کمبود منیزیم در بدن

 آیا مشکلات سلامتی شما واقعا نشان دهنده کمبود منیزیم هستند؟

علایم این کمبود می تواند هر چیزی باشد از سردرد گرفته تا سندرم پیش از قاعدگی. تغییراتی هستند که نشان دهنده کمبود این ماده معدنی در بدن شماست، بیش از ۸۰ درصد افراد به اندازه کافی منیزیم دریافت نمی کنند. کاهش منیزیم اغلب بزرگ جلوه داده می شود، به خصوص از طرف پزشکانی که به ندرت نقش مواد مغذی و ویتامین ها را در نظر می گیرند. با این حال صدها نشانه برای کمبود منیزیم وجود دارد و همچنین بیماری هایی که کمبود منیزیم باعث تشدید آن ها می شود.

تقریبا یک سال پیش من به پزشک خانوادگی مان مراجعه کردم، زیرا هر ماه درد و گرفتگی شدید قبل از قاعدگی را تجربه می کردم. من از او خواستم علت این مشکل را برایم توضیح دهد و بگوید چه کاری باید برای درمان انجام دهد. پاسخ او این بود که ژنتیکی است، کاری از دستت ساخته نیست. تنها پیشنهاد او استفاده از دارو برای کاهش درد بود. ولی بعد از تحقیقات آنلاین متوجه شدم که گرفتگی قاعدگی یکی از علایم کمبود منیزیم است. مشتاق شدم که امتحان کنم و سطح کلسیم و منیزیم خونم را اصلاح کردم و در عرض یک ماه واویلا شد! دیگر خبری از درد و گرفتگی نبود!

متاسفانه امروزه پزشکان اطلاعی در مورد اهمیت منیزم در بدن و نشانه های کمبود آن ندارند. تنها شانس شما این است که پزشک خود باشید و در مورد نشانه های کمبود منیزیم جستجو کنید تا متوجه شوید کمبودش چه مشکلاتی برایتان بوجود می آورد.

چرا منیزم کافی دریافت نمی کنید؟

 بدست آوردن منیزم از طریق رژیم غذایی بسیار سخت است، مهم نیست که این رژیم چقدر سلامت باشد. علتش این است که فرایند کشاورزی مدرن، خاک ما را از منیزم خالی کرده است. همچنین عوامل متعددی وجود دارد که میزان جذب منیزیم در بدن ما را به طرز قابل توجهی کاهش می دهد. از جمله :

– استرس: بسیاری از ما روزانه سطح بالایی از استرس را تجربه می کنیم. زمانی که استرس و اضطراب را تجربه می کنیم، بدنمان از منیزم تهی می شود. 

– تغذیه: برخی خوراکی های خاص مانند کافئین، الکل و قند باعث کاهش منیزیم می شوند. تخمین زده شده که برای متابولیسم یک مولکول گلوکز، ۲۸۷ مولکول منیزیم نیاز است.

– داروها: داروهای نسخه دار و بدون نسخه زیادی وجود دارد که منیزیم را از بدن خارج می کنند. از جمله، قرص های ضد بارداری، ادرار آور، انسولین و آنتی بیوتیک ها.

چرا به منیزیم نیاز دارید؟

منیزم یک ماده معدنی است که مسئول بسیاری از فرایندهای بدن است. منیزیم چهارمین ماده معدنی موجود در بدن ماست و وجودش برای انجام بیش از ۳۰۰ واکنش بدن ضروری است.منیزیم معمولا به عنوان کمک به کاهش یبوست شناخته می شود، ولی این فقط یکی از مهم ترین نقش های آن در بدن است. منیزیم برای عملکرد قلب، عضلات، کلیه و متعادل کردن بسیاری از مواد مغذی دیگر مانند کلسیم و پتاسیم مهم است. سطح مناسب منیزیم از ابتلا به دیابت و پوکی استخوان پیشگیری نموده و فشار خون را بهبود می بخشد.

علائم کمبود منیزیم

 اضطراب.

 استخوان های ضعیف.

انرژی کم.

  ضعف.

