراحتی اش فکر کند. این فرصت را نیاز مرد تعیین می کند نه حوصله زن؛ پس بهتر هست زن چشم براه بماند تا مرد گذشته از سخن گفتن درمورد آن چه ناراحتش کرده، کمی آرام شود.
برترین زمان سخن گفتن با مرد چه وقت هست؟
برترین زمان سخن گفتن با مرد، زمانی هست که مرد به اندازه کافی فرصت داشته درمورد مشکلش فکر کند، احساسات منفی اش را رها کرده و مجدد با احساسات مثبتش ارتباط برقرار کند. اگر مرد بعد از این مدت زمان که در تنهایی گذراند هنوز هم غمگین بود، نباید با سوال پیچ کردن، وی را برای بحث و صحبت تحت فشار قرار دهید.
تا روز بعد چشم براه بمانید و بعد از او بپرسید: «آیا موضوعی هست که بخواهد درمورد آن با شما حرف بزند؟» اگر او گفت: «چیزی نیست» و هم چنان گرم و دوست داشتنی رفتار نکرد، لازم هست گذشته از این که از غارش بیرون بیاید زمان بیشتری داشته باشد تا احساس مثبتی پیدا کند. درست همانگونه که ممکن هست مریضی سرماخوردگی دیگری مسری نباشد اما هنوز علامت های آن موجود باشد، مرد نیز ممکن هست احساسات و مشکلاتش را حل کرده باشد، اما نیاز داشته باشد گذشته از این که احساسات گرم و صمیمانه اش پدیدار شود احساس کند همسرش وی را دوست دارد و از او قدردانی می کند.