ناتوانی در خواب.

 سندرم پیش از قاعدگی و عدم تعادل هورمونی.

 تحریک پذیری.

 عصبی بودن.

 سردرد.

 ریتم ضربان غیر طبیعی قلب. 

 تنش عضلانی، اسپاسم، گرفتگی.

 خستگی.

این ها فقط تعداد کمی از شایع ترین نشانه های کمبود منیزیم هستند. سایر علایم کمبود منیزیم عبارتند از:

– یبوست.

– سرگیجه.

– سفت و سخت شدن عضلات.

– بی خوابی و ضعف عضلانی.

مشکلات سلامتی بسیار زیادی وجود دارند که کمبود منیزم باعث ایجاد آن ها می شود. اگر فکر می کنید یکی از نشانه های کمبود منیزیم را دارید، ولی در لیست بالا نیست، بهتر است جستجوی دقیق تری در اینترنت داشته باشید.

اگر می خواهید بیشتر بدانید : علائم کمبود منیزیم در بدن تان که بسیار خطرناک است

سایر بیماری ها و مشکلات مرتبط با کمبود منیزیم

تحقیقات زیادی نشان داده است که، کمبود منیزیم با افزایش خطر ابتلا به دیابت، فشار خون بالا، پارکینسون، سنگ کلیه، سندرم پاهای بی قرار همراه است و این ها فقط تعداد کمی از بیماری های مرتبط با کمبود منیزیم هستند.

چطور بدانیم واقعا کمبود منیزیم داریم؟

متاسفانه زمانی که صحبت از تعیین کمبود منیزیم می شود، راه ساده ای برای آن مثل آزمایش خون وجود ندارد. آزمایش خون می تواند سطح منیزیم خون شما را به منظور ارزیابی کمبود آن بررسی کند، ولی این آزمایش دقیق نیست.علتش این است که، آزمایش سرم خون فقط سطح منیزیم خون شما را نشان می دهد و فقط یک درصد منیزم بدن تان در خون است. بنابراین برای تشخیص کمبود منیزیم بدن تان باید به علائم کمبود منیزم متکی باشید، نه آزمایش خون.

بهترین روش این است که، بر اساس تجربه مراقب علایم کمبود منیزیم باشید و از مکمل های منیزیم استفاده کرده و سطح آن را  در بدن تان بالا ببرید، چه به شما کمک کند و چه نکند.خود من بعد از نگاه کردن به لیست علایم کمبود منیزیم متوجه شدم که حداقل ۳ علامت کمبود منیزیم را دارم. ضمن این که اضطراب هم دارم و مطمئن هستم که سطح منیزم من کاهش پیدا کرده است.

درمان کمبود منیزیم

چندین راه برای افزایش منیزیم وجود دارد:

 استفاده از نمک اپسوم Epsom ( شهری در جنوب شرقی انگلستان که از آب معدنی آن برای تولید نمک اپسوم استفاده می شود ): نمک اپسوم، حاوی سولفات منیزیم است، یک ماده معدنی که بسیاری از افراد در معرض کمبود آن بوده و یکی از اجزای اصلی آب دریا به حساب می آید. نمک اپسوم را به حمام خود اضافه کنید. منیزم به شدت از طریق پوست جذب می شود.

 روغن منیزیم استفاده کنید: مانند نمک اپسوم، روغن منیزیم از اضافه کردن ورقه های منیزیم به آب درست می شود. می توانید ورقه های منیزیم را به وان حمام خود اضافه کرده، یک مخلوط مناسب از آن درست کرده و روی پوست خود اسپری کرده یا بمالید یا این که آماده آن را از بازار تهیه کنید.

خوردن خوراکی های سرشار از منیزیم: مانند سبزیجات با برگ سبز و آجیل. (با این حال اگر دچار کمبود منیزیم شده باشید، به سختی می توان سطح منیزیم بدن را با رژیم غذایی بالا برد). 

 مکمل منیزیم مصرف کنید.

تجربه شخصی من در درمان کمبود منیزیم

بعد از شروع تحقیقاتم در مورد کمبود منیزیم، هر چه بیشتر جستجو می کردم بیشتر متوجه می شدم که علت مشکلات سلامتی من کمبود منیزیم است. با این حال وقتی به پزشکم گفتم احتمال می دهم علت اصلی مشکل اضطراب، گرفتگی پیش از قاعدگی و مشکل خوابم کمبود منیزیم باشد، حرف من را نادیده گرفت، بنابراین مجبور شدم خودم صحت این احتمال را بررسی کنم.

من به تدریج سطح منیزم بدنم را بالا بردم. در اولین قدم با اضافه کردن سبزیجات با برگ سبز به رژیم غذایی و حمام با نمک اپسوم. این کار پیشرفت بسیار خوبی برای من داشت و علایم کمبود منیزیم من را کاهش داد، با این حال هنوز حس می کردم میزان منیزم بدنم کافی نیست، بنابراین شروع به استفاده از روغن منیزیم روزی یک بار صبح ها روی پوستم کردم که بسیار عالی بود. بعد از یک ماه تمام تقریبا تمام علایمی که داشتم رفع شدند.

وقتی تلاش می کنید سطح منیزیم خود را افزایش دهید، ممکن است که نیاز داشته باشید از ترکیبی از روش ها استفاده کنید تا مطمئن باشید به اندازه کافی منیزیم دریافت می کنید.شما می توانید علائم پایه را از بین ببرید، همچنین درصورت استفاده زیاد مبتلا به اسهال می شوید.

کمبود منیزیم باعث بروز چه بیماری هایی می گردد

کمبود منیزیم و بیماری قلبی

مطالعه ای جدید با حضور ۴۱۴ بیمار مبتلا به بیماری قلبی که کمتر از ۵۰ سال سن داشتند، انجام شد. سطوح منیزیم شرکت کنندگان در این مطالعه اندازه گیری شد و سپس شرایط آنها به مدت دو سال زیر نظر قرار گرفت. پژوهشگران دریافتند میزان حمله قلبی بین افرادی با سطوح کم منیزیم در مقایسه با آنهایی که بیشترین میزان منیزیم را داشتند، هشت برابر بیشتر بوده است.

مطالعه ای دیگر که توسط مرکز مطالعه قلب فرامینگام انجام شد نیز مصرف ناکافی منیزیم را با احتمال بیشتر ابتلا به آترواسکلروز (تصلب شرایین) در افرادی که سابقه مشکل قلبی نداشتند، نشان داد.

افزون بر این، پژوهشگران کره ای نیز طی یک مطالعه دریافتند سطوح کم منیزیم با نرخ بالاتر ابتلا به آترواسکلروز مرتبط بوده است. آنها بین سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲ به بررسی شرایط ۳۴,۵۵۳ شرکت کننده پرداخته و دریافتند که احتمال ابتلا به آترواسکلروز بین افرادی که از سطوح کم منیزیم برخوردار بودند، بیش از دو برابر بیشتر از گروهی بود که از سطوح عادی این ماده معدنی برخوردار بودند.

خبر خوب این است که افزایش مصرف منیزیم به طور قابل توجهی کاهش خطر ابتلا به بیماری قلبی را در پی دارد. حتی افزایش ۵۰ میلی گرمی مصرف منیزیم در روز نشان داده است که کلسیفیکاسیون شریانی را به میزان ۲۲ درصد کاهش داده و این درصد برای گروهی که کمترین میزان مصرف منیزیم را داشتند، در مقایسه با گروهی که بیشترین میزان مصرف را داشتند ۵۸ درصد بود. این ارتباط در زنان قوی‌تر از مردان بود.

از سوی دیگر، منیزیم به حفظ ریتم عادی قلب کمک می کند. مصرف این ماده معدنی احتمال فیبریلاسیون دهلیزی و آریتمی قلبی را کاهش می دهد. نتایج یک مطالعه ارتباط بین مصرف منیزیم بیشتر با کاهش خطر مرگ قلبی ناگهانی را نشان داد.  

در مطالعه ای دیگر، مصرف مکمل منیزیم به بهبود نتایج آزمایش های چربی خون و فشار خون در افرادی که این مکمل را دریافت می کردند، نسبت به گروه مصرف کننده دارونما کمک کرد.

کمبود منیزیم و سکته مغزی

بیماری مغزی‌عروقی روندی مشابه را نسبت به سطوح منیزیم نشان داده است. در فوریه ۲۰۱۲ یک تجزیه و تحلیل بزرگ شامل هفت مطالعه که در نشریه American Journal of Clinical Nutrition منتشر شد و در مجموع بیش از ۲۴۱ هزار نفر را شامل می شد، نشان داد که ۱۰۰ میلی گرم منیزیم اضافی در روز خطر سکته مغزی را به میزان ۸ درصد کاهش می دهد.

کمبود منیزیم و دیابت نوع ۲ و پیش دیابت

مطالعه ای که در سال ۲۰۱۴ انجام شد، نشان داد، بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ که به مدت سه ماه ۳۰۰ میلی گرم منیزیم در روز دریافت کرده بودند به طور قابل توجهی کاهش سطوح قند خون ناشتای خود (۱۸۴ میلی گرم در دسی لیتر به ۱۲۵ میلی گرم در دسی لیتر) و دو ساعت پس از خوردن غذا (۲۳۹ میلی گرم در دسی لیتر به ۱۸۹ میلی گرم در دسی لیتر) را تجربه کردند، اما تغییری در گروهی که دارونما دریافت می کردند، مشاهده نشد. سطوح کم منیزیم با تشدید رتینوپاتی دیابتی و نابینایی نیز مرتبط است.

مطالعه ای دیگر در سال ۲۰۱۴ نشان داد، افرادی که به دیابت نیستند نیز در صورت مصرف مکمل منیزیم از اثر محافظتی این ماده معدنی بهره‌مند می شوند. در این مطالعه پژوهشگران دریافتند منیزیم وضعیت متابولیک، حساسیت به انسولین، و فشار خون افرادی با وزن عادی و سطوح انسولین بالا را بهبود بخشیده است. این مساله از اهمیت ویژه ای برخوردار است، زیرا افراد بسیاری از ابتلا به مقاومت به انسولین و/یا سندرم متابولیک آگاهی ندارند.

کمبود منیزیم و سردردهای میگرنی

در یک مطالعه کوچک که در سال ۲۰۰۷ با حضور ۱۴۰ بیمار مبتلا به میگرن انجام شد، پژوهشگران دریافتند سطوح منیزیم در این افراد نسبت به افراد عادی به طور قابل توجهی کمتر است. هرچه سطوح منیزیم در این بیماران کمتر بود، تکرر میگرن در آنها بیشتر مشاهده شد.

کمبود منیزیم و پوکی استخوان

کمبود منیزیم در نتیجه تشکیل کریستال در سلول های استخوانی به صورت مستقیم در کاهش تراکم معدنی استخوان نقش دارد و همچنین به واسطه کاهش ترشح هورمون پاراتیروئید و همچنین ایجاد کمی التهاب نقشی غیر مستقیم در این زمینه ایفا می کند.

تجزیه و تحلیلی بزرگی که در سال ۲۰۱۶ درباره شرایط ۱,۳۴۹ زن یائسه انجام شد، نشان داد که سطوح کم منیزیم یک عامل خطرآفرین برای ابتلا به پوکی استخوان بوده است.

در کنار مصرف مکمل های خوراکی منیزیم، شما می توانید از روغن منیزیم یا حمام نمک فرنگی اصل نیز برای تامین منیزیم مورد نیاز بدن خود استفاده کنید، زیرا این ماده معدنی به راحتی از طریق پوست جذب می شود. حتی اگر فکر می کنید که با مصرف مغزهای خوراکی، ماهی، گوشت قرمز، سبزیجات برگدار تیره، حبوبات، غلات کامل، و میوه ها به میزان کافی منیزیم دریافت می کنید، برای بهبود سطوح آن می توانید از مکمل نیز استفاده کنید.